Random Article


20 Jaar Mortal Kombat (Final Round) – Armageddons, Rebirths & Reboots

 


0
Posted 31/12/2012 by

In 1992 kon je in de videogamespeelhallen botten harder horen kraken dan ooit tevoren, een “Get over here!” gevolgd door luidkeelse pijnkreten horen weergalmen, het bloed vrolijk zien rond spatten en brutale verminkingen gadeslaan… Mortal Kombat, een fighting game van Amerikaanse makelij, was gearriveerd. De videogame van Midway, nu NetherRealm Studios onder Warner Bros., groeide uit tot een multimediafenomeen, met verschillende sequels, films, tv-reeksen, comics en een nog steeds klassieke 90s technosoundtrack. Brainfreeze blikt, na 25 jaar Street Fighter, ook terug op de geschiedenis van diens Amerikaanse tegenhanger, want Mortal Kombat mag dit jaar 20 kaarsjes uitblazen (of geflambeerde en al dan niet gespietste menselijke doodskoppen, het is maar wat je verkiest…)

In het vorige deel zagen we hoe de franchise een geheel nieuwe richting uitging met de 3D fighting games Deadly Alliance en Deception. Beide games leidden uiteindelijk naar Mortal Kombat: Armageddon uit 2006, dat alweer een belangrijke periode afsloot. Hierna diende Mortal Kombat zich opnieuw heruit te vinden… en hoe!

Too many Kombatants!

Mortal Kombat: Armageddon uit 2006 zou een tijdperk in de MK-geschiedenis afsluiten. Net zoals Mortal Kombat Trilogy eerder alle personages bevatte uit de eerste drie games, bevatte Armageddon alle vechters uit elke MK-game ooit, maar liefst 62 in totaal. De game breidde het vechtsysteem van Deadly Alliance en Deception uit met Air Combos, maar schonk ieder personage slechts één onbewapende en één gewapende vechtstijl, waardoor heel wat tweede stijlen uit de vorige games doorgegeven werden aan andere en nieuwe personages. Het Fatality-systeem werd ook omgegooid, in plaats van individuele finishing moves, kon je nu zelf een Fatality-reeks samenstellen. Dit hield in dat je bij je tegenstander ledemaat per ledemaat kon afrukken, nekken breken, ze van hun ruggengraat ontdoen, etc. Er waren zo’n elf gradaties van Fatality beschikbaar, maar het betekende ook dat heel veel personages steeds dezelfde opties verkregen en de individualiteit van de Kombatants terug ver zoek was. Death Traps/Stage Fatalities in de interactieve speelarena’s waren er dan weer wel.

Gotta finish ’em all!

Heel wat achtergronden uit de voorgaande games waren te zien, terwijl ook klassiekers als bijvoorbeeld de metro uit MK3 een 3D-update kregen. Tot de bonus games behoorde ditmaal Motor Kombat, in feite Nintendo’s Super Mario Kart met MK-personages, achtergronden en natuurlijk Fatalities. Een vernieuwde Konquest-modus bracht een speelsysteem gelijkaardig aan de action-adventure Mortal Kombat: Shaolin Monks. Met Kreate-A-Fighter kon je tenslotte zelf je eigen Kombatant samenstellen.

Ready…Set…Finish him!

Alle personages uit Deadly Alliance en Deception keerden terug (sommigen zelfs uit de dood), terwijl MK4-klassiekers als de Shaolin monnik Kai, de windgod Fujin, Black Dragon Jarek, Outworld-generaal Reiko, kwaadaardige Elder God Shinnok en zelfs de levende vleesklomp Meat – ditmaal met een eigen verhaallijn – ook opnieuw te zien waren. De cybernetische Smoke was wederom een apart personage, net als Noob Saibot. Reptile zat inmiddels alweer in zijn eigen lichaam terwijl een eindelijke speelbare Dragon King Onaga vreemd genoeg ook dezelfde design had als in MK: Deception (waar hij Reptile’s gemuteerde lichaam overnam). De Edeniaanse adellijke ninja Rain, de vrouwelijke Shokan Sheeva en oproerpolitieagent Kurtis Stryker uit MK3 maakten eveneens hun 3D-debuut, net als de enigmatische ninja Chameleon. De later uitgebrachte Nintendo Wii-versie kreeg exclusief zijn vrouwelijke variant Khameleon erbij, net als MK Trilogy al die jaren geleden, en plaatste het totaal aantal Kombatants op 63.

In MK: Armageddon kon je natuurlijk ook alweer met de bazen spelen. Shao Kahn en Goro waren al te zien in de latere versies van MK: Deception, en kregen hier het gezelschap van Kintaro uit MKII, Moloch uit Deadly Alliance en Motaro uit MK3. Deze Centaur ging echter nu wel gebukt onder een vloek waardoor ie maar twee poten verkreeg (en dus in feite werd gedegradeerd tot Minotaur). De game engine kon perfect vierarmige personages aan, maar vier poten, dat ging iets te ver. Onaga was speelbaar, terwijl zijn gigantische character sprite zeer opvallend ook de basis werd voor de nieuwe monsterlijke versie van Blaze, de eindbaas van de game.

Everyone versus Everyone!

De plot van Armageddon kondigde het einde van de MK-saga aan, maar werd helemaal niet zo diep uitgewerkt als in de vorige twee games. Uiteindelijk draait het allemaal om een piramide die plots opduikt in een krater in Edenia. Hierbovenop staat Blaze en wie hem verslaat verkrijgt goddelijke macht. Het gigantische gevecht tussen alle personages begint met de krachten van het goede tegen deze van het kwade, maar uiteindelijk komt het neer op ieder voor zich. De duidelijk snel geschreven what if?-endings toonden een simpele kata van het winnende personage op de piramide, voorzien van een tekst wat er met hem/haar/het gebeurt na het verkrijgen van de macht van Blaze. Allen mogen ze vergeten worden, want geen enkele werd gebruikt als canon.

Midway deed met de Wii-release van de game nog een poging om biografieën van de personages vrij te geven op het net en het verhaal wat uit te diepen, maar stopte hier al snel mee. Wat we uiteindelijk wel kunnen afleiden is dat Shinnok terugkeert uit het Netherealm, ogenschijnlijk heel wat personages uit de dood doet herrijzen en een manipulerende kracht achter de schermen wordt. Shao Kahn bracht de tovenaar Shang Tsung opnieuw tot leven en samen met Goro nam het drietal de macht over in Outworld. Kahn is dus opnieuw keizer. De door Shujinko verslagen Onaga, Shang Tsung en de eveneens uit de dood teruggekeerde Quan Chi blijven Kahn tijdelijk onderdanig. Tenminste, tot hun leger gewonnen heeft van de aardse vechters.

Het verbond tussen Shao Kahn en Onaga draait op niets uit

Na de nederlaag van de Dragon King keerden de gestorven, dan herrezen en gecorrumpeerde en achteraf toch terug vrijgevochten aardse vechters naar huis. Prinses Kitana zocht samen met hen een manier om Liu Kang‘s ziel te redden, terwijl haar tweelingzus Mileena nog steeds als haar poseerde in Edenia. Kung Lao en Fujin wilden ook hun kompanen (zombie) Liu Kang en (Dark) Raiden redden van zichzelf, Sonya Blade en Jax geraakten in conflict met Sektor‘s robotische ninjaclan de Tekunin en Sub-Zero‘s clan de Lin Kuei deed hetzelfde met de Brotherhood of Shadows, geleid door zijn oudere broer Noob Saibot. Johnny Cage en Kenshi verzamelden uiteindelijk het leger helden tegen dat van de slechteriken. Scorpion, steeds vrij neutraal in zulke conflicten, zocht dan wederom wraak. Ditmaal op de Elder Gods, want na Deception hadden ze hun belofte waargemaakt om zijn familie en clan te doen herrijzen. De catch? Ze kwamen uit de dood terug als een soort zombies en Scorpion was not amused.

Blaze

Meet Taven & Daegon

Het is maar de vraag hoe Delia überhaupt iets kon zien, laat staan de toekomst…

De taak van Blaze werd ietwat uit de doeken gedaan in de Konquest-modus. Eeuwen geleden kreeg tovenares Delia uit Edenia visioenen dat constant gereis tussen de dimensies in Mortal Kombat en de krachten en bloedlust van de verschillende vechters ooit teveel zouden worden. Het zou uiteindelijk alle Realms doen ophouden met bestaan in één grote apocalyps. Om dit te voorkomen creëerde ze op verzoek van de Elder Gods en samen met haar man, de god en beschermer van Edenia Argus, Blaze als een soort laatste reddingsmiddel.

Er werd een competitie voorbereid tussen hun twee zonen, de halfgoden Taven en Daegon (twee nieuwe speelbare personages). Eén hiervan zou Blaze bereiken en verslaan en zelf een volledige god worden. Het resultaat voor alle andere vechters was dan, afhankelijk wie er won, het kwijtspelen van hun krachten of de dood. De twee broers werden naar het aardrijk gestuurd, met twee draken genaamd Orin en Caro, om over hen te waken tot de apocalyps naderde en hun queeste kon beginnen. Daegon werd echter eeuwen te vroeg wakker en stichtte in het verre verleden de Red Dragon-clan, genoemd naar zijn draak Caro. Taven wordt zoals gepland wakker en doorheen Konquest volgen we zijn reis doorheen de verschillende rijken. Hier komt hij heel wat vechters tegen, komt hij in conflict met de Tekunin, Lin Kuei, Brotherhood of Shadows, de Red Dragon en vele anderen en verslaat hij uiteindelijk ook zijn broer. Speel je Konquest uit met Taven verkrijg je een ander einde als in arcade mode, maar uiteindelijk bleken beide maar what if?-scenario’s te zijn. De queeste haalde niets uit om de macht van de Kombatants te doen afnemen.

Taven versus Daegon

Mortal Kombat raakte met Armageddon een creatieve doodlopende straat. De diepe verhaallijnen moesten plaats ruimen om de terugkeer van elk personage ooit uit de reeks mogelijk te maken. Het enige wat werkelijk canon werd in Armageddon, was de intro hieronder. Er waren nu veel te veel karakters in de reeks en er moest iets aan gedaan worden. Het antwoord, was echter zeer simpel: Reboot!

Kontinue naar Mortal Kombat versus DC Universe

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.