Random Article


De Beste (en Slechtste) Comics van 2019

 

Posted 28/12/2019 by

We hebben 2019 alweer achter ons gelaten, dus dat betekent dat de Brainfreeze-crew naar jaarlijkse gewoonte over hun favoriete (en minder favoriete) films, tv-series en comics komt vertellen. Hieronder vind je het eerste overzicht boordevol subjectiviteit, meningen en persoonlijke opvattingen!

 

KILLIAN

  1. FIVE YEARS – Nieuw materiaal van cartoonist Terry Moore waarbij hij Strangers in Paradise, Rachel Rising, Motor Girl & Echo op een hoopje gooit? Heerlijk! Al was het maar om weer wat meer van Francine & Katchoo te zien!
  2. DOOMSDAY CLOCK – Toegegeven, deze heb ik lang laten liggen nadat ik de eerste twee nummers las. De productie van deze comic – die al in 2017 van start ging – is niet meteen een toonbeeld van stiptheid. Toch moet ik toegeven dat deze pseudo-sequel op Watchmen (waar ik al helemaal niet op zat te wachten) eigenlijk best goed was. Zo goed zelfs dat ik als DC Comics-leek eindelijk het gevoel heb dat ik het universum snap. Bedankt, Geoff Johns & Gary Frank!
  3. FRIENDLY NEIGHBORHOOD SPIDER-MAN – Tja, een Spider-Man-reeks die wat meer focust op het privéleven van Peter Parker & de personages rondom hem? Dat blijf ik lezen – zeker wanneer die in handen is van Tom Taylor. Ook het handvol artiesten op de titel waaronder Ken Lashley deed me snakken naar meer. Jammer dat het maar bij 14 nummers bleef.
  4. ABSOLUTE CARNAGE & VENOM – Oké, het einde van Absolute Carnage was niet bepaald even sterk als de opbouw en prelude in Venom, maar al bij al leverde Marvel wel weer een leuk & interessant event af.
  5. WAR OF THE REALMS – Bedankt Jason Aaron! Jij doet me weer geloven in Marvel & Marvel-events. Na jaren hier en daar hints te verstoppen in zijn Thor-materiaal komt het nu allemaal tot zijn recht in een eindelijk nog eens boeiende cross-over bij “the House of Ideas”.

EERVOLLE VERMELDINGEN en eigenlijk mijn volledige top vijf (zouden) zijn de klassiekers die ik dit jaar eindelijk gelezen heb. Nieuw materiaal moest er even aan geloven, maar wel las ik eindelijk eens van A tot Z Preacher, Scalped, Strangers in Paradise, Hellboy & B.P.R.D., Y: The Last Man, DMZ, Stray Bullets en zoveel meer. House/Powers of X lees ik de komende weken wel een keer.

 

GINO

  1. DIE: Image lanceerde dit jaar weer een boel interessante concepten die echter na een paar nummers verwateren of ophouden. DIE was daar een bijzonder welkome uitzondering op. Kieron Gillen (die ook hoge ogen gooit met zijn Once and Future) en Stephanie Hans bouwen een heel knappe D&D-wereld uit, laten ons op tocht gaan met boeiende personages, houden het mysterie warm en zorgen voor heel wat verrassingen onderweg. Het RPG dat Gillen schreef bij deze reeks was een fijne aanvulling.
  2. HOUSE OF X en POWERS OF X: De tegenstanders van Jonathan Hickman kregen het dit jaar weer iets moeilijker om hun punt te maken. Net als destijds bij Fantastic Four vertrekt Hickman van zijn ongelooflijke kennis van het Marvel-universum, om er dan creatief én verrassend mee aan de slag te gaan. Marvel gebruikt het woord ‘redefining’ te pas en te onpas, maar deze keer is dat voor mij terecht.
  3. COFFIN BOUND: Een Image-titel die helemaal in de sfeer ligt van klassieke Vertigo-titels. Dan Waters schrijft een bevreemdend verhaal dat mythologie, horror en de klassieke elementen van een road movie combineert. Het tekenwerk van DaNi (definitief doorgebroken dit jaar en bijzonder sympathiek bij haar passage op FACTS) is subliem.
  4. SPIDER-MAN LIFE STORY: Een heel ambitieus project van Chip Zdarsky waarbij hij de verhalen van Peter Parker, het hele Marvel-universum én gebeurtenissen uit recente geschiedenis prachtig combineert. We kregen dit jaar bij Marvel heel wat comics die de hele geschiedenis van een held of team omvatten (X-Men – Grand Design, Fantastic Four – Grand Design), maar deze spant de kroon: grappig, ontroerend, herkenbaar en verrassend. Ongelooflijk sterk geschreven!
  5. CRIMINAL: Ed Brubaker en Sean Phillips namen de draad van hun Criminal-reeks weer op. Ze zetten hun reeks verder in de vertrouwde teken- en schrijfstijl. Ik besefte bij het lezen van #1 onmiddellijk hoe ik Teeg, Ricky, Leo en Tracey gemist heb. Zoals ongeveer alles dit jaar speelt dit verhaal zich af eind jaren ’80. Classic noir. Vakwerk!

Andere sterke reeksen waren: Bitter Root, Batman Last Knight on Earth, A Walk Through Hell (op laatste nummer na), American Carnage en X-Men: Grand Design. In eigen land bracht Tony Vanraes een heel knap debuut uit: Crow Song.

Teleurstellingen dit jaar waren: Mark Waids Herald Supreme-run bij Doctor Strange, Dan Slott die weinig creatief zijn Fantastic Four-reeks verderzet, Space Bandits, Journey Into Unkown Worlds, Fairlady, Gogor en Prodigal Sun. Excellence had bij de eerste twee nummers alles om mijn favoriet van dit jaar te worden, maar stortte daarna als een platte pudding in elkaar.

 

ARNO

  1. DOOMSDAY CLOCK: 2019 was het jaar van de Watchmen-sequels. De HBO-adaptatie was m’n favoriete tv-reeks, maar met Doomsday Clock door Geoff Johns en Gary Frank heeft DC zichzelf overtroffen. Een pracht van een reeks, geïnspireerd door wat Alan Moore en Dave Gibbons gedaan hebben, maar dan als anti-Watchmen. Waar het oorspronkelijke werk de superheld deconstrueerde, leverde Johns de ultieme reconstructie van de superheld op en een ware liefdesbrief aan Superman en de aard van het DC-multiversum. Het summum van zijn Rebirth-reeksen zeg maar en het beste grote event in jaren.
  2. HOUSE OF X/POWERS OF X: De herlancering van Marvel’s X-Men onder Jonathan Hickman stelde niet teleur, integendeel. Zoals gewoonlijk pocht Hickman met zijn gigantische kennis van de geschiedenis van de reeks die hij overneemt… en zet hij alles op zijn kop. Er zijn heel wat New X-Men-vibes (toen Grant Morrison en Frank Quitely een vorige keer Marvel’s mutanten onder handen namen), maar het mag gezegd worden: de X-Men zijn in jaren niet zo interessant meer geweest als nu. Alweer een Marvel-homerun voor Hickman, na het fantastische Avengers/New Avengers, Fantastic Four en Secret Wars.
  3. JUSTICE LEAGUE: In 2019 barstte de oorlog tussen de Justice League en Lex Luthors Legion of Doom volledig los en werd de reeks door schrijver Scott Snyder gemaakt als alweer een aanloop naar een groot Crisis-evenement en een herschrijving van het DC-multiversum (denk maar aan Dark Nights: Metal). Nog steeds de beste en meest epische superheldenteamreeks van het moment. Also: Jarro!
  4. PETER CANNON: THUNDERBOLT: Nogmaals een reeks die gezien kan worden als een pseudo-sequel op Watchmen, deze keer bij Dynamite Entertainment. Kieron Gillen neemt de slimste man ter wereld van Charlton Comics (en dus de inspiratie voor Ozymandias uit Watchmen) onder handen in één van de meest originele relaunches ooit.
  5. DCEASED: Marvel Zombies was, gedurende de eerste paar miniseries, geweldig. DCeased is nog beter. ’nuff said!

Ook genoten van: BATMAN: LAST KNIGHT ON EARTH, SPIDER-MAN: LIFE STORY, THE WILD STORM, THE GREEN LANTERN en het merendeel van TALES OF THE DARK MULTIVERSE.

Teleurstellingen: WAR OF THE REALMS, EVENT LEVIATHAN, HEROES IN CRISIS (teveel events op korte tijd, geen van allen waren Doomsday Clock), alsook Frank Millers terugkeer naar het The Dark Knight Returns-universum met THE GOLDEN CHILD en SUPERMAN: YEAR ONE. Steeds goeie art en een verhaal met potentieel, maar zijn schrijfstijl wordt slechter met de jaren.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.