Random Article


Review: Supergirl – Seizoen 2

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur: , , ,
 
Scenario: , ,
 
Acteurs: , , , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 22 afleveringen van ca. 40 minuten
 
Taal: Engels
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
15 total ratings

 

Goed


De introductie van een meer dan geslaagde Superman. Heel wat DC Comics-verwijzingen. Leuke gastoptredens.

Minder


Weinig subtiel met teveel on-the-nose dialoog. Special effects niet altijd even geslaagd. Mist focus. Bij momenten langdradig.


DC’s vrouw van staal vloog naar The CW voor een tweede seizoen met meer maatschappelijke relevantie, meer DC Comics-materiaal en vooral boeiende gastoptredens. Onze recensie van Supergirl seizoen 2, waarin de nieuwe tv-versie van Superman werd geïntroduceerd, lees je hier!

Posted 23/05/2017 by

 
Full Article
 
 

The thing that makes women strong, is that we have the guts to be vulnerable. We have the ability to feel the depths of our emotion, and we know that we will walk through it to the other side.

De prominentste vrouwelijke superheldenreeks – sinds dit seizoen ook op het Amerikaanse The CW – liep dit televisieseizoen alweer ten einde. Naast de langverwachte introductie van DC's man van staal Superman, een omnipresente feministische insteek en ook politieke ondertoon werd vooral het verhaal van Kara Danvers/Supergirl verdergezet. Vloog ook dit tweede seizoen van DC's Supergirl voorbij?

In de nasleep van Myriad en de gedeeltelijke vernietiging van National City probeert Kara Danvers/Supergirl haar leven bij te sturen. Een van haar dromen wordt werkelijkheid door haar team-up met niemand minder dan haar beroemde neef Superman, maar ook blijvende samenwerking met haar zus Alex bij het D.E.O. en vrienden zoals Winn, James Olsen (hier ook de nieuwe Guardian) en uiteraard J'onn J'onzz/Martian Manhunter. Dreigingen blijven de kop opsteken en zijn er voornamelijk in de vorm van Lillian Luthor, de moeder van Lex en Lena Luthor, en gekende Supermanschurken zoals Cyborg Superman, Mr. Mxyzptlk en Metallo. Wanneer een mysterieuze ontsnappingspod in National City crasht, verandert Supergirl's leven drastisch, zeker wanneer de verstekeling Mon-El niet de enige ongewenste gast blijkt te zijn…

Het tweede seizoen van Supergirl maakt meer dan ooit deel uit van een grotere leefwereld met reeksen zoals DC's Legends of Tomorrow, Arrow en vooral The Flash die meer dan eens vernoemd worden. Betekent dit dat Barry Allen/The Flash of andere superhelden verschillende keren opduiken? Niet helemaal. Supergirl gaat daarentegen wel meermaals op bezoek in de andere reeksen voor de ongezien epische Invasion!-televisie-cross-over en de latere musical-episode bij The Flash. De links zijn duidelijk, maar vooral voor wie de andere televisieseries ook volgt. Er zijn dus heel wat reeksen bij te benen mocht je alle avonturen van Supergirl volledig willen volgen in dit gedeelde televisie-universum van DC Entertainment.

Zoals The Flash, Legends of Tomorrow en ook Arrow in hun tweede seizoenen deden, trekt Supergirl de registers open. De DC Comics-mythos wordt haast wekelijks uitvoerig aangesproken. Denk maar aan prominente helden zoals Martian Manhunter, Miss Martian, Mon-El van Daxam en op kop natuurlijk Superman. Acteur Tyler Hoechlin toonde ons zo een klassieke, zwaar door de Christopher Reeve- en Brandon Routh-films geïnspireerde man van staal. Daarnaast kwamen ook meer dan eens bekende schurken aan bod zoals Cyborg Superman, Mr. Mxyzptlk, Metallo, General Zod, Biomax of Music Meister. Ten slotte waren er ook nog de knipogen naar de comics met onder meer allerlei vormen van Kryptonite, het Fortress of Solitude, andere verwijzingen zoals naar de "Warworld"-verhaallijn of de casting van live-action DC Comics-iconen zoals ex-Lois Lane Teri Hatcher en ex-Wonder Woman Lynda Carter.

Maar laten we eerlijk zijn: de superheldenactie is leuk, maar Supergirl blijft ook vooral een wekelijkse dramareeks met als belangrijkste doelgroep de vrouwelijke televisiekijker. Niet dat we statistisch materiaal zouden willen verzamelen, maar de feministische insteek valt toch wel beduidend op. Zo is er een aflevering waarin Supergirl tegen haar zin zou moeten trouwen met Mr. Mxyzptlk, maar sterk genoeg is om hem te verslaan en af te wijzen, is er een focus op Supergirl die op alle vlakken sterker zou zijn dan haar mannelijke tegenhanger, de nadruk op de geaardheid van haar zus Alex en haar lesbische relatie met Maggie Sawyer, de (langverwachte) terugkeer van Calista Flockhart als Cat Grant, Lynda Carter als de eerste vrouwelijke presidente van de Verenigde Staten of Teri Hatcher als Rhea – de koningin van Daxam die haar man vermoordde – en de schurk van het tweede seizoen werd.

Laten we ook de politieke inslag niet vergeten, met anti-Donald Trump-boodschappen, waaronder de aandacht voor "fake news", meerdere "dubbele" politieke speeches van Supergirl, of een episodetitel zoals "Nevertheless, she persisted". Terecht of onterecht, de emanciperende ondertoon – zowel op politiek als feministisch vlak – kon zonder twijfel wat subtieler en voorzichtiger, waardoor de boodschap nu haast spottend wordt en geforceerd aanvoelt. De kijker snapte het wel na enkele van bovenstaande voorbeelden doorheen het tweede seizoen…

Eeuwige pijnpunten bij dit tweede seizoen blijven uiteraard het gebrek aan budget – zeker door de toegenomen cast met meer superhelden en -heldinnen met indrukwekkende krachten -, maar ook en vooral door de 22 afleveringen. Gelukkig wist de komst van Superman de aandacht voortdurend te grijpen, doorheen de enkele episodes waarin de man van staal te zien was. Kara Danvers wordt misschien niet door haar neef, maar wel enkele andere figuren op de achtergrond geschoven. Denk maar aan de afleveringen rond (de eigenlijk niet zo interessante) zus Alex of de ongeloofwaardige (en ronduit onnodige) superheldencarrière van James Olsen als de Guardian.


Het tweede seizoen van Supergirl is er één dat zoals verwacht het eerste seizoen "uitvergroot". Niet enkel de cast wordt uitgebreid met duidelijk meer aandacht voor het DC Comics-bronmateriaal, maar ook thematisch focust de televisiereeks meer en meer op de maatschappelijke relevantie door in te spelen op het huidige politieke en sociale klimaat. Dat dit weinig subtiel gebeurt en Supergirl bij momenten langdradig aanvoelt, neemt niet weg dat vooral de gastoptredens van Hoechlin als Superman of Grant Gustin als The Flash, en het verhaal van Kara Danvers/Supergirl, dat lang niet altijd meer de focus is, dit seizoen weten te dragen. Meer focus en subtiliteit voor deel drie graag! 

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.