Random Article


Review: The Uncanny X-Men Omnibus Vol. 2

 

 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver: ,
 
Tekenaar: , , , , , , , ,
 
Inkter: , , , ,
 
Inkleuring: , , , ,
 
Lettering: , , , ,
 
Universum:
 
Personages: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
 
Coverprijs: $99.99
 
Verzamelt: Uncanny X-Men #132-153, Annual #4-5, Avengers Annual #10, Marvel Treasury Edition #26-27, Bizarre Adventures #27, Phoenix: The Untold Story en materiaal van Marvel Fanfare #1-4, Marvel Team-Up #100
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Op zijn best


Het einde van de Dark Phoenix Saga en Michael Golden!

Op zijn slechtst


De verhalen voelen toch aan als een stapje terug.


In 2016 is het exact 25 jaar geleden dat Chris Claremont zijn befaamde run op Marvel‘s Uncanny X-Men afsloot. Omdat deze run nog altijd van invloed is op Marvel’s vrolijke mutanten en alle personages en media-uitingen die daar aan vast hangen is het niet meer dan gepast dat Brainfreeze de hoed afneemt en met gepaste eerbied de complete run onder de loep neemt om te zien wat het nu zo goed maakte…

Posted 08/06/2016 by

 
Full Article
 
 

But the moment passes, the humanity fades–perhaps forever — and only Dark Phoenix remains

Ah die cover.. Cyclops en Phoenix hand in hand op de maan. De aarde hangt zwevend als een dreigende planeet boven hen. Het is niet eens zo’n goede cover, maar het heeft drama en stond symbool voor de laatste fase van het verhaal dat later The Dark Phoenix Saga zou gaan heten. Het besef was bij de X-Men ingedaald dat Jean Grey ook deels diende als het gastlichaam van de mysterieuze kosmische kracht de Phoenix Force. Deze neemt ook steeds vaker haar persoonlijkheid over en Jean weet dat maar met moeite in te dammen. Het buitenaardse ras de Shi’Ar, geregeerd door Professor X‘s grote liefde Keizerin Lilandra, besluiten om in te grijpen en nemen de X-Men mee naar de blauwe kant van de maan waar ze voor hun leven en dat van het universum zullen gaan vechten. Het is voorlopig ook de laatste keer dat we Jean Grey zullen zien…

Het verhaal had oorspronkelijk een happy end, maar Jim Shooter, Marvel’s editor-in-chief in deze periode, vond niet dat Grey weg mocht komen met het vernietigen van een planeet en haar bewoners. En dus werd het einde herschreven en deels hertekend door Chris Claremont en John Byrne. Het originele einde is ook in deze omnibus te vinden trouwens en het moet worden gezegd dat Shooters beslissing de juiste was. Met het oorspronkelijke einde was dit verhaal uitgegaan als een nachtkaars.

Het duo Claremont en Byrne zouden nog dealen met de nasleep van The Dark Phoenix Saga. Ze stuurden de X-Men naar een mogelijke toekomst in Days of Future Past en lieten de nieuwste en jongste X-Man Kitty Pryde alleen in een landhuis vol N’Garai.

kitty vs alien

En toen? Toen was de samenwerking voorbij. Byrne was eraan toe om zelf de volledige productie van een comic op zich te nemen. Hij ergerde zich steeds vaker aan Claremonts scripts en vond dat hij het zelf beter kon. Byrne ging solo en zou Marvel’s Fantastic Four tot grote hoogtes stuwen , maar de X-Men hadden een probleem.

Het sterrenkoppel dat de oplage tot boven de 200.000 maandelijks verkochte issues had opgestuwd was niet meer. Hoe los je dit op? Claremont en zijn vaste editor Louise Jones (tegenwoordig Louise Simonson, vrouw van Walt Simonson) haalde Dave Cockrum. Na het gepolijste werk van Byrne en zijn inkter is het meer onstuimige werk van Cockrum een stapje terug. Hetzelfde geldt voor Claremont, wiens verhalen nu deels weer teruggaan naar de Silver Age-achtige toon zoals we eerder zagen in de vorige omnibus. En toch…Toch lijkt Claremont zich niet helemaal meer thuis te voelen bij dit soort verhalen. Er wordt weliswaar gewerkt aan een confrontatie met Magneto, maar Kitty Pryde zoeft tussen alles door op haar rolschaatsen. De kleine tiener is een soort brug geworden tussen de oude X-Men en de serie die dit uiteindelijk zal gaan worden.

Tweede noemenswaardige aan deze omnibus is de bundeling van de eerste vier issues van Marvel Fanfare en Avengers Annual #10. Beiden zijn getekend door Michael Golden (en deels Paul Smith) die toch een van de meest invloedrijke tekenaars uit de jaren tachtig was en anno nu bijna is vergeten. Gek want de man is erg goed. Kijk, hieronder eens naar Spider-Woman. Zo natuurlijk als ze tegen de muur is geplakt.

x-men omnibus spider-woman
Die Avengers Annual is een op zichzelf staand verhaal waarin de Avengers het opnemen tegen Freedom Force. Het is meteen de eerste kennismaking met Rogue, die de vuisten kruist met Carol Danvers aka Ms. Marvel en daar de komende jaren de gevolgen van zal dragen. Essentieel leesvoer voor de X-Men-fan.

Zoals al eerder gezegd is deze tweede Uncanny X-Men Omnibus voor een deel een serieuze stap terug. Het vertrek van John Byrne is een forse klap voor de serie en Claremont heeft moeite om de juiste toon te vinden. Maar stiekem wordt er al heel veel op poten gezet dat zich later zal uitbetalen. Magneto, Rogue, Kitty Pryde.. de Starjammers en de koningin van de Brood worden ook nog eens geïntroduceerd en Wolverine gaat voor het eerst solo. Wanneer je meer gelezen hebt van deze run dan zul je met terugwerkende kracht een aantal verhalen gaan waarderen. Maar bij een eerste keer lezen wordt deze omnibus vooral gered door The Dark Phoenix Saga en de bijdrage van Michael Golden…

Uncanny X-Men vol. 2 bij Archonia.com

x-men omnibus 2 1x-men omnibus 2 2

x-men omnibus 2 3x-men omnibus 2 4

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.