Random Article


Abraham Lincoln: Vampire Hunter

 

 
Overzicht
 

Genre: ,
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , , ,
 
Filmstudio: , , ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 105 minuten
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 11-07-2012
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


De titel

Minder


De film zelf


Abraham Lincoln, de Amerikaanse president ten tijde van de burgeroorlog die in het geheim vampieren opjaagt en afslacht met een bijl. Het klinkt alvast veelbelovend, maar is dat ook zo? Brainfreeze ging kijken en had er het volgende over te zeggen.

3
Posted 16/07/2012 by

 
Full Article
 
 

Vampieren, zombies en andere ondode wezens zijn tegenwoordig hot in Hollywood. Daarom probeert men op zoveel mogelijk manieren in te cashen op deze hype. Vaak met wisselende resultaten. In 2010 schreef Seth Grahame-Smith Abraham Lincoln: Vampire Hunter, een boek waarin Abraham Lincoln in het geheim vampieren opspoort en doodt. Het was niet de eerste zogenaamde mash-up die de man schreef. Het jaar voordien kwam Pride and Prejudice and Zombies al in de boekhandel te liggen. Beide boeken werden meteen bestsellers. Tel zo’n bestseller en een vampieren-/zombierage samen en je krijgt een Hollywoodverfilming.

De film begint in 1865. We zien Abraham Lincoln, zestiende president van de Verenigde Staten, een geheim dagboek overhandigen aan een man genaamd Henry. Onmiddellijk keren we in een flashback terug naar de jonge jaren van de president. Wanneer de vader van Abraham opstandig is tegen zijn baas en plantage-eigenaar Jack Barts, eist die laatste om een vergelding. Barts blijkt een vampier te zijn en sluipt ‘s nachts het ouderlijk huis binnen, waar hij de moeder van Lincoln bijt. Zij sterft de volgende dag. Abraham zint op wraak, maar door een belofte aan zijn vader, kan hij die slechts jaren later uitvoeren. Zat en onvoorbereid gaat hij achter Barts aan. Die blijkt van geen kleintje vervaard en Abraham kan nog net gered worden door Henry Sturgess. Een opleiding vampierdoden volgt en Abraham is klaar om de wereld in te gaan als Vampire hunter.

Vampieren doden, oefen je het best op een boom

Een interessant en origineel concept is het in elk geval. De film poogt waargebeurde feiten (de Amerikaanse Burgeroorlog, het afschaffen van de slavernij, de dood van Lincolns zoon) met fictie (vampirisme) te combineren. Door een vloeiende vertelstijl werkt dat in het boek. In de film is dat niet het geval. De combinatie voelt verwrongen aan. Lincoln is tegen slavernij, omdat de slaven als voedingsbron dienen voor de vampieren. De vampieren willen uit de schaduw treden en steunen daarom de Confederatie in de burgeroorlog. Er wordt in beide zaken niet dieper ingegaan op het hoe en waarom. De kijker moet deze ontwikkelingen zonder boe of ba accepteren. Het komt verwarrend over en zorgt voor een barrière die je tegenhoudt om echt mee te gaan in de film.

Het kort houden van deze verhaallijnen heeft puur als doel om de vaart in de film te houden. Met een concept als dit is het natuurlijk niet de bedoeling om diep te gaan nadenken. Deze aanpak heeft echter een averechts effect. De film springt van de hak op de tak. Het ene moment zien we de protagonisten een overleg plegen, het volgende zitten we plots in een koets waar dezelfde protagonist onderhandelt met een bad guy, om dan na een tiental seconden weer over te springen naar een compleet andere scène. De kijker vraagt zich af of hij iets gemist heeft en weg is de interesse. Ook het verhaal zelf heeft bitter weinig structuur. De eerste helft van de film dendert voort als een geblinddoekte stier, zonder doel, zonder bestaansreden. De drijfveer van Abraham Lincoln is het wreken van zijn moeder, maar halfweg de film valt die motivatie al weg, samen met de spanningskracht.

Lincoln in actie

Behalve Lincoln hebben ook de andere personages weinig achtergrond. Over de bad guy en leider van de vampieren Adam, gespeeld door Rufus Sewell is enkel geweten dat hij 5000 jaar oud is en de vampieren een rechtmatige plaats in de samenleving wil geven. Je zou je kunnen afvragen waarom hij enkele millennia nodig heeft om dat idee te krijgen. Je vragen stellen over de plot is echter iets wat de kijker best niet doet, want de makers hebben het ook niet gedaan. De motivatie van Henry (Dominic Cooper) om de vampieren te bejagen, krijgen we halverwege de film te zien. Dat gebeurt echter in een verschrikkelijk oubollige flashback die niet mis zou staan in een B-film. Aan Lincolns vrouw, Mary (Mary Elizabeth Winstead) en zijn twee helpers Speed (Jimmi Simpson) en Will (Anthony Mackie) wordt geen pellicule verspeeld. Zij dienen meer als opvulling en om de plot vooruit te helpen. Het maakt dat de kijker nauwelijks medelijden voelt wanneer Will gevangen wordt genomen en dreigt gedood te worden voor de ogen van Abraham. Ook de ‘emotionele’ scènes van Mary schieten hierdoor hun doel volledig voorbij. Opnieuw: weg spanningskracht.

Abraham Lincoln

Gezien het mager script en karakterachtergrond en –ontwikkeling zijn de acteerprestaties niet slecht te noemen. Iedereen doet wat van hem of haar verwacht wordt. Zeker niet meer, maar ook niet minder. Benjamin Walker als Abraham Lincoln speelt de rol zonder al te veel sterallures. Lincoln is in deze film een meer teruggetrokken persoon die doet wat hij moet doen. Er valt iets te zeggen voor deze aanpak. Het past bij het plaatje dat iedereen zich voor stelt bij de naam Abraham Lincoln: een stijve meneer met een hoge hoed. Toch lijkt het dat de film dynamischer zou zijn, mocht Lincoln iets meer ongeremd en humoristischer zijn. Een kwinkslag hier, een knipoogje daar, kortom; een beetje Robert Downey Jr. uit Sherlock Holmes had niet misstaan in het acteerwerk van Walker.

Daarmee is het sleutelwoord gevallen. Humor. Het ontbreekt compleet in deze film. Als je naar een film kijkt met als titel Abraham Lincoln: Vampire Hunter, dan verwacht je dat het geheel met de nodige zelfrelativering en humor wordt aangepakt. Niets is minder waar. Alles blijft gortdroog en doodserieus en bijgevolg ronduit saai. Dat botst met de cartooneske visuele stijl die de makers proberen te gebruiken bij de gevechtsscènes. Het bloed spat op een nogal onrealistische manier in het rond. Het is deze ‘ik-neem-mezelf-en-deze-film-niet-serieus’-stijl die in alle aspecten van de film gehanteerd had moeten worden. De filmtitel is een grap, maak dan de film op dezelfde manier.

De volledige derde act, een voorbeeld van hoe CGI niet gebruikt moet worden

Geen humor, geen spanning, geen interessant verhaal. Er blijft nog één iets over dat de film enigszins recht zou kunnen houden: special effects en actiescènes. Jammer genoeg slaat regisseur Timur Bekmambetov (Wanted) ook hier de bal volledig mis. In 1999 verscheen een film die een ware revolutie betekende op het gebied van actiescènes. The Matrix introduceerde Bullet-time en slow motion werd opeens erg populair. De ene na de andere film ging slowmotionbeelden gaan gebruiken in de actiescènes. Van een innovatieve nieuwigheid ging het over naar een manier om saaie ongeïnspireerde actiescènes, een moderne en interessante look te geven. Tegen dat The Matrix Reloaded in 2003 in de zalen kwam, was iedereen het gebruik van slow motion kotsbeu. Bekmambetov heeft die memo blijkbaar niet ontvangen en propt letterlijk elke actiescène vol met slowmotionbeelden. Als een actiescène twee minuten duurt, zal anderhalve minuut hiervan bestaan uit slow motion. Het werkt bijzonder irriterend. De actiescènes zelf stijgen nauwelijks boven de middenmaat uit. Vampieren of andere buitengewone wezens die elkaar als popjes door muren gooien, hebben we de laatste jaren al vaak gezien. Om een publiek anno 2012 te verrassen zal er toch met iets meer op de proppen moeten gekomen worden. Eén scène tracht boven de andere uit te stijgen. Lincoln achtervolgt Barts door een kudde op hol geslagen paarden. De dieren vliegen bijgevolg alle kanten uit en worden gebruikt als projectiel om de tegenstander uit te schakelen. Klinkt goed, maar jammer genoeg is dit slechts een gewone achtervolging die toevallig plaats vind te midden van een groep paarden. De verschillende handelingen van deze scène lijken gekopieerd uit andere films en gewoon in de paardensetting gedropt. De achtervolgingsscène op de autostrade uit The Matrix Revolutions is zeker één van deze bronnen.

Benjamin Walker en Timur Bekmambetov op de set

Bekmambetov blijkt zelf totaal niet capabel om de film er gewoon goed te laten uit zien. Vampire Hunter is één massa CGI dat er compleet fout en onrealistisch uit ziet. Nu hoef je niet te zijn zoals een Christopher Nolan (The Dark Knight) die een hekel heeft aan CGI en alles liefst op de ouderwetse manier uitvoert, maar in godsnaam, doe toch een beetje moeite om te verbergen dat je evengoed naar een computerspel kan kijken. Belichting, kleur, alles lijkt zo fake als een Rey-Ban zonnebril. Maar dan wel één waar je de prijs van een echte voor hebt betaald.

De film is een gemiste kans en is simpelweg een poging om snel in te cashen op wat momenteel hip is. Het verhaal is mager, de actiescènes zijn irritant en de humor is volledig absent. Het maakt de film ronduit slaapverwekkend. Abraham Lincoln: Vampire Hunter, een film waarbij de titel interessanter is dan de film zelf.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.


3 Comments


  1. avatar
     
    Donnie Darko

    Godverdoemme Tom, gij schrijft goeie reviews.
    Ik was sowieso al niet van plan om de film te bekijken, in tegenstelling tot jou vond ik de titel al belachelijk. Dat gevoel werd dan nog eens bevestigd toen ik de trailer zag.





Leave a Reply to Donnie Darko Reactie annuleren



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.