Random Article


Review: Year of the Villain #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver: , ,
 
Tekenaar: , ,
 
Inkter: , ,
 
Inkleuring: , ,
 
Lettering: ,
 
Covertekenaar:
 
Coverprijs: $0.25
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Op zijn best


Drie keer knap tekenwerk. Een interessante set-up.

Op zijn slechtst


Een weinig originele invalshoek. Niet alle hoofdstukken zijn inhoudelijk sterk uitgewerkt.


Het DC-event deze zomer is Year of The Villain. Lex Luthor heeft een totaalplan en geeft alle DC-villains de nodige middelen om hun tegenstanders te verslaan. Onze recensie van het openingsnummer kun je hier lezen…

Posted 26/05/2019 by

 
Full Article
 
 

My offer is: complete and total do-over.

Deze zomer pakt DC uit met het grootse event Year of the Villain. In dit event opent een opgesoupeerde versie Lex Luthor de jacht op alle superhelden van het DC-universum, een zorgvuldig uitgedacht plan waarbij hij alle villains op een heel gerichte manier wil versterken en inzetten.

Het introductienummer is voor 25 cent te koop, maar valt ook integraal te lezen op de website van DC. We krijgen een set-up in drie hoofdstukken die de verhaallijnen uit de Justice League-reeksen en het vorige event Dark Nights: Metal samenbrengen met de City of Bane-verhaallijn (Batman) en het Leviathan-event (Superman/Action Comics).

Hoofdstuk 1 – Doom

Het eerste hoofdstuk is een sterke binnenkomer. Schrijver Scott Snyder schetst in Doom hoe Lex Luthor samen met het Legion of Doom het Witte Huis overneemt en zich openlijk als publieke vijand profileert. Het tekenwerk van Jim Cheung is gedetailleerd en dynamisch. Cheung is een meester in het weergeven van diepte, beweging en perspectief en brengt ook emoties in gelaatsuitdrukkingen perfect over.

Dit hoofdstuk eindigt – na een confrontatie tussen Luthor en Captain Atom – op een gigantische cliffhanger. King brengt actie en dialoog mooi in evenwicht en schets in 8 pagina’s heel mooi het startpunt van dit event.

Hoofdstuk 2 – Leviathan

Deze dosering vinden we niet terug in het tweede hoofdstuk. Aan het begin van dit verhaal nemen Green Arrow en Batgirl een bange Merlyn gevangen in Seattle. Brian Michael Bendis start met vijf pagina’s vol dialoog en komt dan pas tot de kern: een confrontatie tussen Batgirl en Leviathan. Helaas gebeurt dit in de vorm van een ­– warrige en vage – monoloog, die slechts een ruwe situatieschets geeft met hints naar wat er zal gebeuren in dit event.

De plot heeft weinig hoogtepunten, de dialogen bevatten te veel expositie en voor nieuwe lezers mist dit verhaal achtergrond. De scènewissel op de laatste pagina met nog eens andere personages maakt de eerste vijf pagina’s van dit hoofdstuk compleet overbodig. En dat terwijl de laatste pagina net alle elementen bevat die Bendis had kunnen uitwerken om deze intro echt boeiend te maken.

Het tekenwerk van Alex Maleev is dan weer schitterend. De manier waarop hij nuance aanbrengt bij nachtscènes is indrukwekkend en Maleev brengt als geen ander een gevoel voor textuur in zijn tekenwerk. Zo geeft hij binnen één panel perfect weer hoe licht anders reflecteert op huid, dan op stof en op metaal. Echt vakwerk!

Hoofdstuk 3 – Justice

Ook in het derde hoofdstuk gebeurt weinig meer dan wat we doorgaans in de inleidende alinea bij een nieuw nummer lezen. Schrijver James Tynion IV – die eerder dit jaar op FACTS nog de lippen dicht hield over dit project – slaagt er echter wel in om een boeiend geheel te brengen, met krachtige dialoog, tempo en actie. Het verhaal focust op de Justice League en speelt zich af na de vernietiging van de Source Wall. Tynion linkt Perpetua (de schepper van het DC-multiversum) aan het eerste hoofdstuk van dit nummer.

Het tekenwerk van Francis Manapul is goed, zijn inkleuring is prachtig. Vooral de splash-pagina met een collage van alle DC-helden in matte kleuren en de complementair paars-groene inkleuring op de laatste twee pagina’s vallen op.

Overzicht

Sterk aan dit openingsnummer is dat achteraan een overzicht wordt gegeven van de grote lijnen van dit event. We krijgen een duidelijke kijk op welke verhaallijnen zich in welke titels zullen afspelen. Voor lezers die willen instappen is het zo onmiddellijk duidelijk vanaf wanneer ze in elke lopende reeks een aanknoping vinden. We krijgen ook een mooie beschrijving van de vijf fases waarin dit event is ingedeeld.

 

Een introductienummer bij een eerste reeks is steeds een moeilijke oefening. Voor nieuwe lezers moet dit een helder instappunt zijn, voor trouwe fans zorgt te veel herhaling en uitleg voor een heel saai rustpunt in een lopende reeks. Deze spreidstand is bij events en cross-overs nagenoeg onmogelijk. Year of the Villain #1 lijdt hier helaas ook aan, al is er een sterk verschil tussen de drie hoofdstukken in dit nummer.

Hoewel de invulling allerminst nieuw is, is de algemene set-up interessant en het overzicht aan het einde van dit nummer toont alleszins een grote verwevenheid met alle lopende reeksen én tegelijkertijd een duidelijke, aparte lijn.

Comments

comments


Gino

 
avatar