Random Article


Review: Hereditary

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 127 min.
 
Taal: Engels
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
4 total ratings

 

Goed


Oerdegelijke atmosferische horror met knap camerawerk, schitterende acteerprestaties en enkele oprechte verrassingen.

Minder


Duurt een tikkeltje te lang en eindigt best voorspelbaar.


Het is “de nieuwste engste film ooit”, heeft een bijna onuitspreekbare titel en is dé slimme horrorfilm van dit jaar, maar hoe goed was deze atmosferische prent van debutant Ari Aster? Hier onze recensie van “Hereditary”!

Posted 01/07/2018 by

 
Full Article
 
 

I never wanted to be your mother.

Wat zijn we de afgelopen jaren al niet verwend geweest! Jaar na jaar volgde de slimme horrorfilms elkaar op. Zo was er in 2016 The Witch, in 2017 Get Out en is er nu Hereditary van nieuwkomer Ari Aster. De prent wist de wereld en haar critici te veroveren en is sinds kort ook bij ons in de bioscoopzalen te zien. Maar hoe goed werd deze doordachte prent?

Na het overlijden van haar moeder worden Annie Graham (Toni Collette) en haar rouwende familie getroffen door tragische en verontrustende gebeurtenissen.

De emotionele periode heeft een zware impact op Annie, haar man Steve (Gabriel Byrne) en hun kinderen, Peter (Alex Wolff) en de afgesloten Charlie (Milly Shapiro).

Je merkt het al, maar we houden onze synopsis bewust beknopt. Enerzijds is dat omdat Hereditary dat verdient. Enkele oprecht onverwachte wendingen, versterkt door een heerlijke marketingcampagne, zorgen voor een grotendeels boeiende prent die in plaats van jump scares oprechte angst en sfeer op de voorgrond plaatst. Hereditary is duidelijk een atmosferische horrorprent.

Anderzijds is dat omdat Aster duidelijk focust op het beleven van de rauwe emoties, omsluierd in geestesziektes en mysticisme. Die beleving versterken cinematograaf Pawel Pogorzelski en hij des te meer door minimalistisch (maar nooit abstract en soms wel lichtjes komisch) camera- en edit-werk. Bij enkele muziekloze scènes houdt men het moment zo lang vast en alles zo lang in frame, dat je al snel vastgenageld zit aan je stoel en je echt snakt naar adem. Less is more.

Laten we duidelijk zijn: Hereditary is een emotionele belevenis waarbij de stille momenten duidelijk dienen als opbouw voor wat komen zal en dat werkt vaak, maar soms duurt het gewoonweg te lang. Vooral na de eerste act gaat het allemaal wat (te) traag. Je verwacht na een specifiek moment gewoon meer. Geen zorgen, nadat je de film gezien hebt, weet je wat we bedoelen.

Het geloofwaardig maken van die emoties en bijhorende horrorscènes gebeurt dankzij een talentvolle cast met Alex Wolff als de puber van dienst en Gabriel Byrne als de rationele vaderfiguur, maar vooral debutante Milly Shapiro als “het enge meisje” en een schitterende Toni Collette als een verscheurde moeder. Je voelt hun pijn en angst elke seconde van de vrij lange duurtijd.

 

Hereditary is een oerdegelijke en knappe atmosferische prent die doet denken aan de jaren zeventig-horrorfilms van weleer. Jammer genoeg duurt Hereditary net iets te lang en wordt het einde net dat tikkeltje te cliché. Verplichte kost voor de diehard horrorfilms, maar foutloos is deze film niet.

Hereditary loopt momenteel in de bioscoopzalen.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.