Random Article


Review: Godzilla – King of the Monsters

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , ,
 
Acteurs: , , ,
 
Filmstudio: , ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 132 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 29 Mei 2019
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
3 total ratings

 

Goed


Epische monsteractie. Godzilla, Mothra, Rodan en King Ghidorah hebben er nog nooit zo goed uitgezien.

Minder


De menselijke karakters hebben absoluut geen persoonlijkheid. Monsteractie wordt te vaak weggeknipt voor cliché familiedrama.


Vooraleer hij tegen King Kong vecht volgend jaar, bewijst Godzilla waarom hij terecht de Koning der Monsters is in de nieuwe MonsterVerse-blockbuster van Legendary Pictures en Warner Bros. Epische monsteractie verzekerd, maar levert het ook een goede film op? Lees hier onze recensie van Godzilla: King of the Monsters!

Posted 29/05/2019 by

 
Full Article
 
 

Long live the King…

Na zijn terugkeer naar Hollywood met de Amerikaanse remake Godzilla (2014) van Gareth Edwards, is de onbetwiste koning der filmmonsters opnieuw te zien op het grote scherm in Godzilla II: King of the Monsters. De prent van Legendary Pictures en Warner Bros. is de derde telg in het nieuwe MonsterVerse, na de vorige Godzilla-prent en Kong: Skull Island (2017), en is daarmee ook een prequel op Godzilla Vs Kong volgend jaar. Edwards wordt voor Godzilla’s 35ste (!) film opgevolgd als regisseur door Michael Dougherty (Krampus).

Vijf jaar nadat Godzilla San Francisco vernielde in zijn gevecht met twee MUTO’s, duikt de koning der monsters weer op. De organisatie Monarch, dewelke clandestien eeuwenoude gigantische wezens – “Titans” genaamd – bestudeert en catalogiseert, krijgt te maken met dreigingen langs alle kanten. Ze worden niet alleen onderzocht door de overheid en het leger, maar krijgen ook nog eens te maken met een stelletje ecoterroristen die de wereld terug in balans willen brengen door alle Titans uit hun slaap te doen ontwaken. Naast legendes als Mothra en Rodan, wordt echter met “Monster Zero”, beter bekend als King Ghidorah, ook een Titan gewekt die Godzilla’s positie als alfa en koning der monsters in gevaar brengt…

Tussen dit alles volgen we de familie Russell, bestaande uit vader Mark (Kyle Chandler), moeder Emma (Vera Farmiga) en hun dochter Madison (Millie Bobby Brown). Mark en Emma werkten beide voor Monarch, tot de dood van hun zoontje tijdens de passage van Godzilla in San Francisco het stel uit elkaar dreef. De gebeurtenissen van King of the Monsters brengen het gezin genoodzaakt weer bij elkaar ten midden van alle destructie…

De vorige Godzilla-prent was geen geweldige film, maar goed genoeg om de voorgaande Amerikaanse poging uit 1998 te doen vergeten. Het zich in de jaren 1970 afspelende Kong: Skull Island leverde dan weer één van de betere King Kong-films aller tijden op en vormde een stevige basis voor Warner Bros. en Legendary om hun MonsterVerse uit op te bouwen. Deze Godzilla: King of the Monsters gaan meteen all-out en positioneert Monarch, voordien schijnbaar een clandestiene onderzoeksorganisatie, tot het S.H.I.E.L.D. van deze wereld – compleet met een eigen militair team, basissen over de hele planeet en hoogtechnologische snufjes.

In dit universum wordt Godzilla gepositioneerd als een antiheld. Hij brengt enorm veel vernieling teweeg, maar trekt er niet bewust op uit om de menselijke samenleving te verwoesten. Onder het motto “Better the Devil you know…” werkt hij doorheen de film zelfs enigszins samen met Monarch om zijn positie als koning der monsters te bewaren. Zijn design behoort tot één van de betere in zijn inmiddels meer dan 60-jarige geschiedenis op het witte doek.

De vorige Godzilla-prent kreeg de kritiek over zich heen dat het hoofdpersonage slechts een tiental minuten echt in beeld kwam en er teveel op zeer cliché karakters werd gefocust. In de sequel is dat niet veel anders. Godzilla heeft deze keer weliswaar heel wat meer screentime en is de focus van enkele epische monstergevechten, maar de bordkartonnen menselijke personages blijven een probleem. Te vaak wordt er weggeknipt naar hun acties tijdens de grote gevechten en geen enkele acteur slaagt erin om ons genoeg om zijn/haar personage te doen geven om het doel van die plotse cuts te staven. Kyle Chandler, bekend van Peter Jacksons King Kong (2005), speelt zo de typische vader met militaire training die zijn gezin wil terugvinden, Vera Farmiga (The Conjuring) is ronduit irritant als de moeder die de noden van de planeet boven die van haar gezin plaatst en Millie Bobby Brown (Stranger Things) loopt in haar eerste grote filmrol rond met een constante derp face. Charles Dance (Game of Thrones) is altijd charismatisch in een villainrol, maar het scenario laat nauwelijks wat diepgang toe voor zijn personage, terwijl Ken Watanabe – bekend als Monarch-baas Ishiro Serizawa uit de vorige film – ook vooral de cast vervoegde om ons aan Godzilla’s Japanse roots te doen herinneren en af en toe op dramatische wijze zijn oorspronkelijke naam “Gojira” uit te spreken.

De monsters zijn uiteraard de echte reden om de film te bekijken en ze hebben er gelukkig nog nooit beter uitgezien. Mothra, Rodan, King Ghidorah en natuurlijk Godzilla zelf tonen regelmatig met één blik meer persoonlijkheid dan de hele menselijke cast. Het is zeker niet de eerste keer dat deze Toho-favorieten het tegen elkaar opnemen en je merkt dat de filmmakers voldoende easter eggs naar hun vorige filmgevechten in King of the Monsters gestopt hebben. Leuke knipogen naar Godzilla’s eerste reeks films uit de Shōwa-periode, de Heisei-reeks of zelfs naar de pure insanity van de Millennium-serie zijn troef in King of the Monsters. Verwacht geen tonnen politiek zoals in Shin Godzilla (2016) of filosofische implicaties van het samenleven tussen mens en Titan zoals in de recente Earth-animetrilogie. Deze King of the Monsters is nog steeds op en top Amerikaans en de traditionele Japanse boodschap van Godzilla als vleesgeworden nucleaire bom wordt aan de kant geschoven voor een typisch Hollywoodiaans familieverhaal met een zeer lichte ecologische boodschap.

 

Is Godzilla: King of the Monsters daarmee een slechte film? Neen, zeker niet. Wanneer enkel op de monsters, hun onderlinge strijd en de (casual) massavernietiging die daarmee gepaard gaat gefocust wordt, is het zelfs één van de betere monsterblockbusters uit de recente geschiedenis en zeker een kijkbeurt waard. De build-up naar opvolger Godzilla vs Kong beperkt zich spijtig genoeg enkel tot de eindgeneriek, maar het is duidelijk dat het MonsterVerse van Legendary de goede richting uitgaat. Laten we gewoon hopen dat men volgende keer beseft dat het de monsters zijn die de films maken, niet het familiedrama

Godzilla: King of the Monsters stampt zich vanaf 29 mei een weg naar de bioscoop.

 

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.