Random Article


De Beste (en Slechtste) Films van 2019

 

Posted 30/12/2019 by

We hebben 2019 alweer achter ons gelaten, dus dat betekent dat de Brainfreeze-crew naar jaarlijkse gewoonte over hun favoriete (en minder favoriete) films, tv-series en comics komt vertellen. Hieronder vind je alvast het derde overzicht boordevol subjectiviteit, meningen en persoonlijke opvattingen!

 

KILLIAN

  1. AVENGERS: ENDGAME – In 2018 stond Avengers: Infinity War hier. Dit jaar staat sequel en Marvel Studios-eindpunt Avengers: Endgame hier. Tijdens deze epische blockbuster heb ik gelachen, geweend en gejuicht. De meest emotionele bioscoopervaring van het jaar en een geslaagd einde voor een gigantische franchise – spijtig dat dat voor Star Wars voor mij niet lukte. Zitten er fouten in het script & haalt Captain Marvel heel wat spanning weg? Zeker. Maar dat vergeef ik de meest epische & “comicbooky” comicbookfilm graag! DIT is hoe je een franchise eindigt (foreshadowing…)
  2. ONCE UPON A TIME IN HOLLYWOOD – Quentin Tarantino. Leonardo DiCaprio. Brad Pitt. Margot Robbie. Misschien is het niet mijn favoriete Tarantino, maar zelfs dan blijft een Tarantino nog steeds één van de betere films van het jaar. Ook heb ik bij dat laatste kwartier dit jaar het hardst gelachen & geniet ik steevast van pseudo-geschiedenis. Heerlijk!
  3. THE IRISHMAN – Als absolute fan van Goodfellas & Casino keek ik heel erg uit naar de “gangsterterugkeer” van regisseur Martin Scorcese, zeker met een acteer-tour de force van Robert De Niro, Al Pacino & een teruggekeerde Joe Pesci. Is The Irishman beter dan die eerste twee vermelde films? Zeker niet. Maar zelfs dan, net zoals bij Tarantino, werkt dit enorm voor mij. O, en kijk deze in één sitting.
  4. PARASITE – Hoe minder je weet over de verrassende parel van regisseur Bong Joon Ho (Okja, Snowpiercer), hoe beter! Gewoon kijken!
  5. JOKER – Waar ik Todd Philips’ Joker een paar maanden geleden op mijn teleurstellingen had gezet, heeft een extra kijkbeurt en het spotten van enkele details in de achtergrond echt wel erg geholpen. Hoewel de cinematografie schitterend is, wellicht de beste acteerprestatie van het jaar heeft met Joaquin Phoenix en ook de soundtrack catchy is, had ik problemen met het script (een weinig originele mash-up van King of Comedy, Falling Down & Taxi Driver) en natuurlijk het oorsprongsverhaal. Nu ik de extra details in de achtergrond gespot heb, samen met de laatste scène van de film, werkt het allemaal een pak beter.

EERVOLLE VERMELDINGEN zijn alle Miyazaki-films van STUDIO GHIBILI die ik dit jaar gezien heb (die moeten hier gewoon staan, los van het jaar), SPIDER-MAN: FAR FROM HOME met een onverwacht interessante Mysterio; het prettig gestoorde SERENITY; JOHN WICK 3: PARABELLUM dat goed bleef, ondanks wel een dalende lijn qua vernieuwing in de saga.

MIJN GROOTSTE TELEURSTELLING is STAR WARS: THE RISE OF SKYWALKER. Als fan van mijn eerste uur doet het pijn, maar deze saga eindigde voor mij niet op een hoge noot. Wanneer een film met drie films in zich zelf bijna geen film meer is, ben je me kwijt. Abrams levert een berekende knock-off af (dit keer niet qua verhaal zoals bij TFA, maar wel qua fan-service), maar vergeet daarbij wel een goede film te maken (wat niet wil zeggen dat er geen goede momenten in TROS zaten). Geef mij dan toch maar de coherente prequels. Andere teleurstellingen waren X-MEN: DARK PHOENIX – blij dat die saga voorbij is -, SHAZAM (die ik dan weer overroepen vond) & CAPTAIN MARVEL – 2019 was voor mij het jaar van de beste en slechtste Marvel Studios-film).

 

GINO

  1. SPIDER-MAN: FAR FROM HOME: Fijne interpretatie van Mysterio, veel actie, boeiend verweven met Avengers: Endgame en wat sfeer betreft heel dicht bij de animatieseries uit de jaren ’90. De hele hetze tussen Sony en Marvel rond het al dan niet blijven van Spider-Man in het MCU was ongetwijfeld een portie commerce, maar toch ben ik blij dat Tom Holland aan boord blijft. De enige echt sterke superheldenfilm van dit jaar!
  2. ONCE UPON A TIME IN HOLLYWOOD: Hoewel de film voor mij net iets te lang duurde, was ik bijzonder onder de indruk over de manier waarop Tarantino werkelijkheid en fictie met elkaar verweeft. De acteerpresetaties van Di Caprio, Robbie en Pitt waren prachtig, maar ook Damon Herriman zet Charles Manson overtuigend neer (en deed dat in het tweede seizoen van Mindhunter even sterk over).
  3. DOLEMITE IS MY NAME Eddie Murphy schittert in deze biopic. Een zalige documentaire over Rudy Ray Moore. De personages zijn boeiend, het tempo zit goed en de plot verbaast en verrast. Knap is dat heel vaak gigantisch veel acteurs op een beperkte scene staan, zonder elkaar voor de voeten te lopen. Zonder twijfel de sterkste Netflix-film van het afgelopen jaar.
  4. THE HIDDEN WORLD – het derde deel van How to Train Your Dragon ­– brengt een heel mooi einde aan de trilogie. De relatie tussen Hiccup en Toothless blijft mooi, de actie zit goed, de dialogen zijn boeiend voor kinderen en volwassenen en de laatste scene kan niet anders dan je ontroeren. Prachtig geheel. De knapste animatiefilm van dit jaar!
  5. AVENGERS: ENDGAME is als productie een prachtprestatie en sluit de derde fase van het MCU mooi af. De puzzel past en Josh Brolin geeft Thanos overtuigend gestalte. Het eindgevecht doet je – toch de eerste keer – met open mond kijken; de relatie vader-zoon levert ook enkele knappe scenes op. De fanservice zat ook fantastisch (niet in het minst de balletschoenen van Black Widow). Eerlijkheidshalve vermeld ik dat ik als fan toch op mijn honger bleef zitten; de film blijft bij herkijken ook niet overeind.

In 2019 werden we op vlak van tv-series heel erg verwend. De films die dit jaar uitkwamen – zowel in de bioscoop als op streamingdiensten – overtuigden me minder. Polar, Velvet Buzzshaw en X-Men: Dark Phoenix staan helemaal onderaan mijn lijst; See You Yesterday, Shazam!, Rim of the World, Brightburn en Scary Stories to Tell in the Dark vond ik behoorlijk, maar te generisch.

Joker was schitterend wat acteerprestatie en cinematografie betreft, het tempo lag echter in heel wat scenes te traag en de boodschap valt tussen twee stoelen in. De in-reading, meningsprojecties en interpretaties die in november de kranten en sociale media over deze film geschreven werden, hebben me toch geregeld in de haren doen krabben.

 

ARNO

  1. JOKER: Zonder twijfel dé beste film én vertolking van het jaar, alsook de meest verrassende en originele DC-prent in lange tijd. Regisseur Todd Phillips en hoofdacteur Joaquin Phoenix als Batman’s grootste vijand hebben zichzelf overtroffen en het DC Black-filmlabel bewijst dat comicbookfilms niet altijd bigger means better moeten zijn.
  2. AVENGERS: ENDGAME: Ondanks de vele plotgaten en foutjes, blijft de culminatie van 11 jaar aan Marvel Studios-films en de inmiddels grootste blockbuster aller tijden overeind met voldoende geweldige karaktermomenten en epische actie. Endgame wordt inderdaad wat minder naarmate je hem meer bekijkt, maar de zwanenzang van Robert Downey Jr. als Iron Man en Chris Evans als Captain America verdient terecht in dit lijstje te staan.
  3. SHAZAM!: De betere Captain Marvel-film van het jaar. De mindere CGI en de cornyness terzijde, dit was World’s Mightiest Mortal op het witte doek zoals het hoorde.
  4. ONCE UPON A TIME… IN HOLLYWOOD: Tarantino’s sprookje over het Hollywood van de jaren 1960 bracht Leonardo DiCaprio en Brad Pitt eindelijk bij elkaar en toonde alweer waarom de schrijver/regisseur de meester van de dialoog is.
  5. AD ASTRA: Een mooi karakterportret van een astronaut in een hard sci-fi jasje. Verdient het om naast Gravity en Interstellar te staan.

Eervolle vermeldingen: TERMINATOR DARK FATE, GODZILLA: KING OF THE MONSTERS, SPIDER-MAN: FAR FROM HOME, GLASS, JOHN WICK CHAPTER 3 – PARABELLUM, FAST & FURIOUS PRESENTS: HOBBS & SHAW en THE IRISHMAN.

Teleurstellend: MEN IN BLACK INTERNATIONAL (na Independence Day: Resurgence was het al duidelijk: geen Will Smith, geen franchise), CAPTAIN MARVEL (overhypet!), HIGH LIFE, X-MEN: DARK PHOENIX (de Fox-versie van de X-Men verdiende een veel betere send-off) en STAR WARS: THE RISE OF SKYWALKER (meer corporate damage control dan een waardige afsluiter van de – weliswaar minste – trilogie uit de reeks, al verdient Adam Driver als Kylo Ren wel degelijk een plaatsje tussen de groten der Star Wars).

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.