Random Article


Slasher Special Deel 2: De Satanische Drievuldigheid (NSFW)

 


1
Posted 05/11/2013 by

HALLOWEEN (10 films)

WallPaper-Halloween-Movie-Logo-1-2

Halloween is uiteraard de moeder van alle slasherfranchises, maar ook de meest wisselvallige. Als de films goed zijn, dan zijn ze werkelijk heel goed (Halloween 1, 4 + de remake en zijn sequel), maar bij sommige delen kan je je niet anders dan afvragen hoe het mogelijk is dat ze zo’n hoop stront zelfs maar durfden uitbrengen (Halloween 6 en Resurrection). De franchise in zijn geheel kan soms ondergesneeuwd geraken onder de meer exuberante reeksen als Friday The 13th en ANoES, maar Halloween is de enige serie die er in slaagt om een onbehaaglijk gevoel wortel te laten schieten in het meest primitieve deel van je brein. 

Halloween (1978) was John Carpenters derde film als regisseur en zorgde er toen al voor dat zijn plaatsje in de horror hall of fame verzekerd was – kwatongen beweren dat het ook zijn enige bijna perfecte film is. Niet alleen omdat hij het slashergenre deed exploderen, maar ook omdat het talent van de man ontegensprekelijk van het scherm spatte…

De genesis van de film kan teruggevoerd worden tot Carpenters eerdere film, Assault on Precinct 13 (1976), en zoals vaak steunt het verhaal op heel wat toevallige ontmoetingen en halve gelukjes. Irwin Yablans, een onafhankelijke producer, zag Assault, herkende het talent van de toen 28-jarige regisseur en besloot hem te distribueren via zijn bedrijfje Turtle Releasing. De film was geen hit binnen de Verenigde Staten, dus besloot Yablans de film mee te nemen naar het Milanese filmfestival waar ene Michael Myers (een Engelse producer, niet de moordenaar) op zijn beurt gecharmeerd werd door de film en Yablans kon overtuigen om Assault ook in te sturen naar andere festivals binnen Europa.

Enige tijd later zijn Carpenter en zijn toenmalige vriendin Debra Hill – producer en ook schrijfster van enkele van Carpenters films – aanwezig bij een vertoning van Assault op het London Film Festival. Daar worden ze aangesproken door een financier, Moustapha Akkad (een naam die fans zeker herkennen), die samen met zijn partner, Irwin Yablans (wat een toeval), wou doorbreken in de mainstream filmmarkt. Wat is er beter om dat doel te bereiken dan het maken van een horrorfilm?

Yablans zat immers al een tijdje te broeden op een ideetje waarbij babysitters gestalkt worden door een compleet psychotische moordenaar – Halloween heette in het scriptstadium trouwens The Babysitter Murders. Hij zag daar het potentieel in om een even invloedrijke film als The Exorcist rond te bouwen – verwachtingen die duidelijk overstegen werden, want na zijn originele release had de film een goeie $50 miljoen dollar opgebracht (aangepast voor inflatie $145 miljoen). Ongeveer 170 keer het originele budget van $300.000.

williamsndin

De invloed van Halloween kan onmogelijk overschat worden, de film is namelijk een blauwdruk van wat een slasher moet zijn (Final Girl, POV-shots, de ‘feestdag’,…). Veel van deze conventies waren niet nieuw, maar werden wel voor het eerst verzameld in Carpenters film.

Yablans en Akkad waren trouwens zo slim om de creatieve controle volledig aan Carpenter en Hill over te dragen. Ze gaven de scenarioschrijvers enkel de raad om de film te structureren als een radioshow, om de 10 minuten moest er een sterk moment komen. Carpenter slaagt daar ook in zonder dat het geforceerd overkomt. Halloween is dan ook de sterkste film – maar niet de meest viscerale – in de reeks en blijft zelfs na 35 jaar nog altijd spannend…

Als sterkste moment haalt bijna iedereen de beginsequentie aan, die volledig gefilmd is vanuit het standpunt van de jonge Michael Myers en schijnbaar in een lange take is opgenomen. Er bestaat geen twijfel over dat dat een meesterlijke scène is, maar er is een klein, ogenschijnlijk onbelangrijk moment dat je vertelt waar het voor Michael Myers volledig om draait. Op een bepaald moment pint Myers een slachtoffer met zijn mes tegen een deur, waarna we een zijaanzicht krijgen en Myers zijn hoofd lichtjes laat overhellen naar de ene kant en dan naar de andere. Hij is gefascineerd door de dood en het moment waarbij hij het leven uit één van zijn slachtoffers ziet verdwijnen. DAT maakt hem zo angstaanjagend en het doet je ook compleet geloven in hetgeen Dr. Loomis (Donald Pleasance) zegt.

(Persoonlijke noot: Het is ook op dat moment dat ik een fan voor het leven maakte van de franchise als geheel en niet alleen van bepaalde films. Ik hield tot voor kort namelijk helemaal niet van de eerste Halloween.)

Naast het personage van Michael Myers en de regie van Carpenter zijn er nog andere redenen waarom de film een klassieker is geworden. Niet in het minst omwille van de muziek die Carpenter zelf voor de film componeerde. Het zijn simpele, maar uiterst efficiënte en vooral herkenbare thema’s die doen wat ze horen te doen, namelijk de spanning ten top drijven. Het is ook niet overdreven om te stellen dat vooral het hoofdthema even herkenbaar is als dat van pakweg Indiana Jones of Star Wars… 

 Ga verder naar de Halloween sequels…

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!


One Comment


  1. avatar
     
    ghostrider

    vond de remake Halloween 2 slecht micheal heeft toch geen achtergrond nodig met een paard! wat kan daar nu goed aan zijn geef mij maar de originele 2





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.