Random Article


Review: Gogor #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Tekenaar:
 
Inkter:
 
Inkleuring:
 
Lettering:
 
Covertekenaar:
 
Coverprijs: $ 3,99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Op zijn best


Strak tempo. Boeiende wereld. Aantrekkelijk mysterie.

Op zijn slechtst


Schreeuwerig kleurgebruik. Matige personages.


Als Ken Garing iets uitwerkt, dan heeft hij direct onze aandacht. Deze maand verscheen bij Image het eerste nummer van zijn nieuwe fantasyreeks Gogor. Een recensie van het eerste nummer lees je hier…

Posted 07/05/2019 by

 
Full Article
 
 
Why is that scroll so important?

Image Comics brengt ons deze maand Gogor #1, de start van een nieuw fantasyverhaal van Ken Garing (Planetoid en Planetoid Praxis), die ervoor koos om bij deze reeks alles zelf te doen: niet alleen het verhaal en het tekenwerk zijn van zijn hand, Garing nam ook de inkleuring en het letterwerk voor zijn rekening.

Het verhaal begint met een achtervolging: de jonge student Armano wordt opgejaagd door het leger van The Domus dat uit is op de perkamentrol die hij in zijn bezit heeft. Armano kreeg deze van een van zijn leermeesters tijdens de belegering van zijn school. We volgen in dit eerste nummer het begin van zijn queeste: Armano moet de rol naar Greenpeak brengen en deze daar hardop voorlezen om de Gogor tot leven te brengen…

De 28 pagina’s die deze comic telt, lezen heel fijn. Het tempo zit goed en het verhaal bevat een gezonde afwisseling tussen mysterie en actie. Garing kiest ervoor om de lezer de missie samen met het hoofdpersonage te laten ontdekken. Dat werkt over het algemeen goed, maar rammelt toch hier en daar. Zo is het verwonderlijk dat Armano echt heel weinig weet over de wereld waarin hij woont. Ook wie hem achtervolgt, waar hij heen moet en wie of wat de Gogor is, zijn nieuw voor hem.

Een bijkomende moeilijkheid is dat de comic op een heel breed publiek mikt, waardoor het soms tussen twee stoelen invalt. Enerzijds is het een eenvoudig verhaal dat zich richt op actie, anderzijds zijn er passages met veel expositie en dialoog. We hopen dat Garing deze spreidstand tijdens de volgende nummers kan aanhouden.

Voor een sterk fantasyverhaal is het noodzakelijk dat de gebeurtenissen zich afspelen in een creatief uitgebouwde wereld met boeiende figuren. Op dit vlak scoort Gogor #1 goed: Altara – een eilandengordel van planeetstukken – wordt knap vormgegeven. In interviews noemt Garing Moebius en Richard Corben als grote inspiratiebronnen en hoewel zijn tekenstijl een pak cartoonesker is, sluiten de wereld en het verhaal perfect aan bij de sfeer van de fantasy- en avonturencomics van een paar decennia geleden. Bovendien vonden we het fijn om nog eens een eerste nummer van een queesteverhaal te lezen zonder landkaart of overzicht van de plaatsen waar in de volgende nummers halt zal worden gehouden.

Door de vele actiescènes, boet deze comic wel wat in aan personage-uitbouw. Zo krijgen we voorlopig weinig inzage in wie Armano is en wordt de dreiging van The Domus – een totalitair regime met een leger –  ietwat generisch ingevuld. De wezens die Armano helpen op zijn queeste zijn dan weer heel divers en gaan verder dan de geijkte clichés die we doorgaans terugvinden. Garing kiest voor een compleet andere invulling dan bij zijn Planetoid en dat toont zo dat hij als verteller heel wat in zijn mars heeft.

Ook de toon en het tekenwerk zijn een pak lichter, zonder dat het geheel kinderachtig wordt. We krijgen boeiend uitgewerkte pagina’s, waarbij Garing panels naast elkaar zet die aanvullen, het gevolg tonen en contrasteren. Zo vertelt hij het verhaal zonder overbodig woorden te gebruiken en daar houden we in dit medium van. Ook zijn manier van flashbacks weergeven door met de kleur van de ruimte rondom de verschillende panelen te spelen, is knap. Minder enthousiast waren we over de inkleuring; deze is te schreeuwerig en er is nagenoeg geen nuance in het schaduwwerk. Deze klus had Garing beter aan een collega overgelaten.

 

Ondanks het gebrek aan personage-uitbouw is Gogor #1 de sterke opener van wat een boeiende reeks belooft te worden. Garing verzorgde het verhaal, deed het tekenwerk, de inkleuring en de lettering en dat levert een interessant geheel op dat genoeg weerhaken heeft om ons vast te houden voor het volgende nummer. De weg ligt open en we kregen geen hints van welke avonturen Armano verder op zijn weg zal beleven. Wij kijken alvast enorm uit naar het vervolg!

Comments

comments


Gino

 
avatar