Random Article


Review: Independence Day – Resurgence

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , , , ,
 
Acteurs: , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack: ,
 
Speelduur: 120 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 20 Juli 2016
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Nog grootsere massavernietiging. Flinke dosis nostalgie. Terugkerende oudere generatie acteurs.

Minder


Geen Will Smith. Nieuwe generatie acteurs stelt teleur. Lui. Weinig origineel. In vrijwel elk opzicht minder dan zijn voorganger, ondanks bijna exact dezelfde film te zijn.


20 jaar na de eerste invasie, zijn ze terug en deze keer is Will Smith er niet meer bij om hen te verwelkomen. Groter, maar ook beter dan ooit? Lees hier de Brainfreeze-review van Independence Day: Resurgence…

Posted 29/06/2016 by

 
Full Article
 
 

They like to get the landmarks

In 1996 gooide Roland Emmerich (2012, Stargate, The Day After Tomorrow, Godzilla) een hoop sci-fi franchises bij elkaar om Independence Day te maken, een patriottische sci-fi popcornblockbuster die de grootste film van dat jaar werd en zijn reputatie als rampenregisseur verstevigde. Independence Day was dom, groots, luid, maar oh zo vermakelijk. Het heeft maar liefst 20 jaar geduurd vooraleer deze sequel, Independence Day: Resurgence, in de zalen kwam. De hoofdacteurs uit de eerste film, Jeff Goldblum (Jurassic Park, The Fly) en Bill Pullman (Lost Highway), hernemen hun rollen, maar Will Smith is opvallend afwezig. Hoe kan de nieuwe prent zich nog meten met de door de eerste Independence Day geïnspireerde massavernietigingsscènes uit de hedendaagse blockbusters?

id1

Het is 20 jaar geleden dat een buitenaards invasieleger de mensheid bijna uitroeide. Na de overwinning op 4 juli 1996 is de planeet verenigd geraakt en hebben we de buitenaardse technologie van de aliens aangewend om een indrukwekkend planetair verdedigingssysteem op te bouwen. (Relatieve) Vrede op Aarde dus, maar we blijven waakzaam. Nu is het eindelijk zover. Vooraleer hun moederschip vernietigd werd, hebben de buitenaardse wezens een noodsignaal uitgestuurd. Een geheel nieuwe invasiemacht stevent nu op de Aarde af en alweer zijn we allesbehalve voorbereid op de massale vernietiging die zal plaatsvinden…

id2

Net zoals andere recente op nostalgie inspelende blockbusters als Jurassic World, Terminator Genisys en Star Wars: The Force Awakens, levert Independence Day: Resurgence exact dezelfde plot als de eerste film, met betere en grootsere special effects en een nieuwe generatie aan acteurs. Alweer is er een vijand wiens technologie en wapens onoverkomelijk lijken, alweer is er massale vernietiging waardoor de Aarde praktisch onbewoonbaar zou worden, alweer zijn er enkele hot shot piloten en wetenschappers die uiteindelijk een domme deus ex machina manier vinden om de vijand op het laatste nippertje te slim af te zijn, alweer is het 4 juli en zal Amerika tonen hoe zij en enkel zij de wereld kunnen redden.

Erg is dat niet, het viel zelfs te verwachten. Wat wel erg is, is dat het zo enorm lui en zielloos op het scherm wordt getoverd. Waar er in de eerste Independence Day nog wat opbouw was naar de vernietiging (die in die tijd nog iets betekende en werkelijk vernieuwend aanvoelde), kan men hier niet wachten om weer wat steden in een vlammenzee te doen opgaan. De schaal is objectief gezien groter (zo is er een ruimteschip dat werkelijk even groot is als de Atlantische Oceaan), maar toch voelt het niet zo aan. De deus ex machina is nog een pak luier dan de vorige keer en hetzelfde geldt voor de banden tussen de personages.

id4

In feite zijn enkel de terugkerende karakters interessant. David Levinson, de rol van Jeff Goldblum, is inmiddels de wat oudere directeur van ESD (Earth Space Defense) maar lijkt in feite exact hetzelfde personage te zijn gebleven, inclusief de relatie tot zijn vader Julius (Judd Hirsch) en nieuwe liefdesinteresse Catherine (Charlotte Gainsbourg). Dr. Okun (Brent Spiner) wordt nu pas wakker uit een coma na zijn ontmoeting met een alien in de vorige film en is 100% hetzelfde personage. Bill Pullman heeft als de vermoeide ex-president Thomas Whitmore dan weer een aanvankelijk wat nieuwere rol, maar zal tijdens de invasie ook gewoon terug in een cockpit kruipen – waar hij thuishoort als coolste president uit de filmgeschiedenis. Vivica A. Fox heeft dan weer de grootste evolutie doorgemaakt, van stripster naar verpleegster, maar haar rol is zeer beperkt.

INDEPENDENCE DAY: RESURGENCE

De nieuwe generatie piloten – bestaande uit nieuwe hoofdacteurs Liam Hemsworth, Jessie Usher en Maika Monroe – dient vooral om het verlies van Will Smith tegen te gaan. Zijn personage, Steven Hiller, stierf allesbehalve heroïsch in een testvlucht niet lang na de gebeurtenissen uit de eerste film. Het charisma van Smith (of een andere acteur van zijn kaliber) wordt enorm gemist. Hemsworth komt nog niet tot aan zijn schoenen, terwijl het interessantste aan de personages van Usher en Monroe hun banden tot de oudere generatie zijn. Usher speelt immers de volwassen versie van Dylan, het jonge geadopteerde zoontje van Will Smith uit de eerste film, terwijl Monroe de dochter van ex-president Whitmore vertolkt. De Congolese krijgsheer Umbutu (jawel, Umbutu) – vertolkt door DeObia Oparei – is best nog wel interessant, maar hij wordt naar het einde toe dan weer teniet gedaan door zijn comic relief sidekick, een oninteressante boekhouder vertolkt door Nicolas Wright. Angelababy als de Chinese pilote Rain Lao, Sela Ward als de eerste vrouwelijke presidente van de VS, maar ook Brent Spiner en zijn hier pas onthulde homoseksuele geaardheid lijken er dan weer enkel in te zitten om opzichtig politiek correcte vakjes aan te kruisen. Subtiliteit is nooit de sterkste kant van Roland Emmerich geweest.

id5

Het is geen geheim dat de eerste Independence Day inspiratie haalde uit heel wat andere sci-fi franchises. De ruimteschepen komen uit V, de plot uit War of the Worlds en de aliens… die komen uit Alien (1979). Gelijkaardig aan diens sequel, Aliens (1986), krijgen we hier wat meer uitleg rond de leefwereld en structuur van de buitenaardse wezens en zien we ook voor het eerst een koningin. Toch kan je van Roland Emmerich niet verwachten dat hij zeer lang stilstaat bij enkele interessantere gegevens uit deze wereld – zoals de beweegredenen van de buitenaardse wezens, het vernieuwde geopolitieke klimaat op Aarde of de strijd die de Congolezen al jaren leverden met het enige gelande ruimteschip. Neen, er moeten immers familiale banden verstevigd worden ten midden van heuse massadestructie.

Independence Day: Resurgence is, net zoals de eerste, een typische grote popcornblockbuster met best wat vermakelijke momenten. Deze sequel is voor oudere fans wel op bijna elk vlak minder dan zijn voorganger en in feite een grote teleurstelling dewelke enorm lijdt onder het verlies van Will Smith. De kans dat Resurgence een geheel nieuwe generatie zo blij zal maken als de eerste uit 1996 lijkt miniem. En voor de fans van de eerste is het sowieso al een spijtige zaak. Enige lichtpuntje is dat er nog opzichtig ruimte wordt gelaten voor nog een sequel, wiens premisse dan weer wel wat interessanter klinkt. Maar misschien dan liefst onder een andere regisseur, want Emmerich lijkt – ondanks zijn pionierswerk in de eerste film – niet meer mee te kunnen in het huidige Hollywoodblockbusterklimaat…

Independence Day: Resurgence knalt op 20 juli de Belgische bioscoopzalen binnen, ruim twee weken na de onafhankelijkheidsdag.

id6

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.