Random Article


Review: Berserker Unbound #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Tekenaar:
 
Inkleuring:
 
Lettering:
 
Covertekenaar:
 
Coverprijs: 3.99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
2 total ratings

 

Op zijn best


De tekeningen zijn best mooi.

Op zijn slechtst


Al de rest. Seriously, fuck this comic.


“Knap getekend bloedbad, maar rond deze tijd hoop je toch dat er ergens iets meer te vertellen was dan het meest generische barbaren-plotje dat je al ooit tegenkwam?”. Onze Conan-expert las Lemire & Deodato’s “Berserker Unbound”.

Posted 15/08/2019 by

 
Full Article
 
 

Come on, then, fuckers…

Mike Deodato Jr. zou heel graag Conan tekenen, maar ook al was die terug bij de uitgever waar Mike al ettelijke jaren een exclusive artist was op alles van Avengers, Spider-Man, Wolverine en nog veel meer, bleef het nyet. Nou ja, nyet. Hij is wel de artist op de opening arc van Savage Avengers, dat lijkt te evolueren naar een Conan Team-up met de Marvel Universe, in de huidige tijd. Maar goed, da’s voor de purist geen echte Conan.

Dus brengt Dark Horse, die nog niet eens zo heel lang geleden de uitgever van Conan was, Berserker Unbound uit. Getekend door Mike Deodato Jr., met scripts van Jeff Lemire. De tagline was: een op wraak beluste barbaar komt in de moderne tijd terecht. Je weet wel, zoals in dat ene nummer van What If…? of Savage Avengers, ook getekend door Mike. Maar het is natuurlijk niet Conan. Op elk vlak is het een generische, oninteressante, naamloze spierbundel met bedenkelijke motivaties en startpunten. Het hele gedoe voelt heel erg aan als sour grapes van zowel Deodato die, lijkt het erop te wijzen, bij Marvel vertrokken is, als Dark Horse. Als een soort surrogaat-public domain Conan komt die Berserker, geschreven door de nieuwe darling van Dark Horse, de scenarist van Black Hammer. Maar het eindresultaat is een stuk poverder dan de som van de delen doet vermoeden.

Uit de mist komt de Berserker, die een jaar gaan vechten was. Hij heeft al zoveel gemoord dat het allemaal een rode waas is. Maar niet zijn reden om vechten, die is namelijk vlijmscherp orgineel: een vrouw natuurlijk! De sterkste vrouw waar hij al ooit zwaarden mee gekruist heeft. Maar blijkbaar stelt dat niet veel voor, want een panel later is ze dood als een pier. In de pan gehakt door een horde ongeregeld, die ongetwijfeld erg boos waren op Berserker om… redenen. Dus hakt hij ze allemaal in de pan. Hij kan dat, zijn arme gefridgede vrouw en zijn accessoire-kind uiteraard niet.

We spenderen vervolgens 6 pagina’s. 4 en een double page spread alleen maar om de fridgeing te tonen. Dat wordt dan gevolgd door nog eens zoveel pagina’s bloedbad. Knap getekend bloedbad met voortreffelijke kleuren van Frank Martin, maar rond deze tijd hoop je toch dat er ergens iets meer te vertellen was dan het meest generische barbaren-plotje dat je al ooit tegenkwam? Overigens, elke scene in dit nummer neemt tenminste dubbel zoveel pagina’s in beslag dan nodig. OK, dit is double-sized, maar dat is om meer verhaal te vertellen, niet om minder aan te dikken met meer van hetzelfde. Op een bepaald moment ‘valt’ hij bijna 4 pagina’s, en ligt hij ergens 2 pagina’s niks te doen. In andere comics is dat iets meer dan 1/3 van wat er die maand te tonen was.

En laten we het dan nog even hebben over de motivatie van Berserker: ook al had hij net gezegd dat hij een jaar non-stop vocht voor zijn madam, moest ze toch dood om ‘m te motiveren om nu… zelf dood te willen? Nou, vast niet, maar hij wil het toch maar. Hij vervloekt zichzelf nu, want hij was eindeloze dagen weg van zijn vrouw, die hij daarnet nog de reden voor zijn gevechten noemde. So little sense, that makes. Was het dan om haar te beschermen, want dat lukt een stuk beter als je geen honderden kilometer verder bent. Of zond zij hem erop uit om verderf te zaaien? Aardige pappie heb je daar.

Maar hij wil er dus een einde aan maken. De volgende lichting aanvallers zouden dat kunnen doen, hij zegt het zelf, maar zet het toch op een lopen want hij is eigenlijk maar een broekschijter. Ergens is er ook een magiër-achtig type die vage expostie te delen heeft, en stommelt Berserker uiteindelijk een grot in met een reeks runes aan elke vertakking. Hij neemt er een willekeurige en hey presto hij is -shock final reveal die in alle solicitations stond- in DE MODERNE TIJIJIJD! En daar heb je’t al! Een eerste nummer helemaal in de spreekwoordelijke sjakosj.

En zijn inzichten/wraak/nieuw lief/moderne-outfit-die-zijn-leven-verandert, dat is allemaal voor nummer 2, natuurlijk. Fanatiek bladeren we terug naar de credits page, maar nee, Daniel Chabon IS de editor van Conan bij Dark Horse vroeger en jawel, dit is een creator-owned titel. En toch hebben die allemaal samen absoluut niks (nieuws) te vertellen. Elk element in deze comic is niet alleen al meermaals gedaan, ze doen het OP DIT EIGENSTE MOMENT beter bij de concurrentie! En als er wel iets origineel aan toe te voegen was, iets dat de lezer zou duidelijk maken waarom deze highly accomplished comics authors net dit project lanceerden, dan houden ze dat element achter tot nummer 2?! Dat wijst ofwel op een pijnlijke onwetendheid of op criminele onverschilligheid.

 

De art is, zeiden we al, kwaliteitwerk, als je van Deodato houdt, maar in een review over iets zo pover als dit, ontbreekt de wil om daar verder op in te gaan.

Archonia heeft deze comic te koop. Ze hebben alle comics te koop. Ik stel voor dat je Conan kiest. DAT is een goeie comic over een Barbaar die een eitje te pellen heeft.

Berserker Unbound bij Archonia

Comments

comments


nout

 
avatar
I do comics. All. The. Time.