Random Article


Review: Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , , , ,
 
Filmstudio: , ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 127 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 29 September 2016
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Enkele leuke personages. Prachtige locaties en visuals. Fantastische Eva Green.

Minder


Zeer cliché en voorspelbaar. Enkele scriptproblemen. Onevenwichtige toon.


Wat als Tim Burton de X-Men onder handen nam? Het resultaat zie je enigszins in Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children, de deels in ons eigenste land opgenomen verfilming van de donkere fantasyroman van Ransom Riggs. Lees hier de Brainfreeze-review…

Posted 28/09/2016 by

 
Full Article
 
 

peregrineposter

It’s… peculiar

Tim Burton en adaptaties, het is vaak een hit or miss. De meningen over Burtons filmversies van o.a. Dark Shadows, Charlie and the Chocolate Factory, Alice in Wonderland en zelfs Batman zijn verdeeld. Toch kan deze bewerking van Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children, oorspronkelijk de debuutroman van Ransom Riggs uit 2011, als één van Burtons betere adaptaties beschouwd worden. Als film, zijn er echter nog wat mankementjes…

De jonge Jake Portman (Asa Butterfield) komt via zijn opa (Terence Stamp) terecht in een magische, verborgen wereld wanneer hij Miss Peregrine (Eva Green) en haar tehuis voor “peculiar” kinderen ontdekt. Net zoals Peregrine en haar kinderen, is Jake ook een “peculiar”, wat betekent dat hij speciale gaven heeft. Peculiars worden echter niet aanvaard in de buitenwereld. Erger nog, ze worden ook nog eens opgejaagd door de kwaadaardige Hollowgasts/Wights onder leiding van Mr. Barron (Samuel L. Jackson), peculiars die hun menselijkheid hebben opgeofferd in hun zoektocht naar het geheim van het eeuwige leven…

peregrine-fpics-03small

Een mooi, Brits landhuis bevolkt door kinderen met speciale gaven? Ja, Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children heeft heel wat weg van Marvel’s X-Men. “Peculiar” is in dat opzicht gewoon een mooier, Britser woord voor mutant. Om uit de klauwen van de Brotherhood of Evil Peculiars te blijven onderscheiden Miss Peregrine en co zich echter ook nog door een tijdreiselement – dat zeer leuk zou zijn mocht het iets beter uitgewerkt worden in het script.

Zeer origineel is Miss Peregrine dus niet, maar dat is op zich niet erg. Tim Burton weet de roman van Ransom Riggs mooi tot leven te wekken op het grote scherm, met enkele prachtige locaties (waaronder ons eigenste Brasschaat), visuals en quirky personages. Ondanks de zwakkere vertolking van Asa Butterfield, wordt het ietwat saaie hoofdpersonage van Jake goedgemaakt door de andere kinderen met hun eigenzinnige gaven. Wij zijn vooral fan van Millard de onzichtbare jongen en de tweeling, maar elk Peculiar Child krijgt zijn/haar moment in de zon ondanks hun beperkte screentime.

peregrins-pic

Zoals we inmiddels van haar gewoon zijn, weet Eva Green de show te stelen in elke scène waarin ze voorkomt. Als de enerzijds overdreven Britse en Mary Poppins-achtige, anderzijds zeer machtige en gevaarlijke Miss Peregrine weet Green het beste personage uit de film neer te zetten, dewelke er alles voor over heeft om haar kinderen veilig te houden. Green wordt geflankeerd door enkele knappe karakterkoppen als Terence Stamp en Judi Dench, alsook door een cartooneske, over-the-top, maar zich duidelijk weer rot amuserende Samuel L. Jackson als hoofdvillain. Indien dit een andere acteur was geweest, zou Mr. Barron een vrij vergetelijke slechterik geweest zijn. Maar Jackson amuseert zich duidelijk zo kostelijk in de rol dat hij het personage toch weet te verkopen.

Miss Peregrine is vanwege het bronmateriaal een vrij atypische Burtonfilm, maar toch kent het verhaal enkele typische regisseursmomentjes. Het eindgevecht bijvoorbeeld is iets wat je enkel in een Burtonfilm zal zien. Anderzijds weet de regisseur niet altijd een mooi evenwicht te vinden tussen donkere fantasyhorror en de meer quirky kinderfilmmomenten. Er verschijnen heel wat angstaanjagende en zeer dodelijke monsters in de film, maar toch zijn ze nauwelijks een partij voor een stel bange kinderen die maar net leren wat het is om moedig te zijn. Ook lijkt Burton zich veel meer in te leven in de wereld van 1943, waar Miss Peregrine’s tehuis en de betere momenten van de film gevestigd zijn, dan in het nogal saaie, hedendaagse 2016. Dat is echter niet volledig de schuld van de regisseur, maar van het bronmateriaal en vooral van het scenario.

peregrinepic

Scenariste Jane Goldman heeft met X-Men: First Class, Kick-Ass en Kingsman: The Secret Service enkele sterke filmadaptaties op haar naam staan, maar lijkt hier de bal toch wat mis te slaan. Naast de gebruikelijke plotgaten die er zijn met tijdreizen, weet ze de hedendaagse leefwereld van Jake en zijn karakter helemaal niet interessant te maken. Verder krijgen we nog een uitermate cliché liefdesverhaal voorgeschoteld, blijft men teren op dezelfde grappen en probeert de film op het einde alles in sneltempo af te handelen. De oorspronkelijke roman kende nog twee vervolgen. Hier krijgen we wel een enigszins afgerond verhaal, maar gaan we naar het einde toe in een onnodige stroomversnelling.

Hoewel Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children in de handen van Tim Burton toch wel enkele verbeteringen aan het bronmateriaal aanbrengt, blijft deze donkere fantasyprent iets te onevenwichtig en voorspelbaar om als een klassieker beschouwd te worden. Desalniettemin toveren Tim Burton en een vrij sterke cast wel enkele mooie beelden en personages op het scherm in een goed verteerbare donkere avonturenfilm.

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children bezoekt onze tijdlijn vanaf 29 september.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.