Random Article


Review: The Predator

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 107 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 3 Oktober 2018
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
6 total ratings

 

Goed


Enkele leuke Predator-kills. De Predator-tech ziet er goed uit.

Minder


Oninteressante setting, plot en personages. Slechtste solo-Predatorfilm tot hiertoe.


Regisseur Shane Black (die nog een bijrolletje had in de eerste film) neemt de Predator-franchise onder handen. Is deze The Predator een welgekomen heruitvinding van de franchise of een absoluut dieptepunt? Kom het te weten in onze recensie!

Posted 02/10/2018 by

 
Full Article
 
 
You are one beautiful motherfucker

Met The Predator zijn we toegekomen aan de vierde aflevering van de Predator-franchise (de twee Alien Vs Predator-films niet meegerekend). Niemand minder dan Shane Black (Iron Man 3, Kiss Kiss Bang Bang), dewelke nog meeschreef en een bijrol speelde in de eerste Predator-prent uit 1987, kruipt voor deze aflevering in de regisseursstoel – terwijl zijn The Monster Squad-collega Fred Dekker meeschreef aan het scenario. Op papier klonk het allemaal heel goed, maar het resultaat is de meest teleurstellende Predator-soloprent tot hiertoe.

De Yautja, de meest dodelijke jagers uit het universum, zijn terug op Aarde, deze keer voorzien van wat genetische upgrades met DNA van andere soorten in het universum. De jacht is terug open en het is aan enkele ex-soldaten om een klein stadje (en zichzelf) te redden van de nieuwe Predators…

Predator (1987) en Predator 2 (1990) zijn klassiekers in het monster/sci-fi/actiegenre. Predators (2010) probeerde iets teveel de eerste na te doen, maar was dankzij de verplaatsing naar een andere planeet nog enigszins entertainend. Deze The Predator heeft dat allemaal niet meer.

Opnieuw krijgen we net iets teveel overdreven obvious referenties naar quotes en scènes uit de eerste film, met een oninteressante cast “stoere soldaten met een quirk” bestaande uit o.a. Boyd Holbrook (Logan), Olivia Munn (X-Men: Apocalypse), Trevante Rhodes (Westworld) en Thomas Jane (The Punisher). De locaties doen er ook niet veel goeds aan. Terwijl een korte junglescène en een geheim labo nog passende achtergronden voor een Predator-film opleveren, is een klein Amerikaans stadje waar net Halloween gevierd wordt dat helemaal niet. AvP: Requiem (2007) – de enige Predator-film die misschien nog schrijnender is dan deze – toonde dat al. Wanneer je de jonge Jacob Tremblay verkleed in een echt Predator-harnas ziet trick or treaten, weet je dat het jumping the shark-moment van de franchise definitief bereikt is.

Black probeert doorgaans de Predator-mythologie wat uit te breiden door de genetische experimenten die de Yautja beginnen op zichzelf, alsook door de mensheid naar het einde van de film toe meer een fighting chance te geven. Allemaal nog vrij interessante ideeën, die echter te weinig worden uitgewerkt. Referenties naar de voorgaande films zijn er genoeg en Jake Busey heeft een leuk bijrolletje in navolging van zijn vader Gary in Predator 2, maar erg veel voor de fans van de franchise zit er niet in.

Ook in The Predator draait het louter om het aantal goeie kills dat de Yautja maken. Ze zijn goor genoeg, de ruimteschepen, wapens en harnassen zien er wat beter uit, maar de allure van de franchise is weg dankzij de volledig oninteressante personages, platgetreden plotwendingen en setting. Er zitten wel wat deftige actiescènes in de film, maar als Predator-prent is deze “heruitvinding van de franchise” een absoluut dieptepunt.

The Predator sluimert op 3 oktober de bioscoopzalen binnen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.