Random Article


Review: The Hobbit – The Desolation of Smaug

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , , ,
 
Acteurs: , , , , , , , , , ,
 
Filmstudio: , ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 161 minuten
 
Taal: Engels, Black Speech, Khuzdul, Silvan Elvish
 
In de bioscoop vanaf: 11 december 2013
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Wervelend avontuur. Uitdieping van de personages. Voelbare dreiging. Fantastische sfeer.

Minder


Flitsende actie is soms moeilijk te volgen.


The Desolation of Smaug, het tweede deel van de The Hobbit-trilogie brengt waar An Unexpected Journey in tekortschoot: avontuur! Lees hier onze review!

2
Posted 10/12/2013 by

 
Full Article
 
 
If this is to end in fire, then we will all burn together!

the desolation of smaug poster

The Desolation of Smaug, het middenstuk in de The Hobbittrilogie heeft de moeilijke opdracht interessanter en overweldigender te zijn dan voorganger An Unexpected Journey, maar toch nog genoeg kruid over te laten voor het sluitstuk dat pas volgend jaar verschijnt. The Two Towers, deel twee in de The Lord of the Rings-trilogie, loste dat mooi op door de film te laten opbouwen naar de slag om Helms Deep. Een natuurlijk sluitstuk dus. Dat is niet zo makkelijk voor The Desolation of Smaug. Het verhaal van J.R.R. Tolkien gaat aan één stuk door zonder echte uitschieters middenin…

Regisseur Peter Jackson lost dit perfect op. Hij gebruikt hiervoor een simpel trucje: continue actie. De film is één wervelend avontuur. Vanaf de opening zit men middenin de strijd. Bilbo Baggins (Martin Freeman) en co worden achtervolgd door hordes Goblins op Wargs. Op de koop toe is er een nieuwe vijand: een reusachtige beer. Van dan af staat de film geen moment meer stil. De 14 dwergen zijn nog maar gevangen door de gigantische spinnen van Mirkwood of ze razen al in vaten doorheen een rivier richting de Lonely Mountain. Tegelijk gaat Gandalf (Ian McKellen) op zoek naar de Necromancer, de mysterieuze magische aanwezigheid die in An Unexpected Journey reeds enkele inwoners van Middle-Earth dichtgeknepen billen bezorgde…

vatenHet is een belangrijk verschil met An Unexpected Journey en ook met het boek, waar Tolkien er constant de nadruk op legt hoe lang alles wel niet duurt. De tocht door Mirkwood: dagen aan een stuk. Het onderzoek naar de deur in de Lonely Mountain? Opnieuw dagenlang. Herinner je je nog hoe lang het duurt voor Bilbo in de eerste film daadwerkelijk op avontuur vertrekt? Na een uur zit de Hobbit nog rustig in zijn hol te ontbijten. In The Desolation of Smaug heeft zijn leven dan al enkele keren aan een zijden draadje gehangen. Je voelt de hoogdringendheid van het verhaal en de obstakels die de groep krijgt voorgeworpen zijn groot en moeilijk te overkomen.

Tegelijk krijg je het gevoel dat er zo veel meer gaande is. Denk aan de zoektocht van Gandalf. Wat hij ontdekt, voorspelt weinig goeds en geeft je het gevoel dat Smaug (Benedict Cumberbatch), de draak op macroniveau, eigenlijk maar peanuts is. Men laat het ook niet na dit zo veel mogelijk letterlijk te zeggen: ‘darkness is coming’ sist een gevangen Goblin vooraleer Thranduil, Elvenkoning van Mirkwood (Lee Pace) hem het zwijgen oplegt. Niet alleen dat. Ook de vele kleine verwijzingen naar de geschiedenis van Middle-Earth geven het gevoel van grootsheid zonder te irriteren als je die geschiedenis niet kent.

Bilbo boos

Terwijl je in de eerste film met moeite de dwergen uit elkaar kon houden, is er nu meer plaats voor de personages en de karakteronwikkeling. Bilbo is stukken avontuurlijker en minder angstig. Tegelijk begint hij de negatieve effecten van de ring te voelen. Zo gaat hij een Goblin te lijf met een woede die we niet verwachten bij de Hobbit. Hij is dus iets minder geneigd de ring aan zijn vinger te schuiven. Naarmate het gezelschap de Arkenstone, het juweel van de dwergkoningen, nadert, verliest ook Thorin (Richard Armitage) meer en meer zijn vorstelijke waardigheid. De ziekte die zijn voorvaderen reeds gek maakte, krijgt ook op hem vat. Eén van de dwergen krijgt zelf een romance, een ontwikkeling die eigenlijk al in An Unexpected Journey werd aangekondigd. Het zijn zulke ontwikkelingen die ervoor zorgen dat de kijker gaat meeleven met het verhaal en de personages. Geen goed verhaal zonder goede personages. Een dikke verbetering vergeleken met de eerste film.

Martin Freeman zit wederom perfect in zijn rol als Bilbo en ook de andere acteurs uit de vorige film kwijten zich uitstekend van hun taak. Nieuwe acteurs zoals o.a. Orlando Bloom (Legolas), Evangeline Lilly (Tauriel) en Luke Evans (Bard The Bowman) vullen uitstekend aan. Wie hier zeker niet voor moet onderdoen is Benedict Cumberbatch die zijn stem aan Smaug leent. Je kan je geen beter keelgeluid voorstellen voor het beest en door de intonatie alleen al ken je de slang, zijn motieven en karakter door en door. De stem en de computeranimatie zijn zeer goed op elkaar afgestemd. Door de verbluffende animatie en stem is Smaug, net als in het boek, een echt personage, niet zomaar een euvel dat overwonnen dient te worden op weg naar de schat…

Tauriel

Nu de namen Legolas en Tauriel gevallen zijn. Voorheen was er wrevel bij de fans. Tauriel, een nieuw personage, moest dat echt? Legolas komt ook helemaal niet in het boek voor, wat doet hij dan in de film? Het blijkt onterechte vrees te zijn. Tauriel sluit volledig aan bij de Tolkienwereld en ook Legolas is op zijn plaats. Ze krijgen een duidelijke en natuurlijke reden om bijna de hele film mee te gaan. Hun aanwezigheid voelt dus helemaal niet geforceerd aan.

Sommige personages krijgen dan weer net iets te weinig aandacht. De “skin changer” Beorn (Mikael Persbrandt) bijvoorbeeld. De figuur krijgt een introductie, speelt enkele minuten mee en verdwijnt al weer nog voor de filmtitel goed en wel van het scherm is vervaagd. Het is nu eenmaal het gevolg van de actievolle aanpak. Een ander minpunt is dat sommige actiescènes best moeilijk te volgen zijn. Vooral Legolas en Tauriel weten van wanten en flitsen van hier naar daar, onderwijl heel wat Goblins naar de eeuwige jachtvelden brengend. Deze scènes zijn zo snel dat je soms niet weet hoe en wat nu juist gedood is. En dat is jammer aangezien de choreografieën van een zeer hoog niveau zijn.

Legolas

Het slapstickgehalte is iets lager dan in An Unexpected Journey (geen gezang!). Er zijn wel weer enkele leuke momenten met o.a. de dikke Bombur, er is een grappige uitwisseling tussen Legolas en Glóin, de vader van Gimli (The Lord of the Rings) en ook op de traditionele cameo van Peter Jackson hoef je deze keer niet lang te wachten. Ook wanneer Stephen Fry als de Master of Lake-town in beeld komt, krijg je heel even een Pirates of the Caribbean-gevoel. Erg lang duurt dat niet aangezien Fry pas laat in de film opduikt en de dreiging van de draak die humor al vlug weer weg neemt. Naarmate het dwerggezelschap de berg nadert, wordt de film donkerder, zowel op gebied van kleur als van stemming. De doldwaze avonturen ruimen plaats voor gevechten op leven en dood in de duistere hallen van de Lonely Mountain. Ook Lake-town, het dorp vlakbij de berg ziet er ziekelijk en duister uit. Het lijkt alsof de zon er nooit schijnt. Je voelt er de voorbode van de Desolation of Smaug.THE HOBBIT: THE DESOLATION OF SMAUG

Jackson draagt zorg voor zijn kadrering. Hij geeft de actie vaak weer vanuit onverwachte hoeken en de camera is constant in beweging. Wanneer de draak Thorin achtervolgt door de (voor de draak) smalle hallen van Erebor, zoeft de camera mee, valt het beeld samen met Thorin in de donkere diepte en wordt de kijker omgolfd door het kolkende vuur van Smaug. Ook tijdens de scène met de vaten in de rivier waan je je een dwerg in een vat in plaats van een buitenstaander. En dat is nu eenmaal waar dit soort verhalen en films voor gemaakt zijn; de lezer/kijker eventjes uit de realiteit halen en meenemen naar een fantastische wereld. Peter Jackson slaagt hier volledig in.

The Hobbit: The Desolation of Smaug tilt de franchise terug naar het niveau van The Lord of the Rings-films en bouwt torenhoge verwachtingen voor het derde en laatste deel: The Hobbit: There and Back Again

Comments

comments


Tom

 
avatar


2 Comments


  1. avatar
     
    Koen

    Gisteren de film gezien. Ik geef Tom, de recensent van dienst, 100 % gelijk.




  2. avatar
     
    ghostrider

    deel 2 vond ik ook wel beter vooral smaug natuurlijk. ik heb zelf een quiz ineen gestoken over de eerste film als er geïnteresseerden zijn om mee te doen hier is de website en al de info hoop dat er wel wat volk op afkomt. het zijn vooral vragen over de film maar ook weetjes. http://elanor.be/





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.