Random Article


Review: Seventh Son

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , , , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 102 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 25 februari 2015
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Goed


Vermoedelijk komt er geen vervolg.

Minder


Een mooie franchise verkwanseld. Pokkeslecht script. Bordkartonnen personages. Slechte acteerprestaties. Nergens spanning of drama te bespeuren.


Er zijn twee belangrijke weggevers die je kunnen beïnvloeden als je eraan denkt Seventh Son te gaan bekijken. Het is een film die twee jaar in het archief bleef staan alvorens het in de zalen kwam, maar het is ook een film met Jeff Bridges en Julianne Moore. Een twijfelgeval dus. Brainfreeze biedt zekerheid op popcultuurgebied en neemt alle twijfels rond deze rotslechte fantasyfilm weg…

0
Posted 05/03/2015 by

 
Full Article
 
 

Net geen twee jaar. Zo lang duurde het vooraleer de afgewerkte versie van Seventh Son in de cinema verscheen. De redenen waren legio. Eerst wou men meer tijd gunnen aan het postproductieproces. Daarna had de film geen distributeur meer nadat Legendary Pictures en Warner Bros. hun samenwerking stopten. Universal, de nieuwe distributeur, nam dan de beslissing toch nog eventjes te wachten. Wat maakten enkele maandjes langer nu ook nog uit? Absence makes the heart grow fonder, niet waar?

seventh son banner

Niet dus. Mensen die de filmwereld een beetje opvolgen, weten dat films die in soortgelijke moeilijkheden geraken meestal niet bepaald de best of-eindejaarslijstjes zullen aanvoeren. Het uitstellen van de film was trouwens niet de enige moeilijkheid. Zo werden een grote maand voor de originele release de twee componisten vervangen door huidige componist Marco Beltrami (The Hurt Locker, Resident Evil) en moest Legendary Pictures 5 miljoen dollar aan de failliet gegane specialeffectsstudio Rhythm and Hues doneren opdat zij toch Seventh Son konden afwerken.

Maar waar gaat deze film nu over? Hoofdfiguur is Tom Ward (Ben Barnes) de zevende zoon van een zevende zoon. In de magische fantasywereld waar de film zich afspeelt hebben deze mensen een bovenmenselijke kracht. Ward wordt opgeleid door John Gregory (Jeff Bridges), een zogenaamde Spook. Deze mensen houden zich bezig met het bestrijden van kwade krachten: monsters, heksen en andere snoodaards. Wanneer de opleiding begint zit Gregory net in de problemen. De koningin der heksen Mother Malkin (Julianne Moore) heeft zich na tien jaar uit een gevangenis kunnen loswerken en zint nu op wraak…

Seventh Son dragon

De film is gebaseerd op The Spook’s Apprentice, het eerste boek uit de zeer succesvolle The Wardstone Chronicles-serie van Joseph Delaney. De film wijkt echter sterk af van het boek en zo komen we bij het eerste negatieve punt van Seventh Son en al meteen de basis voor het fiasco dat deze film is: het script. Het is een samenraapsel van fragmenten. Er wordt nergens tijd genomen om personages of achtergronden te introduceren. Dat er zaken gebeuren, moet je dus gewoon maar aannemen. Het “hoe” of “wat” of de, durven we het te suggereren, ‘beweegredenen’, daar kan je je als kijker best niet al te veel vragen bij stellen. Men goochelt af en toe met wat termen die er verder helemaal niet toe doen. Zo schiet er opeens een blauwe vonk tussen het hoofdpersonage en een andere figuur. Daar blijkt dan een mysterieuze reden toe te zijn waar we voordien nog niet van gehoord hebben en er voor het verhaal ook helemaal niets toe doet.

Gregory krijgt iets na halfweg de vraag om een monster te gaan doden in een stad. Tegen zijn zin in (‘this will take us days’) gaat hij op pad. In de stad aangekomen blijkt het monster al braafjes in een kooi te zitten. Na een klein gevecht blijkt het bijzonder eenvoudig om het wezen klein te krijgen. De opmerking ‘hey, als die soldaten van die stad dat monster al kunnen opsluiten, hadden ze het dan niet eenvoudigweg zelf kunnen dooddoen ook?’ is er één die de scenaristen eventjes achterwege lieten. Het maakt ook niet veel uit. Dit hele stuk verandert geen bal aan de rest van de film. Gedurende het grootste deel van de prent krijgen de twee hoofdrolspelers de steun van Tusk, een goedaardig wezen dat nog het meest lijkt op een kruising tussen Ron Perlman en een Gamorrean uit Star Wars. Over het ongeïnspireerde uiterlijk van dit figuur hebben we het niet. Wat wel onmiddellijk opvalt is dat dit personage absoluut niets bijdraagt tot het geheel. Hij zegt niets en doet ook niets belangrijks. Hij slentert wat rond en Gregory mompelt af en toe iets in de trend van ‘goeie oude Tusk’.

Tusk Seventh Son

De dialogen zijn extreem houterig en bij tijden enorm onnatuurlijk. Het lijkt wel alsof ze slechts bij de eerste take voor het eerst luidop werden voorgelezen. Dat doet natuurlijk de acteerprestaties ook niet tot een fantastisch niveau uitstijgen. Integendeel. Nochtans gaat het hier om een topcast: Jeff Bridges, Julianne Moore, Djimon Hounsou en ook Alicia Vikander en Kit Harington zijn ondertussen geen nobele onbekenden meer. Waar Julianne Moore nog enigszins wegkomt als boze heks met uitgelopen make-up, faalt Bridges compleet. Zijn stem alleen al haalt je als kijker constant uit de film. Hij klinkt als Bane uit The Dark Knight Rises met bronchitis en de tegenzin waarmee zijn personage doorheen de film struint, lijkt wel alsof het van de acteur zelf komt. Je zou voor minder tegenzin hebben om in deze film mee te spelen. Ben Barnes’ prestatie is simpelweg ongeïnspireerd. Het is quasi onmogelijk om je als kijker aan zijn zijde te scharen en sympathie voor hem te voelen. Dat geldt trouwens voor eender welk bordkartonnen personage zo.

Juliane Moore Seventh Son

Regisseur Sergei Bodrov is geen nieuweling. Met Mongol (2007) bewees hij zijn weg te kennen binnen het meer epische genre. Toen was hij enigszins gelimiteerd door de realistische, geschiedkundige wereld. Je zou dus denken dat een onbegrensde fantasy-achtergrond een waar spektakel gaat opleveren. Nergens stijgt Seventh Son echter boven het gemiddelde uit. Alles is al tigmaal de revue gepasseerd in de voorbije decennia. De heks die in een draak verandert (soms met bijzonder slechte CGI). De ‘luitenanten’ van de ‘eindbaas’ die verzamelen en het de protagonist moeilijk maken, de last hope apprentice die onmiddellijk zijn vuurdoop krijgt, lijkt te falen maar dan toch de held blijkt te zijn… Zucht…

Om een lang verhaal kort te maken (Bodrov kon dat alvast niet), is dit ronduit een slechte film. Bordkartonnen personages met belachelijke dialogen. De acteerprestaties zijn bijgevolg ondermaats. Het verhaal springt van de hak op de tak. Nergens is er een gevoel van gevaar of spanning. De spektakelscènes zijn ongeïnspireerd en middelmatig. Er zijn twee emoties die Seventh Son kan genereren en die zijn verveling tijdens de film en een gevoel van verlossing als de eindcredits over het scherm rollen

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.