Random Article


Retro-Review: Justice League Task Force (1995)

 
 
Overzicht
 

Platform:
 
Genre:
 
Uitgever:
 
Ontwikkelaar:
 
Taal:
 
Verkrijgbaar vanaf: 1995
 
Adviesprijs: Are you kidding?
 
Gameplay
6.0


 
Grafische vormgeving
6.0


 
Geluid
5.0


 
Speelplezier
8.0


 
Herspeelbaarheid
4.0


 
Total Score
5.8


User Rating
no ratings yet

 

Pluspunten


Street Fighter II met DC-superhelden en enkele amusante bewegingen

Minpunten


Zeer ongebalanceerde gameplay. Weinig variatie en herspeelbaarheid


Vooraleer Injustice: Gods Among Us officieel verschijnt, gaan we lekker retro en blikken we terug op de allereerste fighting game met DC superhelden voor de Super Nintendo en Sega Megadrive: Justice League Task Force…

0
Posted 16/04/2013 by

 
Full Article
 
 

jltaskforcemegadriveOp het einde van deze week ligt Injustice: Gods Among Us in de winkelrekken, de nieuwste fighting game van NetherRealm Studios (Mortal Kombat) met de superhelden en -schurken van DC Comics in de hoofdrol. Ter afwachting van deze klepper kijken we vandaag nog eens terug naar Justice League Task Force uit 1995, de allereerste game die de comicbookpersonages van DC tegenover elkaar plaatste in 1-tegen-1 gevechten. JL Task Force werd geproduceerd door Sunsoft en uitgebracht door Acclaim Entertainment in twee versies: één voor de Sega MegaDrive (mede ontwikkeld door Condor, Inc.) en één voor de Super Nintendo (mede ontwikkeld door Blizzard Entertainment). Ja, je leest het goed, we gaan terug naar de 16-bit generatie!

De opzet voor de beide versies van Justice League Task Force (niet te verwarren met de gelijknamige comicreeks uit 1993-96) is hetzelfde: je kiest een DC-superheld of -schurk en slaat alle andere personages uit de game Street Fighter II-gewijs tot moes op weg naar de eindbaas. Zes aanvalsknoppen, speciale bewegingen, 1-tegen-1 gevechten, een drierondensysteem… Het klinkt allemaal wel bekend in de oren. Tot de speelbare personages behoren enkele heavy hitters uit de Justice League: Superman, Batman, Wonder Woman, The Flash, Aquaman en Green Arrow. De schurken worden vertegenwoordigd door de Cheetah, Despero en eindbaas Darkseid. We zitten hier met hun vroege jaren 90 incarnaties opgescheept, dit betekent dus Wally West als The Flash, de “meer realistische” Robin Hood-achtige Green Arrow en een opvallend afwezige Green Lantern (want… well, you know). En uiteraard werden zowel Superman als Aquaman in deze periode voorzien van een wilde mullet, heroïsch wapperend in de wind…

jltaskforcelogo

jltaskforcemd5Beide versies van JL: Task Force kennen min of meer dezelfde spelmodi: een klassieke arcade, versus alsook een story/hero mode. Hierin wordt duidelijk dat Darkseid een Amerikaanse raketbasis heeft opgeblazen en de oorlog aan de aarde heeft verklaard. Aan de Justice League om hem te stoppen, maar de duistere god heeft een plan: hij heeft levensechte robotreplica’s van de helden gecreëerd die de speler eerst zal moeten verslaan om tot bij hem te geraken. Je kiest hierna een superheld en reist de thuissteden van je collega’s af, treedt met hen in conflict en komt langzaamaan tot de conclusie dat er iets niet pluis is. Daarna trek je naar Despero en Cheetah om de locatie van Darkseid te weten te komen en dan rest je nog een gevecht met je eigen robotreplica en natuurlijk de grote man zelf. Een eindplaatje bevestigt hoe geweldig de League wel niet is en het is game over. Enkel deze spelmodus schenkt je een klein beetje verhaal, dat dan ook nog eens voor ieder personage exact dezelfde tekst bevat. Het maakt dus niet uit met welke held je de game verslaat. Het einde blijft hetzelfde.

jltaskforcemdstory

No way!

Op deze basisopzet na, verschillen de beide versies van de game echter enorm. Het (relatief kleine) arsenaal aan bewegingen dat elk personage bezit werd aangepast en de sprites en achtergronden nog meer, wat tegelijk ook leidt tot een heel verschillende gameplay-ervaring. Aquaman maakt in de MegaDrive-versie bijvoorbeeld gebruik van zijn drietand, terwijl hij deze in de Super NES kwijtspeelt en meer op water gebaseerde aanvallen gebruikt, Darkseid‘s Omega-oogstralen zijn een beschadigend projectiel in de SNES-versie, maar krijgen op de MegaDrive de extra capaciteit om je tegenstander te verwarren, enz. De normale aanvallen zijn steeds verschillend, maar enkele speciale bewegingen blijven uiteraard doorheen de twee versies wel eigen aan de krachten en wapens die de karakters bezitten in de comics. Met andere woorden, Batman blijft zijn Batarangs gebruiken, Green Arrow zijn trick arrows, The Flash doorkruist met gemak het speelscherm en Superman blijft een powerhouse met oogstralen, vriesadem en de mogelijkheid om te vliegen.

jltaskforcemd2

Wonder Woman versus Aquaman (Mega Drive)

jltaskforceshotsnes4

Wonder Woman versus Aquaman (SNES)

jltaskforceshotsnes2De achtergronden zijn toepasselijk in beide versies. The Flash vecht voor het Flash Museum in de MegaDrive-versie en op een verlaten snelweg op de SNES, Wonder Woman en Aquaman vechten respectievelijk in Themyscira en Atlantis, Superman vind je op een gebouw voor de Daily Planet in Metropolis, Batman op een dak in Gotham City en Green Arrow in een bos/park in Seattle. De SNES-achtergronden bevatten meer animatie dan de statische MegaDrive-versies, maar vallen af en toe wat groot uit (de achtergrondpersonages in de buitenaardse bar waarin Despero vertoeft op de SNES zijn haast groter dan de vechtersbazen zelf en dat kan de bedoeling niet zijn). Darkseid’s achtergrond in de MegaDrive-versie is een kil ruimtelabo waar duidelijk robot- en kloonexperimenten gaande waren, maar op de SNES kan je dan weer wel de helse putten van de planeet Apokolips in volle glorie aanschouwen.

Hoewel de karakters op de SNES minder groot en kleurrijk dan deze op de MegaDrive worden afgebeeld, lijken hun sprites net iets gedetailleerder. Het grootste verschil ligt echter in de engine van de game. Op de SNES verlopen de gevechten ook iets stroever (de actie vertraagt zienderogen wanneer een personage geraakt wordt). Hierbij verloopt de strijd echter iets meer gebalanceerd, want op de MegaDrive wordt Justice League Task Force een echte button masher, waarbij je personages haast geen hersteltijd hebben nadat ze geraakt worden en dus meteen kunnen terugslaan. Ook kan je hier moeiteloos combo’s uit je duim zuigen en wordt een gevecht in feite een race tegen de klok om je tegenstander als eerste te raken en zo snel mogelijk duizelig te krijgen. Strategy be damned!

jltaskforceshotmd2Beide versies hebben zo wel hun charmes, alsook foutjes. In de handen van een goede speler kan je op de SNES weinig beginnen tegen Wonder Woman bijvoorbeeld. Eén vliegende harde trap + de speciale beweging waarbij ze je met haar lasso vangt en schopt en je bent duizelig. Blijf dit herhalen en je wint elke match. Op de MegaDrive kan Superman dan weer zeer snel vanuit de lucht komen aanvliegen, om vervolgens een barrage aan vuisten te ontketenen waar je haast niet aan kan ontsnappen. Ook lijkt de computer hier niet te kunnen omgaan met constante foot sweeps. De balans in de game is dus ver te zoeken.

Midden jaren 90 begon ook Capcom (Street Fighter, Resident Evil) met het uitbrengen van tweedimensionale fighting games gebaseerd op de helden van Marvel (X-Men: Children of the Atom uit 1994 en Marvel Super Heroes uit 1995). Tegenover deze games, die al een generatie verder stonden, is JL Task Force niet veel waard. De DC-personages worden wel herkenbaar voorgesteld door hun speciale bewegingen, maar zonder duidelijke stemgeluiden missen ze toch heel wat persoonlijkheid. Daarbij komt dan ook nog eens dat de muzikale deuntjes op de SNES weinig memorabel zijn. Maar goed, ze probeerden tenminste ieder personage een gepersonaliseerd muziekje te geven. Op de MegaDrive worden de achtergrondthema’s voorzien van schelle, hoge tonen die gewoonweg irritant worden na enkele seconden.

jltaskforceshotsnes3

Justice League Task Force wordt vaak aanzien als één van de slechtste en meest “broken” vechtspellen die er bestaan. Dat kan misschien gameplaygewijs wel kloppen, maar omdat je hier met enkele van je favoriete DC-personages kan spelen, verdient het toch wel een kans. De mogelijkheid om als Justice Leaguer je collega’s tot moes te slaan doet immers enorm veel wanneer je een fan bent van de personages. De SNES-versie kan ten slotte wegens de betere balancering, gameplay en het superieure geluid uitgeroepen worden tot de iets betere versie van de twee. Dat, en het geheel is natuurlijk gewoon geweldig retro en zelfs een tikkeltje cheesy. Kortom, toch nog zeer leuk om eens vanonder het stof te halen (maar niet te lang).

Zelf spelen? Justice League Task Force zal met een beetje geluk nog wel tweedehands te vinden zijn, of je gebruikt gewoon één van de vele Emulators voor de SNES en/of Sega MegaDrive/Genesis.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.