Random Article


Review: Ant-Man and the Wasp

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , , , ,
 
Acteurs: , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 118 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 18 Juli 2018
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Leuke actiescènes. Grappig. Geweldige Paul Rudd en Evangeline Lilly enerzijds, Michael Douglas en Michelle Pfeiffer anderzijds.

Minder


Weinig verrassend. Weinig impact op het grotere Marvel-universum. Voelt beetje overbodig aan.


Terwijl iedereen nog aan het nazinderen is van Avengers: Infinity War en zit te wachten op de sequel, dropt Marvel Studios nog even Ant-Man and the Wasp ertussen. Is de sequel rond Marvel’s krimpende Avengers genoeg om de wachttijd op Avengers 4 wat te verzachten? Lees het in onze spoilervrije recensie!

Posted 08/07/2018 by

 
Full Article
 
 

She seems… more intense

In 2015 had de eerste Ant-Man-film van Marvel Studios het ongeluk om uitgebracht te worden tussen de grote ensemblefilms Avengers: Age of Ultron en Captain America: Civil War. Ant-Man was zeker en vast een leuke, op zichzelf staande superheldenprent rond Marvel’s krimpende Avenger, maar voelde in het grotere geheel van het Marvel Cinematic Universe aan als louter een leuk tussendoortje. Sequel Ant-Man and the Wasp, de inmiddels twintigste Marvel Studios-film en de derde dit jaar, heeft het echter nog moeilijker om zeer relevant te zijn tussen de van een enorme cliffhanger voorziene Avengers: Infinity War en diens vervolg.

Ant-Man and the Wasp wordt opnieuw geregisseerd door Peyton Reed, die ook al voor de eerste Ant-Man achter de camera’s stond, en het verhaal speelt zich af vlak voor Avengers: Infinity War. Twee jaar na de gebeurtenissen van Captain America: Civil War, staat Scott Lang/Ant-Man (Paul Rudd) onder huisarrest en is het voor hem verboden om nog zijn superheldenkostuum aan te trekken. Scott geniet van quality time met zijn dochter Cassie en probeert samen met zijn vrienden een beveiligingsfirma op te richten, terwijl zijn mentor Hank Pym/de eerste Ant-Man (Michael Douglas) en zijn dochter Hope Van Dyne (Evangeline Lilly), nu The Wasp, onderduiken en het contact met hem verbroken hebben.

Wanneer Hank en Hope echter even een tunnel naar het Quantum Realm weten te openen (de microscopische dimensie waar Scott Lang tijdelijk in verbleef in de eerste film), krijgt Scott contact met de in deze dimensie opgesloten en dood gewaande Janet Van Dyne (Michelle Pfeiffer), Hope’s moeder en de eerste Wasp. Scott, Hope en Hank Pym starten een race tegen de klok om Janet Van Dyne uit het Quantum Realm te redden, maar uiteraard liggen er ook allerlei dreigingen op de loer die het gemunt hebben op Hank Pym’s technologie en de potentiële energieën van deze dimensie…

Peyton Reed en Marvel Studios hebben met Ant-Man and the Wasp opnieuw een solide, doch voorspelbare superheldenfilm afgeleverd. Deze keer geen heist film (al zit wel weer iedereen achter Pym’s technologie aan), maar een actievolle rollercoaster waarin het belang van familie centraal staat. Wederom staat Ant-Man and the Wasp zeer goed op zichzelf. De links met het grotere Marvel-universum, waaronder S.H.I.E.L.D., de Avengers en het Quantum Realm (dat mogelijk weleens een rol in Avengers 4 zou kunnen spelen), zijn er wel degelijk, maar treden nooit op de voorgrond. Opnieuw voelt Ant-Man dus aan als het buitenbeentje van de Avengers.

Paul Rudd herneemt zijn rol als Scott Lang/Ant-Man met verve en is sterk als de ietwat klungelige superheld met het hart op de juiste plaats. Evangeline Lilly treedt nu meer op de voorgrond als Hope Van Dyne/The Wasp en maakt als een instant meer ervaren superheldin dan haar partner duidelijk dat zij Hank Pym’s eerste keuze had moeten zijn in de vorige film. Michael Douglas toont een iets meer kwetsbare kant van Hank Pym, terwijl we gerust wel wat meer hadden willen zien van Michelle Pfeiffer als Janet Van Dyne.

De richting die Marvel Studios met de oorspronkelijke Ant-Man en Wasp is opgegaan ten opzichte van de comics is waarschijnlijk het meest gedurfde in de hele film. Ook Walton Goggins als de crimineel Sonny Burch en Laurence Fishburne als Hank Pym’s voormalige assistent Bill Foster (je kent hem als Goliath in de comics) krijgen iets te weinig om handen voor acteurs van hun kaliber. Scott Lang’s partners in crime zijn uiteraard ook weer van de partij en Michael Peña weet alweer enkele scènes te stelen als de grappige praatgrage Luis.

Hoofdvillain van dienst is Ghost, vertolkt door Hannah John-Kamen. Een door Marvel Studios herwerkte versie van de Iron Man-schurk uit de comics (overigens de tweede Iron Man-villain in de prent, na Sonny Burch). Deze Ghost is vrouwelijk en heeft banden tot een wel zeer gekende Ant-Man-villain die mogelijk in een latere sequel kan opduiken. Tevens heeft ze een zeer duidelijke en begrijpbare motivatie en zit er zelfs een toekomst als antiheldin in. Maar toch stuiten we hier ook weer op Marvel’s probleem met te weinig uitgewerkte schurken. Na Killmonger in Black Panther en Thanos in Infinity War, zet de studio dus hier weer een stapje terug.

Qua special effects heeft Ant-Man and the Wasp nog meer fun met het laten krimpen en groeien van voorwerpen en personages in de actiescènes dan in de eerste film. Ook al worden vele trucjes herhaald, het blijft geweldig om te zien. Het Quantum Realm is minstens even trippy als de effecten in Doctor Strange en Marvel Studios begint overigens ook beter en beter te worden met het via CGI jonger maken van acteurs, getuige een flashback met Douglas en Pfeiffer die zich afspeelt in 1987.

Plotsgewijs is er heel wat gaande in de film en niet alles krijgt de aandacht die het verdient. De rode draad blijft Janet Van Dyne redden uit het Quantum Realm, maar je merkt dat de vijf verschillende scenaristen elkaar wat in de weg hebben gelopen met het combineren van verschillende subplots, zoals o.a. Scott Lang’s beveiligingsfirma, die weinig aan de film toevoegen.

De humor zit echter wel weer goed en deze sequel is (bijna) even grappig als de eerste prent. Ant-Man and the Wasp is misschien niet wat elke Marvel-fan wil na de tragische afloop van Avengers: Infinity War, maar levert een hoopvolle en grappigere antithese. Tenminste, toch tot de mid-credits scène eindelijk Ant-Man and the Wasp aan Infinity War en Avengers 4 verbindt…

 

Ant-Man and the Wasp is een leuke superheldenprent geworden volgens de typische en weinig risicovolle Marvel Studios-formule. Vanwege het onfortuinlijke releaseschema en de weinige impact op het grotere Marvel-universum zal de prent als één van de meer vergetelijke Marvel-films gezien worden, maar fans van de eerste Ant-Man-film, de oorspronkelijke Ant-Man/Wasp Tales to Astonish-verhalen van Stan Lee en Jack Kirby en de Ant-Man-comicbookseries onder Nick Spencer zullen zeker aan hun trekken komen.

Ant-Man and the Wasp sluipt op woensdag 18 juli de bioscoopzalen binnen.

Ant-Man and the Wasp Post-Credits Scènes

Scott Lang gaat op een nieuwe missie in het Quantum Realm om de genezende energieën van deze dimensie terug te brengen en zo Ghost/Ava Starr te helpen. Hank, Hope en Ava blijven achter en behouden radiocontact. Wanneer Scott klaar is om terug te keren, wordt er afgeteld, maar men geraakt maar tot 2. Het radiocontact wordt verbroken. Op Aarde zien we drie assen in de wind. Ant-Man zit vast in het Quantum Realm. Hank, Hope en Ava hebben de vingerknip van Thanos niet overleefd…

De tweede scène na de credits speelt zich ook af na de vingerknip van Thanos. Scott’s huis is verlaten, de tv staat op het noodkanaal. We zien daarna Scott’s vergrote mier op de drum spelen. Ook opvallend is dat er bij de typische “Ant-Man and the Wasp will return” nu een vraagteken staat. Wordt vervolgd in Avengers 4!

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.