Random Article


Review: The Revenant

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , ,
 
Acteurs: , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack: , ,
 
Speelduur: 156 minuten
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 27 januari 2016
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Magistrale cinematografie. Goede vertolkingen.

Minder


Niet intens genoeg. Duurt te lang.


Na Birdman is Alejandro González Iñárritu terug met zijn nieuwste film: The Revenant met Leonardo DiCaprio en Tom Hardy. Een intense ervaring of gewoon mooi om naar te kijken?

Posted 22/12/2015 by

 
Full Article
 
 

Kijk, wij houden van immens veel van de films van Alejandro González Iñárritu, maar de man neemt zichzelf soms toch iets te serieus. Op zich is dat geen probleem, want echt meesterlijke regisseurs moeten hun kunst ook serieus nemen, maar bij Iñárritu voel je toch altijd die lichte bitterheid en arrogantie ten opzichte van de meer populaire cinema. Hij vergeet zich soms volop te richten op zijn eigen films en kan het niet laten om op een te opvallende wijze te tonen dat hij ‘beter’ is dan de rest, dat hij ‘Kunst met een grote K’ maakt. Ja, hij heeft gelijk, maar wij hebben het toch enigszins moeilijk omdat we trachten open te staan voor alle soorten cinema. Cinema kan immers zoveel dingen zijn en doen. Wat heeft dit met zijn nieuwste worp, The Revenant, te maken? Alles, zo blijkt, want ook hier trapt Iñárritu in dezelfde val. Het is des te pijnlijker omdat het zijn visueel meest verbluffende film tot nu toe is.

De plot van The Revenant – gebaseerd op het gelijknamige boek van Michael Punke, gebaseerd op het levensverhaal van de Amerikaanse kolonist Hugh Glass – kan zich heel kort samenvatten. Hugh Glass (Leonardo DiCaprio) wordt tijdens een pelzenjacht voor dood achtergelaten na een berenaanval. Wat volgt is de lange jacht op de hoofdverantwoordelijke hiervoor. Of wraak Glass vrede zal geven is nog maar de vraag…

Leonardo-Dicaprio-The-Revenant-Movie

Het is eigenlijk een klein wonder dat een productie zoals The Revenant nog het daglicht kan zien (en dan nog met de hulp van Brett ‘Rush Hour’ Ratner, wie had dat gedacht). Het is eerder het soort film dat doet terugdenken aan het zogenaamde gouden tijdperk van de cinema, de jaren 70, waar heel wat geld gestoken werd in ambitieuze droomprojecten van idiosyncratische regisseurs. Iedereen kent de verhalen achter de getroebleerde producties van Apocalypse Now (Francis Ford Coppola), Fitzcarraldo (Werner Herzog) en Sorcerer (William Friedkin). The Revenant past ook in dat lijstje… Het zijn films waar wat achter de schermen gebeurt het uiteindelijke resultaat informeert, want wat we op het scherm zien is niet gespeeld. Het probleem is dat Inarittu’s beeldschone film – je moet hem echt op groot scherm bekijken – nooit die eenzame hoogtes en pijnlijke intensiteit bereikt van de eerder genoemde films. Iñárritu probeert opnieuw te hard en maakte zijn film weer meer met het hoofd dan met het hart, of wat beter had geweest, vanuit de buik. De Mexicaanse regisseur toont ons de ruwe pracht van het frontierlandschap en de brutaliteit van het bestaan en ondanks het feit dat je je midden de gebeurtenissen waant (camera dicht op de personages, lange schijnbaar ononderbroken takes), voel je nooit het effect dat de filmmakers beogen. Misschien hadden we te hoge verwachtingen, misschien zijn we te streng of is het een combinatie van beide.

screen shot 2015-07-17 at 9.22.53 am.png

Cinema is, in tegenstelling tot tv, geen medium dat informatie moet overbrengen, maar sfeer wil creëren en de beelden zijn daar een hele grote factor in. Op dat vlak scoort The Revenant 100%, want het is de mooiste film van het jaar, zo niet de eeuw. Met Emmanuel ‘Chivo’ Lubezki achter de camera kan dat ook moeilijk anders. De man die sinds The New World alle films van Terrence Malick geschoten heeft, overtreft hier zichzelf. Hij vindt altijd het perfecte shot om de wilde natuur rondom de personages nog buitenaardser te doen lijken en dat zonder enige vorm van hedendaagse belichting (enkel de zon en kaarslicht werden als bron gebruikt). Bovendien word je ook weer getrakteerd op enkele van die gepatenteerde lange takes waarbij de camera voortdurend vloeiende bewegingen maakt om de actie van de personages perfect in beeld te brengen. Als je weet dat enkel tijdens het zogenaamde magic hour (die uren van de ochtend of avond die een magische kwaliteit aan het licht geven) werd gefilmd en de complexiteit van sommige sequenties in rekening brengt dan kan je enkel maar toegeven dat Chivo voor de derde keer op rij die Oscar voor beste cinematografie verdient.

The Revenant is een film waar alle elementen op zich geniaal zijn, maar het geheel teleurstelt. Weet wel dat een teleurstellende film van Alejandro González Iñárritu nog altijd pakken Oscars mag winnen (geef Leonardo DiCaprio er eindelijk ook eens eentje). Wij kijken alleszins al hard uit naar de volgende kijkbeurt om onze mening bij te stellen.

Vanaf 27 januari 2016 loopt The Revenant de bioscoopzalen binnen.

The-Revenant-1

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.