Random Article


Review: Sonata #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver: ,
 
Tekenaar:
 
Inkter:
 
Inkleuring:
 
Lettering:
 
Covertekenaar:
 
Coverprijs: $ 3,99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Op zijn best


Boeiende wereld. Duidelijk beeld van de onderlinge relaties. Veel potentieel.

Op zijn slechtst


Nauwelijks personage-uitwerking. Te veel expositie. Weinig verrassende dialogen.


De nieuwe scifireeks van Image, Sonata, vertelt het verhaal van een groep kolonisten die op een verre planeet een nieuw leven uitbouwen. In deze recensie bespreken we het eerste nummer…

Posted 17/06/2019 by

 
Full Article
 
 

So This is the Promised Land.

David Hine en Brian Haberlin brengen deze maand bij Image’s Shadowline het eerste nummer van Sonata uit. We maken hierin kennis met de Ran, een volk waarvoor het leven op de thuisplaneet onhoudbaar geworden is. Daarom evacueren de bewoners naar de nabijgelegen planeet, Perdita. Deze overstap is zeker geen evidentie: slechts één keer om de vijf omwentelingen is de afstand tussen beide planeten kort genoeg om met een ruimteshuttle te overbruggen. In dit eerste nummer komen we te weten hoe Sonata en de andere Ran-kolonisten overleven op hun nieuwe thuisplaneet. Omdat dezelfde situatie zich ook op andere planeten binnen dit zonnestelsel voordoet, moeten de Ran Perdita delen met andere kolonisten. Vooral de Tayan, die zich op een agressieve manier heel wat grondstoffen toe-eigenen, zijn geen makkelijke clan om mee samen te leven.

Schrijvers David Hine (Marvel Noir, Arkham Reborn) en Brian Haberlin (Anomaly, Medieval Spawn Witchblade) nemen hun tijd om Perdita, de wereld waar dit verhaal zich afspeelt, aan de lezer voor te stellen. Dit gebeurt door gedachten van het hoofdpersonage Sonata en dialogen tussen verschillende personages. De actie in dit verhaal zit helemaal aan de start en aan het einde. Wie op zoek is naar een actiecomic vol spannende gebeurtenissen, blijft eigenlijk 22 pagina’s op zijn honger zitten: pas in de laatste scènes komt de plot rond Sonata pas echt op gang.

Ook op vlak van personage-uitbouw is deze nummer 1 geen schoolvoorbeeld. Hoewel de titel doet vermoeden dat Sonata het hoofdpersonage is, komt ze maar heel weinig op de voorgrond en zijn we vooral getuige van gesprekken tussen andere personages, raadszittingen en verbale confrontaties. Hierdoor krijgen we in deze comic een heel goed beeld van de onderlinge relaties tussen de verschillende groepen kolonisten; het nadeel is dat we geen echte band met Sonata opbouwen. Bovendien komt door de veelheid aan tekstuele informatie het tekenwerk op de tweede plaats te staan. En daar schiet Haberlin, die ook het visuele aspect van deze reeks voor zijn rekening nam, zichzelf in de voet.

Zijn werk verdient immers beter. De decors zijn met zorg vormgegeven en hebben een gedetailleerde uitwerking. Haberlin kiest voor een realistische tekenstijl en slaagt daar heel goed in bij het weergeven van voorwerpen en natuurelementen. Ook de monsters in dit nummer – in het bijzonder de Grimkats en de Sleeping Giants die we in een vroege gevechtsscène tegenkomen – zijn heel sterk uitgewerkt. Enkel de gezichten van de personages laten bij momenten te wensen over en zijn minder sterk dan bij Anomaly of Shifter.

De inkleuring is ondersteunend. Geirrod Van Dyke, die al vaak met Haberlin samenwerkte, maakt gebruik van een palet met hoofdzakelijk blauw- en okertinten en slaagt er met zijn schaduwtinten uitstekend in om de gespannen sfeer tussen de kolonisten weer te geven. Echt uitblinken doet de colorist dan weer nergens: hij kiest voor een degelijk maar ietwat traditionele invulling.

 

Sonata #1 zet de toon voor een traditioneel scifiverhaal. Door de vele gesprekken en expositie in dit nummer schetsen Hine en Haberlin duidelijk de wereld waar dit verhaal zich afspeelt, met een sterke focus op de onderlinge relaties tussen de verschillende personages. Een band met Sonata krijgen we niet en het is wachten tot de laatste scène voor het verhaal echt op gang komt.

Hoewel de setting en sfeer een boeiende wereld oproepen, kunnen we ons voorlopig nog niet fan noemen van deze reeks. Wat de personages zullen meemaken en hoe de gebeurtenissen vorm krijgen, kwam immers te weinig aan bod. Dat dit eerste nummer op de dag van verschijnen al direct een second printing kreeg, verbaasde ons dan ook enigszins. We hopen op een sterk vervolg in nummer twee waarin we ook een band kunnen opbouwen met Sonata…

Comments

comments


Gino

 
avatar