Random Article


De Beste (en Slechtste) TV-Series van 2019

 

Posted 29/12/2019 by

We hebben 2019 alweer achter ons gelaten, dus dat betekent dat de Brainfreeze-crew naar jaarlijkse gewoonte over hun favoriete (en minder favoriete) films, tv-series en comics komt vertellen. Hieronder vind je het tweede overzicht boordevol subjectiviteit, meningen en persoonlijke opvattingen!

KILLIAN

  1. WATCHMEN (SEIZOEN 1) – Vergeef me, maar Zack Snyders Watchmen is nog steeds één van mijn favoriete stripverfilmingen. Maar meer dan dat was er eigenlijk niet nodig. Overtuigd van prequel Before Watchmen was ik niet, net zoals van sequel Doomsday Clock – als dat ooit al eens volledig zou verschijnen. Gelukkig ben ik dat des te meer van HBO’s Watchmen-tv-reeks. De gewaagde sociaal-politieke commentaar, interessante plotwendingen, complexe personages met diepgang in ware Westworld-stijl en meerdere fan service-momenten maken van deze achtdelige reeks een noodzakelijke (maar soms moeilijke) kijkbeurt. Keer op keer verbaast showrunner David Lindeloff zowel de diehard Watchmen-fan als de occasionele tv-kijker – zonder ooit slaafs te zijn aan het monumentale werk van Moore, Gibbons & Higgins.
  2. THE BOYS (SEIZOEN 1) – Als je weet dat ik de oorspronkelijke comic in enkele dagen heb uitgelezen, een handtekening van co-creator Garth Ennis én een originele tekening van die andere co-creator Darick Robertson in mijn collectie heb, dan heb je door dat ik fan ben van The Boys. Wanneer ik dan nog eens laat vallen dat ik de tv-serie zowaar beter vond dan de comic, dan hoef ik hier niet echt veel meer uit te wijden. Mijn meer genuanceerde betoog vind je zoals gewoonlijk via de link hierboven, of hier. PS Hoe goed is Antony Starr als Homelander?!
  3. UMBRELLA ACADEMY (SEIZOEN 1) – Wat was het eigenlijk toch weer een sterk jaar voor “comic-naar-tv”-adaptaties! Netflix heeft met Umbrella Academy een ijzersterke tv-serie aan haar aanbod toegevoegd die zowel op muzikaal & visueel vlak steeds wist te verrassen. Voor deze serie verwijs ik je graag door naar de TL;DR van mijn recensie: “Eigenzinnige stripverfilming met respect voor het bronmateriaal, maar tegelijkertijd heel wat inventieve toevoegingen en een eigen stijl. Knappe vertolkingen van gelaagde personages.”. Of gewoon de volledige review, natuurlijk!
  4. THE MANDALORIAN (SEIZOEN 1) – Vreemd dat het zolang heeft moeten duren, maar dit jaar verscheen de allerleerste live-action tv-serie binnen het Star Wars-universum. Wat Jon Favreau deed voor Marvel met Iron Man, deed hij ook voor Star Wars met The Mandalorian. In een tijdperk waar “Star Wars” op zich al controverse oproept, is het fijn nog eens te zien dat fan zijn van a galaxy far far away ook zonder schaamte kan. Dat er op sommige momenten meer te doen was rond deze serie en Baby Yoda dan Rise of Skywalker, het laatste verhaal in de Skywalker-saga, zegt misschien nog het meest over de kwaliteit van The Mandalorian. De elevator pitch? Een heerlijke spaghetti-western die naadloos aansluit bij de originele trilogie, verhaalt over een badass hoofdpersonage, prachtige muziek & productiedesign bevat en natuurlijk Baby Yoda!
  5. CHERNOBYL – De eerste (twee) aflevering(en) van Chernobyl zijn de perfectie nabij en de minireeks rond de kernramp in Chernobyl zette een nieuwe standaard voor historische fictie neer. HBO deed het goed dit jaar!

EERVOLLE VERMELDINGEN: Na de dip doorheen seizoenen 4-7 (met deel vijf en de eerste helft van deel zeven als grote uitzonderingen) sloot ARROW dit seizoen ongelooflijk sterk af; ook voor LEGION eindigde het verhaal en hoe! Wat een psychedelische pracht! CRISIS ON INFINITE EARTHS (delen 1-3) toont het beste van wat het Arrowverse te bieden heeft en ambieert absolute Hollywoodkunde, maar het script & de effecten zijn helaas niet van dat niveau. RICK & MORTY (SEIZOEN 4) keerde eindelijk weer terug en dat was natuurlijk een fijn weerzien. De eerste vijf afleveringen waren alleszins weer een pak beter dan seizoen 3. Maar de revelatie van dit tv-seizoen was TITANS (SEIZOEN 2). Waar ik ab-so-luut geen fan was van deel één,

TELEURSTELLINGEN: Hierboven las je dat HBO het goed deed naar mijn mening, maar dat was niet helemaal waar: GAME OF THRONES (SEIZOEN 8). Op zichzelf was deel acht nog steeds “oké”, maar in vergelijking met al het voorgaande van de populairste tv-reeks ter wereld was het laatste seizoen een teleurstellende anticlimax. BATWOMAN gaf ik een kans, maar deed me al snel te weinig. SUPERGIRL & THE WALKING DEAD heb ik dit jaar dan toch maar eindelijk opgegeven. THE FLASH heb ik mijn vizier, maar geef ik nog één seizoen.

 

GINO

  1. TRUE DETECTIVE (SEIZOEN 3): Na twee schitterende seizoenen blijft dit concept heel knappe tv opleveren. We volgen deze keer Wayne ‘Purple’ Hay, een rechercheur op rust die kampt met dementie. Omdat hij wordt geïnterviewd voor een documentaire rakelt hij een oude, onafgewerkte zaak op. Deze reeks speelt enorm knap met het vertelstandpunt, zorgt ervoor dat je soms meer weet dan het hoofdpersonages en brengt een complexe, maar heel mooie relatie tussen twee collega’s. Gigantisch knap, ontroerend én gevat.
  2. WHEN THEY SEE US: Deze Netflix-reeks focust op vijf gekleurde jongens die in 1989 ten onrechte veroordeeld worden voor de verkrachting van Trisha Meili (de Central Park Jogger Case). In de vier afleveringen van de minireeks volgen we de arrestatie, het proces en de verschillende gevangenissen waarin de jongens terecht komen. We zien hen opgroeien, volgen hun leven in de gevangenis, krijgen een blik op de reacties van hun omgeving en familie en we zien hoe ze na hun vrijlating terug een leven moeten opbouwen. Dit is een prachtige reeks die wanhoop, machteloosheid en frustratie op een heel sterke manier overbrengt.
  3. THE BOYS (SEIZOEN 1): Amazon Prime leverde dit jaar de beste comic-adaptatie af: de acteurs zijn sterk gecast, de aanpassingen bij de overzetting van een verhaal naar een ander medium zijn heel doordacht en actuele maatschappelijke thema’s worden centraal gezet. Antony Starr als Homelander is beangstigend goed; de interactie tussen de verschillende acteurs is over de hele lijn sterk.
  4. RUSSIAN DOLL: Natasha Lyonne speelt Nadia, een hilarisch-cynische dame die telkens wanneer ze sterft, terugkeert naar hetzelfde moment: een feestje dat een vriendin voor haar organiseerde. Netflix brengt een spannend, grappig én romantisch verhaal in acht afleveringen van net geen half uur. Een kort en prachtig geheel! Voor 2020 staat een tweede seizoen gepland, maar dat hoeft echt niet.
  5. AFTER LIFE: Opnieuw een gebalde Netflix-reeks van zes korte afleveringen. Tony (Ricky Gervais) verliest zijn vrouw en slaagt er niet in zijn leven weer op te nemen. Hij heeft een job die niets voor hem betekent, gebruikt humor en cynisme om zich een houding te geven en worstelt met de dementie van zijn vader. Aan het graf van zijn vrouw ontmoet Tony Anne, een oudere weduwe van wie de man ook onlangs overleed. Zij is zijn orakel en houdt hem een spiegel voor. Een heel knappe reeks waarbij scherpe humor en drama heel mooi verweven zijn.

EERVOLLE VERMELDINGEN: 2019 was een sterk tv-jaar. Ook volgende reeksen vermeld ik graag: Umbrella Academy, Chernobyl, Dark 2 (niet zo sterk als reeks 1, maar nog steeds een dikke 10 voor sfeer en ongezelligheid), Undone (een boeiend experiment op Amazon Prime, hoewel de tekenstijl met rotoscopie niet helemaal werkte); Stranger Things 3 (prachtige fan service en jaren ’80-nostalgie, maar de kolder en het gebrek aan plot deden afbreuk aan het geheel) en de Zweedse dramaserie Quicksand. De schrijvers van La Casa de Papel zijn er echt in geslaagd om met seizoen 3 een vervolg te schrijven op een afgerond geheel dat niet geforceerd aandoet; alleen jammer dat ze middenin een knip maken om dan in seizoen 4 door te gaan.

TELEURSTELLINGEN: Deadly Class gaf een te clichématige tv-adaptatie van de comic en Carnival Row was visueel indrukwekkend maar kon door een middelmatig en onvoldoende uitgewerkt verhaal niet boeien. Nightflyers, Chambers, seizoen 3 van Riverdale en seizoen 8 van Game of Thrones waren voor mij de teleurstellingen van het jaar.

 

ARNO

  1. WATCHMEN (SEIZOEN 1): 2019 is het jaar van de Watchmen-sequels. Terwijl DC’s Doomsday Clock één van de beste comics van 2019 is, is de alternatieve tv-sequel mijn favoriete serie van het jaar geworden. Damon Lindelof leverde voldoende respect voor het bronmateriaal en gaf er een eigen spin aan die keer op keer wist te verrassen. Respect!
  2. THE BOYS (SEIZOEN 1): De adaptatie van Garth Ennis’ antisuperheldencomic bij uitstek nam enkele vrijheden met het bronmateriaal, maar de (zieke) geest van The Boys is gebleven. Geweldige cast, heerlijk overdreven geweld en het succes van de Amazon Prime -serie is meteen ook een goed voorbeeld van hoe ook het grotere publiek eindelijk klaar is voor zulke alternatieve takes op superhelden als deze. Bring on season 2!
  3. CRISIS ON INFINITE EARTHS (PARTS 1,2 & 3): Een beetje corny bij momenten, maar alle cameo’s, easter eggs en de immense superheldencast maken alles goed. Een gigantische Arrowverse cross-over die ondanks het meer beperkte budget, grootser aanvoelt dan zelfs een Avengers: Endgame en de oorspronkelijke DC-comic alle eer aandoet. Episch!
  4. GAME OF THRONES (SEIZOEN 8): Had het beter geweest indien er terug 10 afleveringen waren en meer karakteruitdieping? Uiteraard! Toch bleef de reeks me iedere week aan het scherm gekluisterd houden, ondanks alle rushes eindigde zoals het moest eindigen en heeft HBO’s voormalige topreeks een nieuwe standaard gezet in het fantasygenre.
  5. THE MANDALORIAN (SEIZOEN 1): Lone Wolf & Cub in het Star Wars-universum die perfect de magie van de oorspronkelijke trilogie weet terug te brengen en met gemak de nieuwere films achter zich laat.

EERVOLLE VERMELDINGEN: Rick & Morty, Titans, The Umbrella Academy, Another Life en Stranger Things 3.

TELEURSTELLINGEN: Black Mirror (seizoen 5), zeker niet slecht, maar ze hebben al zoveel beter gemaakt.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.