Random Article


Review: The Belgariad Boek 1 – Pawn of Prophecy

 

 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Universum:
 
Personages: , ,
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
1 total rating

 

Op zijn best


Intrigerende wereld. Veelbelovend voor verdere boeken. Vlot geschreven. Ontspannende humor.

Op zijn slechtst


Te open einde. Voelt te veel aan als onderdeel van een groter geheel.


De wereld der fantasyboeken is veel meer dan enkel J.R.R. Tolkien of George R.R. Martin. The Belgariad-reeks van David Eddings bijvoorbeeld kan met recht en rede een klassieker genoemd worden. Brainfreeze las het eerste boek in de reeks: Pawn of Prophecy…

1
Posted 04/07/2015 by

 
Full Article
 
 

Wie fantasy zegt, denkt J.R.R. Tolkien. Zijn The Lord of the Rings wordt gezien als de basis voor alle moderne fantasyverhalen sindsdien. Toch zijn veel elementen van zijn verhalen overgenomen uit eerdere fantasy of epische verhalen. En ook in de jaren nadien zijn nog veel boeken geschreven die evenzeer onder de noemer ‘klassieker’ vallen. Eén van die reeksen is The Belgariad, een serie van vijf boeken geschreven door David Eddings in de vroege jaren 80. Houdt deze reeks een goede dertig naar na datum nog steeds stand? We lazen het eerste deel, Pawn of Prophecy.

Na een introductie tot de legendes rond de goden die de fantasywereld van The Belgariad regeren, beginnen we het verhaal bij Garion. Dit is een jonge knaap die een rustig leven leidt op een grote boerderij in Sendaria. Hij leeft er samen met zijn vrienden, Polgara en Durnik, respectievelijk de kokkin en de smid van de boerderij. We ontmoeten ook ‘Mister Wolf’, een rondtrekkende verhaalverteller.

Wolf, oftewel Belgariath, brengt het nieuws dat een belangrijk artefact gestolen is. Garion, Durnik, Polgara en Belgarath gaan op pad om het artefact terug te krijgen. Ze krijgen de hulp van Silk, een Drasnische spion en Barak, een graaf uit Cherek. De groep krijgt natuurlijk heel wat conflicten op hun pad. Voornamelijk door Murgos en Grolims, de priesters van de slechte god Torak.

Kaart

Deze korte inhoud geeft nog geen fractie van alle info die je toegeworpen krijgt wanneer je Pawn of Prophecy opent. De wereld vol met goden, legendes, personages en vooral landen en regio’s is vrij overdonderend. Het is een pluspunt dat de wereld zo uitgebreid en ingewikkeld is. Het geeft alles een realistische toets, hoewel het natuurlijk wel fantasy blijft. Toch heeft het ook het nadeel dat het soms moeilijk is bepaalde zaken te plaatsen. Waarom gaat men precies naar locatie X? Personage A komt uit regio B in land C. Maar waar ligt dat en wat heeft dat te maken met de regio waar het verhaal zich op dat moment afspeelt? Er is wel een kaart te vinden die een aantal zaken opklaart (in de softcoverversie is die erg klein gedrukt en dus zeer moeilijk te raadplegen) en ook met af en toe een blik op Wikipedia raak je al ver.

Gedurende het eerste derde van het boek, verblijven we op één plaats. We krijgen de tijd om geïntroduceerd te raken met de wereld en haar personages. De sfeer die hierbij neergezet wordt, is aangenaam en zet aan tot doorlezen. De wereld is bovendien interessant met intrigerende personages.

Aan alle mooie liedjes komt echter een eind, toch voor het hoofdpersonage Garion. We ontmoeten een nieuwe groep protagonisten en vertrekken op tocht doorheen de fantasywereld. Eindelijk actie, lijkt het. Toch valt het op dat er halverwege het boek niets erg belangrijks meer gebeurt. Natuurlijk kabbelt de tocht voort, zijn er genoeg conflicten, enz. Maar een boek als dit heeft af en toe een stroomversnelling of zelf waterval nodig om de aandacht vast te houden. Zeker wanneer we het einde bereiken. Er is geen grote finale of revelatie, enkel een set-up voor het volgende deel.

Pawn of Prophecy feature

Laat dat je echter niet weerhouden om The Belgariad open te slaan. Het is een plezante rit doorheen een min of meer “realistische” fantasysetting. Geen al te bizarre wezens als elven, dwergen, enz., maar er zijn wel goden, magie en vooral duizenden jaren geschiedenis. Alle protagonisten hebben hun eigen problemen en ontwikkelingsbogen. Het zijn dus niet zomaar randfiguren die fungeren als bodyguard of comic relief. Eddings schrijft vlot en beschrijft de omgeving net voldoende om de fantasie in werking te zetten, maar niet langdradig te worden, en gooit genoeg humor tussen de regels om af en toe een grijns op je gezicht te toveren. Je raast snel door het boek en verlangt onmiddellijk naar het vervolg, Queen of Sorcery.

 

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.


One Comment


  1. avatar
     
    de baard van alan moore

    Ik heb de hele serie al gelezen evenals het vervolg. Er gebeuren erg veel belangrijke dingen. Dit boek is een en al innerlijk conflict en legt juist het fundament voor de zaken die komen gaan.





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.