Random Article


Countdown to Star Wars The Force Awakens: Review Star Wars Episode IV – A New Hope

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , , , , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 121 minuten
 
Taal: Engels
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Duidelijk uitgelijnde, kleurrijke personages. Wervelend verhaal. Een oud verhaal in een nieuw jasje. Voor die tijd adembenemende special effects die ook nu nog stand houden.

Minder


Het is muggenziften, maar de plotholes zijn niet op twee handen te tellen.


Nog 16 dagen en we zitten opnieuw in de cinema om de legendarische tekst ‘A long time ago, In a galaxy far, far away’ te aanschouwen. Brainfreeze bekeek nog eens alle eerdere Star Wars-films. Vandaag de prent die alles begon. Origineel enkel Star Wars genaamd, later hernoemd naar Episode IV: A New Hope…

Posted 30/11/2015 by

 
Full Article
 
 

Nog 16 dagen

Het is bijzonder moeilijk om Star Wars met een compleet objectieve blik te bekijken. Vergeet nog even de massieve nerdboner die vele fans krijgen wanneer ze het John Williams intromuziekje horen of Luke Skywalker in de verte naar de twee ondergaande zonnen zien kijken. Objectiviteit is nog moeilijker doordat Star Wars zo’n mijlpaal in de geschiedenis is. Slechts een handvol films hebben een dermate diepe indruk op de cinema nagelaten dat ze tientallen jaren nadien nog steeds gekopieerd worden. Battleship Potemkin, Citizen Kane, Snow White And The Seven Dwarfs (eerste full lenght animatie ooit) en in modernere tijden The Matrix zijn nog zulke films. Het zijn films waar je als het ware respect voor dient te hebben. En een bende geeks als de Brainfreeze-crew heeft dat des te meer als het om Star Wars gaat.

Review Star Wars Episode IV A New Hope 2

Om het script voor de allereerste Star Wars uit 1977 te schrijven, werkte George Lucas samen met Joseph Campbell, de man die onder andere het boek The Hero with a Thousand Faces schreef. Campbell is een expert op het gebied van mythes en de achterliggende motivaties en connecties met het leven, zowel in de tijd van de mythes als in onze huidige tijd. Mythes zijn namelijk basisverhalen, vertellingen die het letterlijk soms al duizenden jaren goed doen. George Lucas stopte de kern van deze mythes in een modern jasje en gooide er nog eens zijn eigen innovatieve blik op special effects bij. Een visie die mensen op dat moment in de filmgeschiedenis met verstomming deed slaan.

A long time ago, in a galaxy far, far away….

Het machtige galactische keizerrijk krijgt de wind in de zeilen. Een rebellie krijgt het voor elkaar om een vuist te maken tegen de keizer en zijn kompanen. Om dit te counteren heeft men een nieuw superwapen ontworpen: de Death Star, een ruimteschip zo groot, dat het wel een kleine maan lijkt en de kracht heeft een planeet in één tel te vernietigen. De rebellen slaagden er echter in om het technische plan van de Death Star te stelen in de hoop een zwak punt te vinden om het ding te vernietigen (alsof de makers van de Death Star zo dom zouden zijn, right?).

Princess Leia (Carrie Fisher), lid van de keizerlijke senaat, maar heimelijk lid van de rebellie wordt onderschept op de vlucht met de plannen. Ze kan die nog net doorgeven aan twee robots, R2-D2 en C-3PO die deze aan Ben Kenobi (Alec Guinness), een voormalige generaal in de lang vervlogen Kloonoorlogen, moeten overbrengen. Ze komen echter terecht bij Luke Skywalker (Mark Hamill), een eenvoudige boerenjongen op de woestijnplaneet Tatooine. Hij droomt van een avontuurlijk bestaan maar lijkt vast te zitten in een cyclus van zaaien en oogsten terwijl al zijn vrienden de wijde wereld intrekken. De komst van de robots lijkt zijn dromen alsnog te doen uitkomen…

Review Star Wars Episode IV A New Hope 4

Als eerste een woordje over de aanpassingen die George Lucas in de jaren 90 en 00 heeft doorgevoerd in deze film. Vele fans zien dit als een verschrikking, maar eigenlijk valt dit allemaal best mee. Wie de film voor het eerst ziet, zal nooit merken dat er zaken veranderd zijn. Je hebt echt een side-by-side vergelijking nodig. Het enige storende is misschien het extra gesprek tussen Han Solo en Jabba The Hut nabij de Millennium Falcon. Hoewel het wel degelijk opgenomen was voor de originele film, is de digitaal toegevoegde Jabba zo uit zijn plaats dat het op een goedkoop knip- en plakwerk lijkt. Bovendien levert de scène niets op voor de huidige film. Het levert hoogstens wat extra info voor Episode V en VI, hoewel tevens overbodig.

Over de opening alleen al valt een hele review te schrijven. De woorden ‘A long time ago’, doen onmiddellijk aan een sprookje denken, aan een mythe, een legende uit lang vervlogen tijden. Dit doet je eigenlijk meteen in de film zinken en maakt je er onbewust ook toe bereid meer toegevingen te doen op het gebied van realisme. Hansje en Grietje lees je toch ook niet voor aan je kinderen omdat je het apprecieert om zijn historische accuraatheid? De iconische crawl over het scherm met de achtergrondinfo sleurt je nog dieper in het verhaal zodat je al helemaal meeleeft eens het schip van Princess Lea in de gapende muil van Darth Vader’s Star Destroyer verdwijnt.

Review Star Wars Episode IV A New Hope 5

De entree van Darth Vader is er één van de beste van de cinema. Je voelt onmiddellijk de dreiging van de man, robot, of whatever hij op dat moment nog lijkt te zijn, zonder voorkennis. Ja, het lasergevecht is een ietwat een ouderwetse visie van de futuristische ruimte, maar daarom niet echt gedateerd. Het is niet lachwekkend of overdreven. Anders dan bv. 2001: A Space Odyssey waar men een zo realistisch mogelijke setting poogt te creëren, is het hier de fantasie die hoogtij viert. Het andere aspect dat misschien wat aanpassing vergt, is dat de robots ietwat gedateerd aanvoelen. Vooral R2-D2 beweegt zeer bruusk en minimaal. Na een half uurtje ben je echter ook dat punt al helemaal vergeten.

Episode IV voelt veel donkerder aan dan de prequels. Wanneer we een kijkje nemen in het voertuig van de Jawa’s bijvoorbeeld zien we wat bijna een jaren 70 versie van een spookhuis. Vanuit alle duistere hoeken komen meestal vrij dreigend uitziende robots tevoorschijn. Ook de Mos Eisley kantine is heel wat gevaarlijker dan een soortgelijke kroeg die we zien in Attack of the Clones. Het grote verschil? Practical effects. Poppen zien er van nature soms griezelig uit en als ze dan nog eens in alienvorm zijn… De film heeft een hint van de jaren 70-80 duisternis die je ook terugvindt in films als The Neverending Story, Labyrinth en The Dark Crystal.

Review Star Wars Episode IV A New Hope 3

De personages zijn enorm basic maar daarom perfect. Ze volgen de stereotypische figuren die in de mythes al zo lang scoren. Mark Hamill als Luke Skywalker is een knaap uit de onderste regionen van de maatschappij. Wat hij ontbreekt aan geld en geluk heeft hij te over aan moed. Carrie Fisher is Princess Leia Organa: de damsell in distress. Deze heeft echter haar op haar tanden en laat zich niet zo maar schaken. Han Solo (Harrison Ford): de piraat, de scoundrel, de rovershoofdman met een gouden hart. Alec Guinness’ Obi-Wan Kenobi is natuurlijk de oude raadgever die de jonge knaap opleidt. Daar tegenover staat de verpersoonlijking van het kwaad: Darth Vader (David Prowse, James Earl Jones) met naast hem een eigenlijk nog bloeddorstiger man: Grand Mof Tarkin, heerlijk vertolkt door Peter Cushing.

Sommige zaken kloppen niet helemaal meer in vergelijking met de prequels. Obi-Wan die R2-D2 quasi niet herkent. Obi-Wan die Darth Vader aanspreekt met ‘Darth’ (alsof dat zijn voornaam is). Ook al zijn ze zo uit elkaar gegroeid, het zou veel normaler zijn mocht hij hem aanspreken als “Anakin”. De hele film zit bovendien vol met plotholes. De hele ontsnapping in de Death Star is gewoonweg onrealistisch. Stormtroopers blijven misschieten. De trekkingsstraal kan uitgeschakeld worden door een tweetal hendeltjes over te halen. Hendels die Obi-Wan perfect weet te vinden nota bene. Het is een ruimteschip zo groot als een maan, een waar doolhof dus. De helden lopen er echter doorheen alsof het slechts om enkele kamers en gangen gaat. Ze splitsen op, maar komen elkaar toevallig weer tegen. En kijk: Obi-Wan is toevallig aan een gevecht op leven en dood bezig in de gang ernaast! En je mag dan al een aardig piloot zijn bij de boerkes op Tatooine, maar daarom al perfect weten hoe je de schutterscabine in een schip bestuurt. Of nog beter, een X-wing? Wie aardig met de auto rijdt, kan toch ook niet automatisch met een straaljager vliegen?

Maar who cares? Star Wars is een space adventure zoals het moet zijn. Niet al te veel gezeur om wat wel of niet kan. Gewoon een rollercoaster met duidelijk afgelijnde, prettige personages. Een mooi feelgoodverhaal in een betoverende wereld. Star Wars deed dit als geen ander en zal daarom ook lang na het heengaan van deze recensent als een klassieker der cinematografie bejubeld worden…

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.