Random Article


Review: Return of Wolverine #1

 
 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Tekenaar:
 
Inkter:
 
Inkleuring:
 
Lettering: ,
 
Covertekenaar:
 
Universum:
 
Coverprijs: 4.99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
2 total ratings

 

Op zijn best


Overtuigend Wolverine, intrigerend mysterie, toptekeningen

Op zijn slechtst


Vereist voorkennis uit middelmatige miniseries


Logan is terug! Wacht, was Wolverine weg, waarachtig? Hier onze recensie van Wolverine-expert nout!

Posted 21/09/2018 by

 
Full Article
 
 

Bub… It ain’t that complicated.

Iets meer dan 3 jaar geleden maakten Charles Soule en Steve McNiven Wolverine af in Death of Wolverine. Geen Wolverine meer (als je Old Man Logan, Daken, X-23/Laura Kinney/All-New Wolverine en li’l Wolvie vergeet, en laten we eerlijk zijn, op Laura na, waarom zou je daaraan willen herinnerd worden?). Maar dit is comics. Marvel comics. Waar Dood nooit dood is. Soms duurt het een pagina of 2 (toch, Thor?), soms houden ze het wat langer vol (weet je nog toen Johnny Storm dood was). Zelfs Uncle Ben en Gwen Stacy zijn al eens vanonder de zoden gekropen. Wolverine heeft een healing factor, die dacht je toch niet klein te krijgen, zelfs met een laag adamantium over ‘m heen?

In de aanloop naar deze onvermijdelijke Return vond Marvel het ook al noodzakelijk om een, voor het overige compleet vruchteloze, Hunt for Wolverine te organiseren. Hype moet er zijn om aan iets betekenis te geven, zullen we maar zeggen. En heeft het allemaal een beetje betekenis?

De conclusies van de Hunt kon je alvast nalezen in Dead Ends, dat  de iets cynischere Wolverine/comics/Marvel-kenner (lees, ondergetekende) alvast handenvol geld bespaarde. De one-shot gaf een beknopt overzicht (Kitty Pryde voorzag het zelfs van een PowerPoint-presentatie) van enkele zaken die, mag wel aangenomen worden, een vitale rol zullen gaan spelen in Return of Wolverine. Ze stippen Soteira aan en Persephone maakt haar (eerste?) nogal overdreven theatrale opwachting.

Voor dit eerste nummer wordt Logan, uitgedost in zijn (half vernield) klassieke blauw en geel kostuum, wakker in een duchtig vernield labo met, zo blijkt niet veel later, amper tot geen herinneringen. Onder het bloed en met zijn vlijmscherpe klauwen in de aanslag. Klassieke Wolverine, so far, so good. Als een korte terzijde: hoe vaak zou Logan zo al wakker geworden zijn?

De (mogelijks) grote verandering is dat hij die veelbesproken hete, lichtgevende klauwen heeft, in dit nummer gedurende 2 panels op de eerste pagina. Wat dat betekent zal voor later in de reeks moeten zijn, hier wordt er alvast geen verdere aandacht aan besteed. Visueel aardig, maar als er geen uitstekende verklaring aan wordt gegeven, hoefde dat dan wel? Stay tuned.

Al gauw wordt duidelijk: Soteira, de mysterieuze organisatie met Persephone aan het hoofd, heeft het labo met de grond gelijk gemaakt en Wolverine (die niet weet dat hij Wolverine is) moet hen tegenhouden. Een wetenschapper die zich met klonen bezighoudt, zweert dat Persephone de ‘greatness’ van iedereen op Aarde zal afnemen, als ze niet tegengehouden wordt. Zijn eigen ‘vorige’ levens komen ‘m ook nog motiveren. Wolverine de held, Weapon X, de wreker, Patch met het dubbele leven… Whatever keeps you moving.

Ver moet hij niet lopen: Soteira oefent nog wat cursed earth tactics op een lager gelegen basis uit. Tijdens de gewapende confrontatie met iemand die waarschijnlijk Omega Red is, stoot Wolverine zijn hoofd op een steen en komt hij in een soort mindscape terecht waar het lijkt dat Persephone alle aspecten van zijn persoonlijkheid, maar ook al zijn vrienden, geliefden en vijanden in aparte cellen heeft gestopt. Hij krijgt de sleutel en beslist zelf wie hij vrijlaat. Als hij wakker wordt, vertelt een van de overlevenden (een moeder wiens zoon net door Soteira ontvoerd werd) een verhaal uit zijn New Avengers-verleden, met een best geinige interpretatie voor de kleuren van zijn kostuum en haar ‘bewijs’ dat hij echt een held is. Noem het paranoia, maar iets aan de verhalen van die vrouw voelde toch louche. Dat kan nog een interessante twist verbergen, of net niet.

De geheimen en beweegredenen van Soteira en Persephone blijven nog erg onduidelijk: waarom heeft Persephone zo’n obsessie voor Logan? Mad scientist, knotsgek ex-lief? Allebei of nog veel meer? Haar ex-werknemers herhalen alvast telkens dat ze duivels slecht is.

Charles Soule bouwt een intrigerend mysterie op en toont dat hij goed weet waarheen hij er mee wil gaan, zonder al te veel te verklappen. Wolverine zonder geheugen (en, ook verfrissend) zonder interne monoloog werkte altijd al het beste en geeft hem ook hier een zekere mystiek terug. Welke motivatie heeft hij nu? Hoe goed of slecht zal hij zijn? Wolverine is opnieuw een loner die niet op cameo’s moet vertrouwen van andere helden om boeiend te zijn. That’s HIS trademark! Hij bewandelt wellicht het goede pad – ook al weet hij misschien zelf niet eens precies waarom. Soule past ook een interessant script-element toe: Hier en daar zegt Wolverine iets, maar de woorden die hij gebruikt, roepen flitsen van herinnering op. Wat die met hem doen, blijft onduidelijk en daardoor extra krachtig.

Tenslotte is er het tekenwerk van Steve McNiven, die niet zomaar een ode brengt aan Barry Windsor-Smith, hij heeft voor de gelegenheid Barry’s handen afgehakt en besloten daarmee te werken, vanaf nu. Het resultaat is tegelijkertijd onvoorstelbaar mooi, maar op een dieper niveau wat bevreemdend, precies omdat hij die iconische Weapon X-look zo perfect emuleert. Met andere woorden, het ziet er ongelooflijk uit, maar je kan je alleen maar afvragen: wat denkt Barry hiervan?

 

Wolverine is echt terug. Het voelt als een return to form: de onstuitbare loner, vol tegenstrijdige motivaties, op zoek naar antwoorden en gerechtigheid. Snikt, bub!

Return of Wolverine bij Archonia

Comments

comments


nout

 
avatar
I do comics. All. The. Time.