Random Article


Review: Doomsday Clock #1

 

 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Tekenaar:
 
Inkleuring:
 
Lettering:
 
Universum: ,
 
Personages: , ,
 
Coverprijs: $4.99
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
8 total ratings

 

Op zijn best


De start van wat eindelijk een waardige sequel op Watchmen belooft te worden. Zeer nostalgisch.

Op zijn slechtst


De vraag of Watchmen echt een sequel nodig had zal altijd blijven. Haters gonna hate.


Eindelijk is het zover. In Doomsday Clock worden de werelden van DC Rebirth en Watchmen eindelijk samengebracht. De enige echte sequel tot de meest bejubelde graphic novel aller tijden start hier…

Posted 22/11/2017 by

 
Full Article
 
 

Syrup… Rough Morning.

Na de controversiële Before Watchmen-prequels en de aanloop in de DC Universe Rebirth one-shot en Batman/The Flash: The Button, is het eindelijk zover. DC Comics heeft de ballen gekweekt om een sequel te breien aan Watchmen, de bejubelde graphic novel door Alan Moore en Dave Gibbons die in 1986 het summum was van de superheldendeconstructie. Doomsday Clock is echter meer dan een sequel tot Watchmen, het is ook een cross-over met het grotere superheldenuniversum van DC.

22 november 1992 (niet toevallig de dag dat bij DC “The Death of Superman” verscheen). De wereld is wederom een puinhoop. Alle gruweldaden die Ozymandias (Adrian Veidt), de slimste man ter wereld, uitvoerde in Watchmen om de vrede op Aarde te herstellen en een nucleaire oorlog tussen de VS en Rusland tegen te houden, zijn aan het licht gekomen. Opnieuw is er een dreiging van een derde wereldoorlog. Ozymandias is nu ‘s werelds meest gezochte man en zijn voormalige collega’s Nite Owl en Silk Spectre zijn nergens te bespeuren. De goddelijke Doctor Manhattan is ook verdwenen, maar zijn aanwezigheid is tastbaar in het DC-superheldenuniversum. Wel is er een nieuwe, mysterieuze Rorschach opgedoken en vooral deze gemaskerde vigilante levert opnieuw de introductie tot deze post-Watchmen-wereld…

Sterschrijver (en inmiddels ook president van DC Films) Geoff Johns kanaliseert zijn innerlijke Alan Moore – en doet dat verrassend goed – in de dialogen van Rorschach, terwijl Gary Frank (DC Universe Rebirth, Superman: Secret Origin) hetzelfde doet voor de tekeningen van Dave Gibbons. Het 9-panel grid uit Watchmen wordt ook in Doomsday Clock gehanteerd, de kleuren van Brad Anderson kanaliseren deze van John Higgins en op het einde worden er wederom krantenartikels en een quote toegevoegd om de wereld verder uit te diepen. Gelijkaardig aan wat Brian Azzarello en Andy Kubert eerder in Dark Knight III: The Master Race deden met het werk van Frank Miller, doen Geoff Johns en Gary Frank nu met dat van Alan Moore en Dave Gibbons. Een herhalingsoefening, zeker, maar ze doen het er zo verdomd gemakkelijk uitzien. Alles in deze comic voelt vertrouwd aan voor diegenen die Watchmen gelezen hebben, van de look en feel tot de talrijke easter eggs en aanwijzingen in haast elk panel, waardoor dit meer als een echte voortzetting van de comicbookklassieker aanvoelt dan de Before Watchmen-prequels ooit konden.

Johns en Frank leveren in Doomsday Clock #1 een zeer welgekomen trage start tot de 12-delige cross-over. In feite is er van een echte cross-over met de DC-helden nog niet veel sprake. Pas naar het einde wordt er even overgeschakeld naar Superman en Lois Lane, het merendeel van de comic spenderen we in de wereld van Watchmen. Alan Moore en Dave Gibbons maakten met de oorspronkelijke Watchmen een comic die een gesloten geheel vormde, maar Johns en Frank tonen aan dat er nog heel wat interessants te doen valt met deze wereld. De politieke situatie is minstens even intrigerend als deze uit het oorspronkelijke werk, terwijl er heel wat nieuwe mysteries worden opgeroepen voor de toekomst. Anders dan de eerdere cross-overs die de Charlton Comics-helden (waar de personages uit Watchmen op gebaseerd werden) hadden met de Justice League en co, voelt dit een beetje meer onnatuurlijk, maar ook grootser en belangrijker aan. Het zal ons zeer benieuwen hoe deze twee zeer uiteenlopende werelden uiteindelijk worden samengebracht door Geoff Johns, wiens hoopvolle visie op de superheld bijna de antithese vormt tot Alan Moore.

Doomsday Clock #1 is een schot in de roos en een prachtig, doch traag begin tot één van de meest ballsy gebeurtenissen in het superheldengenre van de afgelopen jaren.

Doomsday Clock #1 bij Archonia.com

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.