Random Article


Halloween review: Darkstalkers Volume 1 & 2

 


0
Posted 30/10/2011 by

North, South, East, West… Everywhere’s gone mad! The dead walking the streets… restless spirits tormenting the living… inhuman creatures creeping in the night…

Heel wat comiclezers en vooral fans van het horrorgenre zitten weleens met belangrijke levensvragen zoals: is een weerwolf sterker dan een mummie? Kan het monster van Frankenstein het halen van een zombie? Door wat wordt je ‘s nachts liever bezocht: een succubus of een vampier? Wel, de Japanse videogamegigant Capcom (Street Fighter, Resident Evil, Devil May Cry) vroeg zich in 1994 exact hetzelfde af toen ze de 2D-fighting game Darkstalkers uitbrachten. De game, gekend als Vampire in Japan, bracht heel wat typische wezens uit het horrorgenre samen en liet ze het Street Fighter-gewijs met elkaar uitvechten. De franchise werd onder andere uitgebreid met Vampire Hunter (Night Warriors) en Vampire Saviour en enkele personages hieruit mochten Capcom ook vertegenwoordigen in de Marvel Vs Capcom-reeks. Hoewel het al een poosje stil is rond de franchise, hopen vele hardcorefans van Capcom toch nog dat men eindelijk de reeks eens van een Street Fighter IV-achtige update zal voorzien.

UDON bracht al in 2004-2005 een zesdelige Darkstalkers-miniserie op de markt, net zoals ze dat al eerder deden met de ten zeerste aan te raden comics van Street Fighter (waarvan je hier en hier reviews kan lezen). De reeks werd wegens immense vertragingen pas vorig jaar afgerond met de driedelige sequel Darkstalkers: The Night Warriors. Beide reeksen zijn nu uit in trade paperback en vormen het ideale leesvoer voor alweer een Halloween review!

Darkstalkers Volume 1: The Rise of the Dark Ones bevat de eerste zesdelige minireeks Darkstalkers en een kortverhaal rond de succubus Morrigan. Darkstalkers Volume 2: The Night Warriors bevat de driedelige mini Darkstalkers: The Night Warriors, alsook de bonusverhalen die in elke issue van de voorgaande reeks te vinden waren. Het hoofdverhaal loopt doorheen beide trade paperbacks en is afkomstig van hetzelfde team achter de Street Fighter-reeks: schrijver Ken Siu-Chong en tekenaar Alvin Lee. De bonusverhalen werden dan weer geïllustreerd door verschillende UDON-tekenaars en gaan wat dieper in op de geschiedenis van verschillende personages.

Het hoofdverhaal van Darkstalkers begint 65 miljoen jaar geleden bij de vuurgod Pyron, de eindbaas van de eerste twee games en een buitenaardse planeteneter die de aarde op zijn menu heeft staan. Hij wacht hier echter nog een heuse tijd mee af vermits onze planeet het potentieel heeft om enorm machtige en interessante levensvormen voort te brengen, waardoor onze waarde als een lekker hapje voor Pyron alleen maar stijgt. Zijn aanwezigheid als een verre ster aan de hemel lijkt er voor te zorgen dat overal ter wereld wezens die voorheen enkel gekend waren uit het horrorgenre levensecht worden. Maar deze wezens, Darkstalkers genoemd, zouden weleens de ondergang kunnen worden van de planeteneter.

Alvorens Pyron terugkeert naar de aarde, worden we doorheen de twee trade paperbacks voorgesteld aan zowat alle personages uit voornamelijk de eerste twee games. Sommigen hiervan, zoals de rockende zombie Lord Raptor, de yeti Sasquatch of de mummie Anakaris, maken echter slechts een cameo. De focus wordt voornamelijk gelegd op de enorm machtige en sexy succubus Morrigan Aensland, de adoptiedochter van Belial, heerser van het rijk der Makai. Morrigan heeft het echter niet zo begrepen op haar toekomstige rol als heerser van de Makai, ze spendeert haar tijd liever in het rijk der mensen waar ze nachtelijke avontuurtjes kan beleven met nietsvermoedende mannen (ze is en blijft een succubus natuurlijk!). Wie echter wel aast op de troon van Belial, is de Roemeense vampier Demitri Maximoff, een neef van Dracula die eeuwen geleden uit het Makai-rijk werd verbannen. De aankomende strijd tussen Morrigan en Demitri vormt alvast de eerste van de twee grote plotlijnen doorheen deze Darkstalkers-saga.

De tweede grote plotlijn begint bij Donovan Baine, een Dhampir (half-mens/half-Darkstalker) die er zijn levensdoel van maakt om alle Darkstalkers uit te roeien. Doorheen de tocht van Donovan worden we ondermeer voorgesteld aan het jonge meisje Anita, de vervloekte samurai Bishamon en de door de legende van Frankenstein geïnspireerde Victor, die bewijst dat niet alle Darkstalkers daarom slechte bedoelingen hebben. Dit merken we ook bij de kleinere plotlijn rondom Felicia, een vredelievend katachtig wezen die het gewoon wil maken in de showbiz, en Jon Talbain, een weerwolf, dewelke zorgen voor de iets luchtigere scènes in het verhaal.

Net zoals in de Street Fighter-reeks, laat schrijver Ken Siu-Chong heel wat verschillende verhaallijnen door elkaar vloeien. Hij slaagt er toch alweer in om deze mooi te laten samenkomen tegen het einde toe. Spijtig genoeg vliegt het geheel wel zeer snel voorbij en kennen de meeste personages uit Darkstalkers niet zoveel diepgang als hun straatvechtende collega’s. Hierdoor krijg je zelden echt voeling met de hoofdrolspelers en dient de comic voornamelijk gered te worden door de art en de gevechtsscènes.

De tekeningen van Alvin Lee zijn gelukkig zoals gewoonlijk weer prachtig. Zoals we ondertussen van UDON’s Capcom-comics al komen te verwachten, worden de Darkstalkers weergegeven in een tekenstijl die subliem een Japanse mangastijl fusioneert met meer traditionele Amerikaanse comicstijlen. Het resultaat zorgt ervoor dat de personages en hun typische special moves en vechtstijlen eruitzien zoals in de game (en vaak nog beter!). Darkstalkers ziet er dus niet uit zoals een typische, donkere horrorcomic. Het geheel is eerder een nog meer over the top Street Fighter-reeks met vrij kleurrijke, doch daarom bij momenten niet minder angstaanjagende, horrorpersonages.

Voor de fans van de game is UDON’s Darkstalkers vanwege de art en enkele slimme verwijzingen alleen al een must. Toch verwijs ik de fans van op fighting games gebaseerde comics eerder door naar UDON’s Street Fighter, waar de meer diepgaande karakters nu eens niet moeten onderdoen voor de vele flashy gevechten. Enorm mooi om naar te kijken blijft Darkstalkers echter wel… en Morrigan mag me uiteraard nog steeds een nachtelijk bezoekje komen brengen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.