Random Article


Review: Black Panther

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , , , , , , , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 134 minuten
 
Taal: Engels, Wakandees
 
In de bioscoop vanaf: Woensdag 14 februari
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
35 total ratings

 

Goed


Een afrofuturistisch superheldenavontuur! Zeer sterk acteerwerk met Chadwick Boseman en Michael B. Jordan op kop! Subtiel sociaal relevant!

Minder


Enkele genreclichés zoals een verplichte en voorspelbare climax, maar ook de cliché liefdesinteresse. Verwacht geen grootschalige impact.


Het verrassende Marvel’s Black Panther is een afrofuturistisch superheldenavontuur met de beste schurk sinds Loki en wordt wellicht “de Wonder Woman van 2018”! Lees hier onze uitgebreide en spoilervrije recensie!

Posted 06/02/2018 by

 
Full Article
 
 
You are a good man, with a good heart. And it’s hard for a good man to be a king.

De ogen zijn alvast strak gericht op Avengers: Infinity Warmaar voor het zover is, komt Marvel Studios met hun Afro-Amerikaanse superheldenfilm: Black Panther. Aan regisseur Ryan Coogler (CreedFruitvale Station) om samen met acteur Chadwick Boseman in dit spiritueel vervolg op Captain America: Civil War (2016) het Marvel-universum uit te breiden en het mysterieuze Wakanda te ontdekken. Het resultaat is een relatief origineel superheldennarratief, boordevol sociale commentaar, mooie vistas en natuurlijk knallende hiphop!

 

Na de tragische gebeurtenissen in Captain America: Civil War keert troonopvolger T’Challa/Black Panther (Chadwick Boseman) terug naar zijn geïsoleerde, hoogtechnologische Afrikaanse natie, Wakanda, waar hij zijn rechtmatige plaats als koning aanneemt. Samen met zijn jongere, hoogintelligente zus Shuri (Letitia Wright), zijn ex Nakia (Lupita Nyong’o) en de hondstrouwe Okoye (Danai Gurira), de generale van de Dora Milaje-krijgsters, bereidt hij zijn koningschap voor.

Wanneer een oude vijand echter de kop opsteekt, is het aan T’Challa om zijn eer te beschermen, zijn vader te wreken en zijn natie te beschermen – ondanks inmenging van de Amerikaanse CIA-agent Everett Ross (Martin Freeman). De Black Panther is echter niet de enige die zint op wraak…

Als één van de allereerste zwarte superhelden in het comicbooklandschap, met een debuut in Fantastic Four #52 (1966), is het logisch dat Marvel hierop inspeelt. Regisseur Ryan Coogler – niet toevallig gekozen na Fruitvale Station (2013) en Creed (2015) met etnisch diverse cast – kiest dan ook om te focussen op de (Afro-)Afrikaanse cultuur – hiphop en Wakandese taal incluis – en de eigenzinnigheid van het exotische en geavanceerde Wakanda. Als je Black Panther in één woord moet vatten, dan is dat: “afrofuturisme”.

Qua overkoepelend verhaal krijg je dan weer je voorspelbare standaardactiefilm met opbouw en een actievolle climax die op op een typische wijze wordt afgehandeld. Niets nieuw onder de zon, buiten dan de opvallende choreografie voor de Dora Milaje, maar Black Panther – eigenlijk een mix tussen Disney’s The Lion King en de eerste Thor-film – weet zich wel te onderscheiden als de Afro-Amerikaanse heldenprent en in zekere zin “de Wonder Woman van 2018″.

Je kan er niet omheen, maar Black Panther is nogal ongelukkig ingepland bij Disney en Marvel Studios. Met Avengers: Infinity War in het verschiet, de grote climax van tien jaar aan Marvel-films, zijn de opties voor een impactvolle film vrij beperkt. Gelukkig is Black Panther in eerste instantie een intieme prent met weliswaar enkele kleinere (maar zeker niet onbelangrijke) gevolgen voor de toekomst. Dat Black Panther bijvoorbeeld niet sterft, weet je natuurlijk al door de trailer van de volgende Marvel-blockbuster.

Het blijft natuurlijk een comicbookfilm en we herkennen dus ook verschillende verwijzingen. Recent materiaal uit het sociaal relevante Black Panther: A Nation Under Our Feet van Ta-Nehisi Coates en de iconische run van auteur Christopher Priest (1998-2003), waaronder het optreden van Everett Ross, komt zeker en vast aan bod. De belangrijkste inspiratiebron is daarentegen zonder twijfel het belangrijke Panther’s Rage van schrijver Don McGregor en tekenaars Rich Buckler, Gil Kane en Billy Graham. Van de focus op het koningschap tot de rol van Erik Killmonger: je merkt dat regisseur Ryan Coogler en scenarist Joe Robert Cole hun klassiekers kennen!

Waar hij in Captain America: Civil War maar een beperkte screentijd had, schittert Chadwick Boseman hier als een trouwe koning, maar ook een verscheurde jongeman die net zijn vader verloren heeft. De actiescènes, one-liners en katachtige bewegingen gaan hem trouwens ook goed af. Bijblijven doen ook de scènestelende Letitia Wright als prinses Shuri en natuurlijk The Walking Dead-actrice Danai Gurira als Okoye. Lupita Nyong’o als T’Challa’s ex Nakia is dan weer eerder vergetelijk terwijl de rollen van Forest Whitaker en Get Outster Daniel Kaluuya opvallend klein zijn.

Aan de andere kant van het spectrum hebben we schurken en antagonisten zoals Andy Serkis die terugkeert na Avengers: Age of Ultron (2015) als Ulysses Klaw, of Winston Duke als de reusachtige M’Baku/Man-Ape. Vooral Michael B. Jordan – nog bekomende van zijn vorige Marvel-avontuur, Fantastic Four – plaatst zichzelf in de schijnwerpers als een genuanceerde, geloofwaardige en ronduit sterke Erik Killmonger. Jawel, hij is – ondanks dat teleurstellende finale gevecht – de beste schurk sinds Loki!

 

Verrassend of vernieuwend is Black Panther als een zoveelste Marvel-solofilm niet. Goed uitgevoerd des te meer. Door een originele setting, sterk acteerwerk en een subtiele, maar belangrijke sociale boodschap zal Black Panther vooral herinnerd worden als de “Afro-Amerikaanse superheldenfilm van Marvel” – en dat is hier niet per se een slechte zaak!

Marvel’s Black Panther klauwt zich vanaf woensdag 14 februari een weg naar de Belgische bioscoopzalen toe!

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.