Random Article


Review: Joy

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack: ,
 
Speelduur: 124 minuten
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 13 januari 2016
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Jennifer Lawrence. Perfecte focus.

Minder


Duurt iets te lang.


Joy is de derde samenwerking tussen David O. Russell en Jennifer Lawrence. De vorige twee waren schitterend. Deze ook?

Posted 22/12/2015 by

 
Full Article
 
 

David O. Russell heeft in het tweede deel van zijn carriére niet alleen zijn draai gevonden, maar ook een vast ensemble aan acteurs waar hij op kan rekenen. Joy is namelijk de derde film op rij waar de geniale actrice Jennifer Lawrence, de iets minder interessante Bradley Cooper en Robert De Niro – hij die enkel nog echt goed is in David O. Russell-films – tegenover elkaar staan. Zeggen dat wij hier naar uitkeken, de blu-ray van Silver Linings Playbook (SLP) werd bij ons letterlijk grijsgedraaid, is zonder twijfel het understatement van het jaar. De vraag die op jullie lippen brandt is uiteraard: swingt Joy even hard als SLP en American Hustle?

Net zoals het geval was voor de eerdere films van Russell volgen we in Joy een buitenstaander, een dromer die wanhopig probeert om haar eigen, unieke hoekje van de American Dream te claimen. In Joy is dat Joy Mangano, een gescheiden moeder van drie kinderen, de uitvinder van de Miracle Mop (de dweil die je zonder aanraken kan uitwringen) en koningin van de infomercials. We krijgen in deze semi-biografische dramakomedie te zien hoe ze met niets begon, maar ondanks alle tegenkanting blijft doorgaan.

joy-gallery3-gallery-image

In vergelijking met SLP en zeker American Hustle is Joy eigenlijk een heel sombere film geworden die heel wat minder exuberant is dan de eerste twee samenwerkingen tussen Russell en Lawrence. Wat niet wil zeggen dat er niet enkele van die typische Russellscènes inzitten (zoals die met Bradley Cooper als dirigent van Mangano’s eerste tv-optreden), maar het is wel belangrijk om te onthouden als je de zaal binnenstapt dat dit geen doorslagje is van zijn eerdere films. Niets zo gevaarlijk als de verkeerde verwachtingen, maar ook niets zo jammer als een regisseur die zichzelf herhaalt. In die val trapt Russell allesbehalve. Bovendien toont hij ook nog eens hoe je op een niet standaard manier een op waargebeurde feiten gebaseerd drama kan maken. Eentje dat meer focust op de personages dan op het aftikken van een checklist met de typische plotpunten en plotwendingen. Het helpt ook dat enkel de moeilijke beginperiode belicht wordt en de, vanuit een filmisch oogpunt minder interessante, succesrijke periode slechts heel summier wordt aangeraakt. Daardoor heb je nooit het gevoel dat je een deel van het verhaal mist ook al zijn er nog periodes van Mangano’s leven die een interessante film kunnen opleveren.

Joy is zoals de titel al duidelijk zou moeten maken minder een ensemblefilm, maar meer een karakterstudie. Haar familie is nochtans een belangrijk deel van haar verhaal omdat ze niet alleen moet vechten tegen gehaaide zakenlui, maar ook tegen het fatalisme en de jaloezie die deel uitmaken van haar dysfunctionele familie. Joy is de rots binnen haar gezin, ze offerde haar droom op om er voor te zorgen dat haar moeder, vader, ex-man (!) en stiefzus het goed hebben ook al zullen die haar nog de rest van haar leven blijven tegenwerken en neerhalen. De familiedynamiek die in de film getoond wordt is complex en daardoor ook heel realistisch zonder dat daar veel tijd aan gespendeerd hoeft te worden, want laten we duidelijk zijn: dit is een one-woman show.joy fox

Dit brengt ons bij de vertolking van Jennifer Lawrence, zonder twijfel de de meest begaafde actrice van onze tijd en de toekomst zal aantonen dat ze ook één van de grootste actrices aller tijden zal zijn. Op geen enkel moment verraadt ze haar echte leeftijd (25) en je hoeft absoluut geen moeite te doen om haar te geloven in de rol van Joy Mangano (ter herinnering: ze speelt hier een gescheiden moeder van 3 kinderen). Je trekt niet in twijfel dat ze een innerlijke kracht bezit die bijna bovenmenselijk is, dat zij op haar eentje al de leden van haar familie kan onderhouden en daarenboven ook haar dromen terug wil volgen. Je gelooft haar ook als Joy het moeilijk heeft, als ze het opneemt tegen haar zakenpartners en malafide leveranciers, als je te horen krijgt dat ze haar egocentrische familie nooit laat vallen. De rol van Joy Mangano is heel complex en Lawrence slaagt er moeiteloos in om haar vorm te geven. Als ze hiervoor geen Oscar voor beste actrice krijgt dan is het einde van de wereld echt nabij…

We mogen dan misschien nog net dat ietsje meer houden van Silver Linings Playbook, Joy is zonder twijfel de beste film die David O. Russel tot nu toe gemaakt heeft en bevat de meest volwassen vertolking van Jennifer Lawrence in haar nog prille carrière. Dat de film iets te lang duurt, drukt de pret allesbehalve. Dit blijft één van de beste films van het jaar.

Joy komt bij ons op 13 januari 2016 in de zalen.

joy01

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.