Random Article


Review: Titans – Seizoen 1 (Netflix)

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , ,
 
Acteurs: , , , ,
 
Filmstudio:
 
Speelduur: Elf afleveringen van ca 45 minuten
 
Taal: Engels
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
16 total ratings

 

Goed


Bij momenten (onbewust) heel vermakelijk. Heel wat optredens van DC Comics-figuren.

Minder


Een zeer vreemde interpretatie van de Teen Titans. Heel voorspelbaar plot met enkele geforceerde (maar vermakelijke) flashbacks. Een beledigende finale.


Het zijn niet meteen de Teen Titans uit de comics, maar de Titans-tv-reeks vanop “DC Universe” is vanaf 11 januari ook beschikbaar op Netflix! Lees hier onze uitgebreide recensie van deze vreemde eend in de bijt!

Posted 10/01/2019 by

 
Full Article
 
 

Fuck Batman.

Vergeet Arrow, The Flash en Supergirl op The CW. DC Entertainment koos afgelopen tv-seizoen het ruime sop en richtte DC Universe op. Het vlaggenschip van de nieuwe Amerikaanse streamingdienst werd  Titans in handen van showrunners Greg Berlanti, Geoff Johns en Akiva Goldsman en zette helemaal in op een duistere heruitvinding van de Teen Titans. Nu komt de tv-reeks er ook bij ons aan op Netflix.

Ontmoet Rachel Roth/Raven (Teagan Croft), een tiener die geplaagd wordt door duistere visioenen en onbeheersbare krachten. Wanneer haar familie wordt aangevallen, moet ze wegvluchten en komt ze in contact met detective Dick Grayson/Robin (Brenton Thwaites) in Gotham City. Ondertussen volgen we ook het verhaal van Kory Anders/Starfire (Anna Diop) die op een persoonlijke zoektocht is in Wenen, en ‘dierenvriend’ Gar Logan/Beast Boy (Ryan Potter).

Het logo van de DC/Warner-films aan het begin van de afleveringen geeft het misschien al mee, maar Titans is een ongelooflijk duistere tv-reeks. Net zoals Man of Steel, Batman V Superman: Dawn of Justice en stukken uit Justice League past dit perfect binnen de oorspronkelijke toon van het DC-filmuniversum. De drie Titans die we ontmoeten, zijn al meteen moordenaars en geweld is dan ook schering en inslag. Verwacht meer dan eens een compilatie van Mortal Kombat-momenten.

Dat duistere mag je trouwens ook letterlijk nemen, want soms is het moeilijk om te zien wat er gebeurt. Je kan zeggen wat je wilt van regisseur Zack Snyder, maar qua cinematografie zat dat wel altijd snor. Titans is alsof iemand de stijl van Snyder probeert te imiteren en pijnlijk faalt. Een goedkope imitatie is nooit leuk.

Dat goedkope zie je ook aan de typische budgettaire problemen en zwakke visuele effecten voor een superhelden-tv-reeks. Helaas springen die ook telkens in het oog als driekwart van de Titans haar krachten (af en toe) gebruikt. Gelukkig maken wel enkele andere DC-iconen (met toonbare krachten) hun opwachting, waaronder Hawk & Dove (met een pakkend, maar overdreven oorsprongsverhaal), Robin II Jason Todd, Doom Patrol, Wonder Girl en zelfs even Batman (maar met de ultieme cop-out en daardoor een ongelooflijk teleurstellende finale). Het zijn meteen een pak live-action debuten voor heel wat DC-helden en -heldinnen.

Wanneer Titans dan eindelijk op gang komt, steekt het zichzelf helaas een stok tussen de wielen door een flashback-episode te tonen. Keer om keer volgt een “personage-episode” een “plotaflevering” op en wordt zo al het opgebouwde tempo weggezogen door een flashback naar een personage dat je soms al 4-5 weken niet meer zag. En eerlijk? We genoten heel wat meer van die flashbacks dan van dat generische en meteen voorspelbare plot…

We appreciëren creativiteit en een andere invulling of een moderne update van comics en ander bronmateriaal. Kijk maar naar het derde seizoen van Marvel’s Daredevil en hoe Born Again daar verteld wordt. Titans lijkt jammer genoeg in bijna niets op wat DC’s Teen Titans zijn en hoe Bob Haney en Bruno Premiani hen zich bij hun creatie voorstelden. Laat staan de klassieke New Teen Titans-versies van Marv Wolfman en George Pérez uit de jaren 1980. Titans beschouw je dus maar best als een vreemde Elseworlds-interpretatie.

We gaven het een eerlijke kans en keken onbevooroordeeld naar Titans. Jammer genoeg klopte het marketingmateriaal en werd dit een duistere serie, die zichzelf veel te serieus neemt. Aan geweld en sombere momenten geen gebrek, maar veel meer moet je er niet van verwachten. Titans is voor DC wat Inhumans was voor Marvel. Fuck Batman? Fuck Titans. Weliswaar raden we aan om de eerste aflevering door te bijten want na wat groeipijnen is er wel wat beterschap. De groteske orgie aan geweld en hilarische plotpunten is immers bij momenten héél vermakelijk – al dan niet onbewust.

DC’s Titans is vanaf vrijdag 11 januari beschikbaar op Netflix.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.