Random Article


Review: Greenville 1989

 
 
Overzicht
 

Type:
 
Ontwerper:
 
Tekenaar:
 
Uitgeverij: ,
 
Genre: ,
 
Aantal Spelers:
 
Moeilijkheid:
 
Leeftijd:
 
Spelduur:
 
Taal:
 
Publicatie Jaar:
 
Prijs:
 
Vormgeving en sfeer
 
 
 
 
 


 
Gameplay
 
 
 
 
 


 
Speelplezier
 
 
 
 
 


 
Herspeelbaarheid
 
 
 
 
 


 
Componenten
 
 
 
 
 


 
Total Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 


Dixit meets “Stranger Things” in deze nieuwe storytellinggame: Greenville 1989.

Posted 30/05/2019 by

 
Full Article
 
 

Er gebeuren vreemde dingen in Greenville… Je bent terecht gekomen in een vreemde realiteit en het is aan jullie om niet te verdwalen! Hiervoor moet je jouw fantasie de vrije loop laten gaan, want enkel met jouw verhaal kom je terug in de echte wereld.

Greenville 1989 is bedacht door Florian Gray en ontworpen door David Sitbon. Die laatste heeft dit spel meteen voorzien van prachtig artwork! Elke kaart is een prachtig vormgegeven canvas die je doet denken aan de upside-down wereld uit Stranger Things.

Wie reeds Dixit, Mysterium of Shadows: Amsterdam speelde, zal dit spel snel onder de knie hebben. Maar mensen die deze niet kennen zullen ook op een vijftal minuutjes alle regels kennen die nodig zijn. Naast de regels heb je nog een serieuze brok fantasie nodig. Dit is meteen ook de belangrijkste factor of je dit spel zal leuk vinden of niet. Speel je met een groep mensen die geen fantasie hebben, kan het snel gaan tegenvallen of zelf saai worden. Heb je een toffe groep die zich voor 100% zal geven tijdens dit spel, dan ben je klaar voor een half uurtje pure fun!

Het doel is éénvoudig. Elke speler moet zo snel mogelijk vier kaarten verzamelen om deze vreemde wereld te verlaten. Geraakt één van de medespelers de weg kwijt, dan verlies je onmiddellijk! Maar ook degene met vier kaarten moeten blijven deelnemen aan het spel, dus ook zij kunnen er nog voor zorgen dat jullie falen.

Elke ronde is er één speler, de leider, en de anderen, de vertellers. Iedereen moet vertellen wat ze zien op hun laatste kaart en maken daarrond een klein verhaal. Daarna neemt de leider een aantal kaarten en koppelt daar het personagefiche aan. Als laatste stap moeten de spelers proberen te raden waaraan de leider hun personage heeft gekoppeld. De leider kan dit doen op basis van kleuren, voorwerpen of het verhaal van de andere spelers.

Hebben de leider en de spelers de correcte link gemaakt dan krijgen ze de kaart. Eenmaal alle spelers vier kaarten hebben is het spel voorbij. Wanneer je een foute kaart kiest, zal je verder verdwalen in deze vreemde stad. Onderweg kan je verschillende voorwerpen vinden die de groep kunnen helpen fiches te doen wisselen of kaarten te elimineren.

Wie reeds Mysterium speelde, heeft zich zeker gestoord aan het feit dat de leider steeds dezelfde persoon is. Dit zorgde ervoor dat de andere spelers vaak niets zaten te doen en snel als traag ervaren werd. Door de doorschuivende leider hebben ze dit kunnen oplossen en is er maar weinig downtime.

Eerder vermeldden we al dat de kaarten prachtig ontworpen waren, ook de kwinkslagen naar personages uit bekende SciFi films zijn een leuke toevoeging. Het spelmateriaal is van een iets mindere kwaliteit waardoor de kaarten snel zullen slijten. Ook ontbreekt er een inlay in de doos waardoor alles los in de doos licht te slingeren.

Bij het lezen van de regels hadden we een “dertien in een dozijn”-gevoel. De makers hebben dit opgelost door een aantal foutjes eruit te halen en hierdoor de spelervaring bij te sturen. Hierdoor hebben we ons uiteindelijke mening een klein beetje moeten bijsturen. Het blijft immers heel moeilijk om van dit soort spel een totaal nieuwe ervaring te kunnen maken.

 

Greenville 1989 is een prachtig vormgegeven spel, waarin je fantasie de sleutel is tot succes! Je kan er urenlang spelplezier aan beleven. Liefhebbers van spellen zoals Dixit en Mysterium komen zeker aan hun trekken! Helaas is de kwaliteit van het materiaal niet top…

Comments

comments


Joffrey

 
avatar