Random Article


Review: Gunning for Hits #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Tekenaar:
 
Inkleuring:
 
Lettering:
 
Covertekenaar:
 
Coverprijs: $ 3,99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Op zijn best


Sterke dialoogopbouw. Grappige oneliners. Verrassende wendingen. Origineel uitgangspunt. Mysterie rond het hoofdpersonage.

Op zijn slechtst


Het verhaal komt nooit echt op gang. Eerder een storyboard dan een comic.


Image voegt met Gunning for Hits een nieuwe invalshoek aan hun repertoire toe: een thriller in en rond de muziekindustrie. Insider Jeff Rougvie maakt zijn comicbookdebuut en zet zijn eigen ervaringen in bij het schrijven van dit verhaal. In deze recensie lees je of er volgens ons muziek zit in deze reeks…

Posted 20/01/2019 by

 
Full Article
 
 

But my previous line of work? It taught me how to get myself out of any situation…

Jeff Rougvie is een nieuwe naam in de comicbookwereld. Eerder maakte hij carrière in ongeveer alle delen van de muziekindustrie: zo was hij zanger, werkte hij in een platenzaak, stond hij aan het hoofd van een cd-distributeur, deed hij het management voor enkele bands en werkte hij als consultant bij Rykodisc. Rougvie onderhield contacten met bekende sterren zoals David Bowie en Elvis Costello en ondervond aan beide kanten van de tafel hoe platenlabels omgaan met beginnende groepen. Al deze kennis wou hij gebruiken in Gunning for Hits. In interviews naar aanleiding van SDCC noemde Rougvie de tv-reeksen Mad Men en The Sopranoes als belangrijke inspiratiebronnen voor zijn verhaal. En met dergelijke uitspraken leg je de lat natuurlijk behoorlijk hoog.

De plot van dit eerste nummer laat zich heel kort samenvatten. We krijgen een onderhandeling tussen Martin Mills, een scout van een groot platenlabel, en Stunted Growth, een opkomende rockband. De manager van deze groep (en vriendin van de zanger) probeert zo veel mogelijk binnen te halen bij het sluiten van de deal. We krijgen een paginalang verbaal steekspel, waarbij Mills schijnbaar ingaat op zelfs de meest bizarre eisen van de groep. In een intermezzo komen we echter te weten wat de afwegingen zijn die Mills in zijn hoofd maakt; hieruit blijkt dat hij het klappen van de zweep kent en een bijzonder lucratieve deal binnenhaalt.

Deze dialoog is goed geschreven: een krachtige opbouw bevat sterke oneliners, behoorlijk wat onderkoelde opmerkingen en enkele verrassende wendingen. De emoties, interesses en drijfveren van de personages komen zo sterk op de voorgrond te staan. Je merkt dat Rougvie uit eerste hand informatie heeft en zich niet baseert op wat hij via boeken of interviews te weten kwam. Ook de innerlijke monoloog is boeiend; in de stijl van een geïllustreerde presentatie krijg je als lezer een inkijk in de manier waarop platenfirma’s met beginnende groepen omgaan. Helaas lijken deze twee sterke inhoudelijke elementen bedoeld te zijn voor een ander medium. De dialoog lijkt een storyboard voor een tv-reeks en ook de informatie lijkt een draaiboek voor een screencast of getekende documentaire.

Artiest Moritat (The Spirit, Hellblazer) verzorgt het tekenwerk van deze comic. Door het gebrek aan actie en beweging, moet hij de focus leggen op hoe de personages met elkaar in interactie gaan in een beperkte ruimte. Bij de start van het verhaal vonden we dit bijzonder knap gedaan, maar al gauw wordt het geheel eentonig. Moritat legt de nadruk zo sterk op de personages dat hij heel vaak niet eens een achtergrond of decorelementen tekent. Ook de inkleuring door Corey Silver overtuigt ons niet: de bruin- en grijstinten passen wel bij het decor, maar het geheel is weinig origineel. De kledij van de hoofdpersonages krijgt eveneens een cliché-invulling: zwart kostuum van Mills tegenover jeans en wit T-shirt van de zanger.

Naast de donkere pagina’s (op letterlijk zwarte achtergrond) illustreert Moritat de innerlijke monoloog van Mills over de interne keuken van de muziekindustrie op contrasterende manier: op volledig witte pagina’s krijgen we cartooneske figuren die zijn gedachten begeleiden. Deze sequentie was een aangename afwisseling, maar duurde met zijn zeven pagina’s te lang.

Achter het eigenlijke verhaal vinden we een tijdslijn van Rougvies carrière, geïllustreerd met archieffoto’s en tekeningen van Moritat. De lezer volgt de auteur van zijn schooljeugd tot het verschijnen van Gunning for Hits. We vinden het altijd fijn om via een interview of getuigenis een nieuwe auteur te ontdekken, maar zeven pagina’s met slechts enkele kleine verwijzingen naar het ontstaan van dit verhaal, is van het goede te veel.

Image Comics plaatst deze comic bovendien crossmediaal in de markt. Het hoofdpersonage heeft een account op Facebook, Instagram en Twitter, waarop gaandeweg informatie over hem zal worden vrijgegeven. Er hoort ook een Spotify-playlist bij de reeks, die bij elk nieuw nummer verder wordt aangevuld. Hoewel dit op het eerste gezicht een boeiend experiment is, versterken de verschillende omgevingen elkaar niet en kregen we nog meer het gevoel dat de bedenkers zich wat van medium vergissen.

 

We keken uit naar Gunning for Hits als verrassende uitbreiding van het Image-repertoire; een comicbookreeks over muziek en de muziekindustrie is immers niet echt iets wat we frequent tegenkomen. De marketingmachine deed ook goed zijn werk om onze interesse aan te scherpen. Het eerste nummer is echter veel: veel Rougvie, veel Don Draper, veel film- en tv-dialoog, veel muziek en muziekindustrie, maar te weinig comic. Ook de mengeling van feit en fictie trok ons aanvankelijk heel sterk aan, maar ook hier bleven we wat op onze honger zitten.

Het zou ons niet verbazen mocht dit verhaal over pakweg een jaar een bewerking als tv-reeks krijgen. We hadden bij het lezen nu immers meer het gevoel een sterk storyboard in handen te hebben dan een eigenlijke comic. Misschien komt het verhaal in het tweede nummer goed op gang, die kans geven we deze reeks, te m nogeer omdat het om een schrijversdebuut gaat. Graag wat meer achtergrond dus, zowel in de tekeningen als bij de personages!

Gunning for Hits bij Archonia

Comments

comments


Gino

 
avatar