Random Article


Review: RoboCop (1987)

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 102 min.
 
Taal: Engels
 
Verkrijgbaar vanaf: 1987
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Fantastische satire, geweldig verhaal. Cynisch, ultra-gewelddadig en tegelijk ook enorm grappig.

Minder


Special effects product van hun tijd. De combinatie overdadig geweld/slapstick humor is niet voor iedereen weggelegd.


Vooraleer de remake volgend jaar in de zalen komt, herbekijken we nog eens Paul Verhoevens oorspronkelijke RoboCop uit 1987…

2
Posted 16/11/2013 by

 
Full Article
 
 

Part Man. Part Machine. All Cop… The Future of Law-Enforcement.

Aah, de jaren 80. Wat was het toch een fantastische tijd voor sciencefictionfilms. Star Wars- en Star Trek-sequels, Blade Runner, The Terminator, Aliens, Predator … en natuurlijk RoboCop. Onze noorderbuur Paul Verhoeven (Total Recall, Basic Instinct) brak met deze actievolle, ultra-gewelddadige en uiterst satirische sci-fi prent over een als cyborg gereïncarneerde politieagent pas echt door in Hollywood. RoboCop werd uitgebracht door Orion Pictures in 1987 en zou doorheen de jaren 90 twee (mindere) sequels krijgen en verder een heuse franchise uitbouwen in o.a. comics, videogames, tv- en animatieseries. Volgend jaar stevent er een remake op ons af door MGM en Sony/Columbia, waar duidelijk niet iedereen even hard mee is opgezet. Ergens is dat wel begrijpelijk, want de eerste blijft een absolute klassieker…

robocop_pic

RoboCop speelt zich af in een nabije toekomst die een satirische schets biedt van de Verenigde Staten uit de jaren 80. Geweld wordt verheerlijkt in de media, grote bedrijven nemen zowat alles over en de werkloosheid-, armoede- en misdaadcijfers schieten de hoogte in. De multinational Omni Consumer Products (OCP) slaat opnieuw een slag in het oude, door misdaad overspoelde Detroit wanneer ze de politiemacht overnemen en privatiseren. Er wordt nagedacht over de toekomst van de misdaadbestrijding in stedelijke gebieden. Dick Jones (Ronny Cox) – een hoge omes bij OCP – stelt hiervoor zijn ED-209 voor, een zwaarbewapende robot met duidelijk wat mankementen. De jongere Bob Morton (Miguel Ferrer) haalt de toorn van Jones op de hals wanneer hij zijn RoboCop-programma mag uitwerken. De bedoeling hier is geen zielloze, potentieel alles slopende robot te ontwikkelen, maar een cyborg.

Dead or Alive. You’re coming with me.

Kandidaat politieagenten worden in risicogebieden in Detroit ingezet en één ervan is Alex Murphy (Peter Weller), een eerlijke smeris en brave huisvader. Het duurt dan ook niet lang vooraleer hij gewelddadig vermoord wordt door de criminele bende van Clarence Boddicker (Kurtwood Smith). Men kan echter nog genoeg van hem redden om hem als eerste RoboCop te laten opdraven. Maar ook zijn besturingsprogramma is niet zonder fouten, zo blijkt wanneer Murphy flarden van zijn oude leven herinnert en Anne Lewis (Nancy Allen), zijn voormalige partner in de politiemacht, hem vertelt wie hij werkelijk is. Hierna begint Murphy/RoboCop een klopjacht op de criminelen die hem zijn vorig leven hebben afgenomen…

robocop-1987-14

Regisseur Paul Verhoeven omschreef RoboCop meermaals als een sci-fi Christusfiguur. Hij is inderdaad een man die herrijst na brutaal om het leven te zijn gekomen (in het lichaam van een machine, weliswaar). Tegen het einde van de film is er uiteraard ook die befaamde scène waarin ie over het water lijkt te lopen. Zeer zwaarwichtig wordt het echter allemaal niet. De film roept inderdaad nog verdere vragen op rond identiteit, robotica en transhumanisme, maar dient toch voornamelijk bekeken te worden als een actievolle en regelrechte satire van de Amerikaanse samenleving. Niet alleen het (opzettelijk) zeer casual gebruik van overdadig geweld, maar ook de geweldige korte reclamespots, het overduidelijk gesponsorde nieuwsprogramma Media Break en de “zo flauw dat het grappig wordt” tv-sitcom die eigenlijk nooit te onpas de film onderbreken zorgen hiervoor.

Your move, creep

Verhoeven vermeldde o.a. de tv-reeks The Six Billion Dollar Man (1974-78) en The Terminator (1984, waarvan de themamuziek in de trailer gebruikt werd) als grote inspiratiebronnen voor RoboCop, maar comicbookfans zullen in de film ook zeer grote flarden van DC’s Batman: The Dark Knight Returns herkennen, een werk dat een jaar eerder verscheen en dezelfde Zeitgeist in beeld bracht. Het is dan ook niet toevallig dat schrijver/artiest Frank Miller gevraagd werd voor de sequels en latere RoboCop-comics (en hoofdacteur Peter Weller ook de Dark Knight zou inspreken in de geanimeerde adaptatie van deze Batman-klassieker).

robocop-1987-4

De hoofdacteurs spelen hun rollen met verve. Ronny Cox (Captain America) is een heerlijke schijnbaar onaantastbare klootzak als Dick Jones en Kurtwood Smith (je kent ‘m vandaag de dag waarschijnlijk wel als vader Red Forman uit That 70’s Show) is nog beter als de meedogenloze bendeleider Clarence Boddicker. Het is echter vooral Peter Weller (Naked Lunch) die er – aanvankelijk louter via het gebruik van zijn stem en mond – in slaagt om voldoende emotie in de rol van een (schijnbaar) zielloze machine neer te zetten.

He’s a cyborg, you idiot!

RoboCop gaat er bij momenten zwaar over (ED-209’s eerste kill, Paul McCrane als plotse mutant, de 6000 SUX reclame…), maar dat is juist de bedoeling en dat maakt het geheel juist zo geweldig. Indien je de prent in de juiste mindset (met andere woorden, als satire) bekijkt, natuurlijk. De film is ultra-gewelddadig en enorm cynisch, maar het evenwicht tussen de meer humoristische (of pure slapstick) en serieuzere kanten van het verhaal zit enorm goed. Sommige critici zullen RoboCop ongetwijfeld een “product van zijn tijd” noemen, maar de film kan je hierin verbazen. Terwijl het misschien niet altijd gezegd kan worden voor de special effects (die ED-209 en zijn oude vijand: trappen), blijven het verhaal en de setting toch nog enorm hedendaags. De beste sciencefictionsaga’s voorspellen immers ons echte leven in de toekomst en RoboCop doet dit – ondanks zijn satirische ondertoon – beter dan de meesten. Misschien daarom dat een remake voor velen zo overbodig lijkt.

robocop-1987

Deze eerste RoboCop blijft een onmiskenbare klassieker. Het is zonder twijfel één van de beste sciencefictionfilms aller tijden, een prachtige satire op het Amerika uit de jaren 80 en ook fans van actie- en superheldengenres zullen hiermee op hun wenken bediend worden. Om af te sluiten met de legendarische woorden van Bixby Snyder (S.D. Nemeth):

robocop-bixby

“I’d buy that for a dollar!”

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


2 Comments


  1. avatar
     
    monkeyafterdark

    Die negatieve punten staan daar ook gewoon, omdat je er iets moest opschrijven. Geef toe.




    • avatar
       
      de baard van alan moore

      :D Ik ga wel mee met het argument over de special effects. Die zijn erg eighties. Dat ze deze updaten kan ik nog wel begrijpen. Maar voor de rest kan deze film nog gewoon.





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.