Random Article


75 Jaar Superman! (Deel 3) – Superdickery

 


0
Posted 11/06/2013 by

50 Shades of Kryptonite

kryptoniteNaast de Phantom Zone-criminelen verkreeg Superman er een hoop nieuwe vijanden bij. Terecht ook, want zijn krachten namen in de Silver Age goddelijke proporties aan. In 1938 kon hij net over een gebouw springen, nu kon hij vliegen tegen de snelheid van het licht, tijdreizen, planeten uit hun baan duwen en moest hij haast oppassen om te niezen, of hij moest maar eens per ongeluk een ster uitblazen. De oorzaak van zijn krachten werd ook aangepast. In Action Comics #262 (1960) leren we dat het voornamelijk de invloed van een gele zon is die Kryptonianen van hun gaven voorziet. Aanvankelijk, in de jaren 30, had iedereen op Krypton nog superkrachten, maar dan zou het maar vreemd zijn dat ze de vernietiging van de planeet niet konden overleven. Later werd de lagere zwaartekracht van de aarde als uitleg gegeven, maar wat dan als Superman naar andere planeten reisde?  Uiteindelijk werden de stralen van een gele zon de oorzaak van Superman’s krachten. De stralen van een rode zon, zoals deze van Rao in het sterrenstelsel waarin Krypton gevestigd was, zou Kryptonianen van hun krachten ontnemen. Naast zijn traditionele gaven, verkregen Superman en de zijnen er overigens in deze periode een hele hoop bij, vaak afhankelijk van de plot van het verhaal. Onze favorieten blijven uiteraard Super-Ventriloquism en de (niet altijd even nuttige) Super-Sneeze!

supersneeze

“My Super-Sneeze is destroying the Solar System!” – Een tijdloze klassieker…

action296

Supermierman, één van de vele gevolgen van Red K

De rode stralen werden dus een nieuwe achilleshiel voor de man van staal. Magie bleef echter ook aanwezig (Mr. Mxyzptlk dook af en toe weer op om Superman te pesten), maar Kryptonite bleef de substantie waar Supes en co het hardst voor moesten oppassen.  Kryptonite was nog vrij zeldzaam in de Golden Age, maar nu was het zo ongeveer overal op aarde te vinden. Het traditionele groene K was dodelijk voor Superman, maar verschillende kleurrijke varianten werden geïntroduceerd, elk met een ander effect op de man van staal. Goud Kryptonite nam voorgoed zijn krachten weg, Wit Kryptonite was enkel dodelijk voor planten, enzovoorts. Rood Kryptonite gaf dan weer steeds een ander effect, zo verkreeg Superman in Action Comics #296 (1963) tijdelijk het hoofd en de capaciteiten van een gigantische mier. Andere uitwerkingen van Red K waren een transformatie tot een dwerg, een aap natuurlijk, het abnormaal lang groeien van zijn haar (alias een transformatie tot een hippie), of het maakte hem gewoon een gigantische Super-kl%?!zak. Dolletjes!

Kryptonite vormde ook de krachtbron van enkele nieuwe vijanden. Zeer letterlijk in het geval van Metallo (niet te verwarren met de eerdere Metalo uit de Golden Age of een eerdere robot uit Superboy). De bekendste Metallo, John Corben, was een moordenaar wiens brein na een ongeluk in een robotlichaam werd gestoken, aangedreven door een hart van Kryptonite (Action Comics #252, 1959). Een andere villain was de Kryptonite Kid (Superboy #83, 1960), later de Kryptonite Man, die de dodelijke radioactieve stralen kon emitteren. De paarse Parasite, echte naam Raymond Maxwell Jensen, was dan weer in staat om de super- en levenskrachten van levende organismes op te slorpen en verscheen voor het eerst in Action Comics #340 (1966).

Bizarro1

Goodbye!

De, wel, bizarre Bizarro – dewelke kwetsbaar was aan blauw Kryptonite – debuteerde als tienerversie in Superboy #68 (1958). De volwassen versie verscheen spoedig in de Superman-krantenstrip en reguliere comics. Hier draaide het om het monsterlijke spiegelbeeld van Superman, met min of meer dezelfde krachten, maar dan zonder controle. Bizarro bedoelt het goed, maar doet alles tegenovergesteld: slecht betekent goed, Heat Vision wordt Ice Stare, vriesadem wordt vuurspuwen, etc. Men nam het concept achter Bizarro heel ver en introduceerde na verloop van tijd zelfs zijn eigen Bizarro Lois Lane, Bizarro Batman en uiteindelijk Bizarro World: de kubusvormige planeet Htrae (Action Comics #263, 1960). Hier werden we ook voorgesteld tot bijvoorbeeld Bizarro Marilyn Monroe, “the ugliest of all!“. Tales of the Bizarro World werd in 1961 ook een back-up in Adventure Comics.

De Toyman en de Prankster bleven Superman ook met hun laatste uitvindingen bestoken en zijn aartsvijand, de wetenschapper Luthor, verkreeg eindelijk zijn voornaam “Lex” en oorsprongsverhaal in Adventure Comics #271 (1960). Hier werd duidelijk dat Superman en Luthor elkaar al kenden als tieners in Smallville. Lex redde Superboy van een aanvaring met Kryptonite en Superboy redde later de jonge Lex – toen al een briljant wetenschapper – van een ongeluk in het labo dat hij voor hem bouwde. Hierbij brak een brand uit waarin een artificiële levensvorm die Luthor creëerde vernietigd werd en Lex zelf een hoop chemicaliën over zich heen kreeg dankzij Superboy’s superadem. Hierdoor werd hij kaal. Uiteraard  dacht de ijdele Luthor dat het hier om kwaad opzet draaide en zwoer hij wraak op Superboy en alles waar hij voor stond. Hij werd een schurk en zijn familie onteigende hem (en veranderde hun achternaam naar het weinig verhullende Thorul, zijn jongere zus Lena zou echter nog wel af en toe in de comics verschijnen). Het conflict tussen de twee aartsvijanden werd bij deze meteen heel persoonlijk.

Adventure_comics271_lex

Birth of a Super Villain

superman164lexorDe strijd tussen Lex en Superboy/Superman ging ook meer de sci-fi toer op, met als hoogtepunt Superman #164 (1963), waar Luthor de man van staal uitdaagde tot een 1-tegen-1 gevecht op een planeet onder een rode zon. Superman won, maar beide heren dienden samen te werken om het inheemse volk te redden van een grote droogte. Voor zijn aandeel in het redden van de planeet en het aanleren van wetenschap en techniek aan haar volk, werd Luthor hier aanzien als een held. Een standbeeld werd opgericht in zijn eer en de planeet werd zelfs Lexor genoemd. Zowel Superman als Lex verkregen hier enigszins wat meer respect voor elkaar en Lex zou meermaals naar Lexor terugkeren en hier uiteindelijk zelfs trouwen met de inheemse Andora en een zoon krijgen: Lex Luthor, Jr.

Een ander, vreemder (maar gelukkig “Imaginary”sci-fi verhaal vond plaats in Superman #170 (1964), waar Lex Luthor effectief terug in de tijd naar Krypton reisde, Superman’s moeder Lara wou versieren en aldus de vader van zijn aartsvijand wou worden. Gelukkig was Superman’s echte vader Jor-El er om hem te stoppen. Oedipus be damned!

Naast Luthor kreeg Superman ook te maken met zijn uiteindelijk tweede grootste aartsvijand: de intergalactische veroveraar, biologische supercomputer/A.I. en tenth-level intellect Brainiac, afkomstig van de planeet Colu (Action Comics #242, 1958). Hij reisde het universum rond op zoek naar kennis en staat ervoor bekend om gehele beschavingen in te krimpen en in flessen te bewaren op zijn ruimteschip. Eén van deze steden was echter Kandor, hoofdstad van Krypton met miljoenen inwoners, die ironisch genoeg dankzij Brainiac’s diefstal gespaard werd van het onfortuinlijke lot van de planeet.

brainiac

Action_Comics_242

Vlieg verder naar pagina 3 voor de uitbreiding van Superman’s supporting cast, collega superhelden en… John F. Kennedy?! in “Superman’s (Extended) Family”

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.