Posted 22/05/2017 by de baard van alan moore in Columns
 
 

Leave Watchmen Alone!

In Brainfreeze Spreekt! laten we onze schrijvers aan het woord om hun frustraties, gefundeerde meningen, geek-outs en veel meer in epische online rants te steken. Deze reeks columns vormt de uitlaatklep van de Brainfreeze-crew. Vandaag heeft de baard van Alan Moore het over de op til staande cross-over tussen Watchmen en het DC Comics-superheldenuniversum…

We got the contract, and it was work for hire. We said that we rather not work for hire. They said "sure". The way it works, if I understand it, is that DC owns it for the time they're publishing it, and then it reverts to Dave and me, so we can make all the money from the Slurpee cups.

Alan Moore op San Diego Comic-Con 1985

De lezers van deze website weten wel al dat het zopas afgeronde DC mini-event The Button de opmaat gaat zijn naar de introductie van de personages uit Watchmen (1986-1987) van Alan Moore en Dave Gibbons tot het gewone DC-universum. U weet wel, de redelijk tijdloze klassieker uit de stal van DC Comics. De smiley op de cover van Batman #21 – het eerste deel van de Batman/The Flash cross-over – laat wat dat betreft werkelijk niets aan de verbeelding over. Ik heb Batman #21 gelezen en Tom King en Jason Fabok hebben er een spannende thriller van gemaakt. Toch zit dat me niet helemaal lekker. En dat is de suggestie dat de Watchmen er iets mee te maken hebben. We wisten dat dit eraan zat te komen sinds de start van DC Rebirth en vanaf november maken Geoff Johns en Gary Frank het officieel met Doomsday Clock, waarin een conflict plaatsvindt tussen Superman en Watchmen's Doctor Manhattan, die jaren uit de levens van DC-superhelden zou hebben gestolen en verantwoordelijk blijkt voor de New 52-reboot uit 2011. En is die mysterieuze Mr. Oz uit de Superman-comics werkelijk een oudere versie van Adrian Veidt/Ozymandias uit Watchmen?

Watchmen is een van de succesvolste titels die DC ooit heeft voortgebracht. Praktisch elk jaar duikt het op in de bestsellerlijsten van graphic novels en soms zelf van romans. Maar doordat DC Comics de titel in 2009, toen de Watchmen-verfilming van Zack Snyder verscheen, gruwelijk veel exemplaren heeft gedrukt is de swing er een beetje uit. Ook de herdruk in het Nederlands vloog trouwens bijna 10.000 keer over de toonbank. Vanuit een commercieel oogpunt gezien is de actie van DC Comics om de Watchmen te (her)introduceren en te laten samenkomen met hun grootste iconen zoals Superman, Batman en de Justice League natuurlijk begrijpelijk.

Creatief gezien is deze actie ronduit dom…

Hoewel de personages uit Watchmen aanvankelijk werden gebaseerd op figuren uit de Charlton Comics-stal, die DC opkocht toen deze uitgever overkop ging, zijn ze uiteindelijk zoveel meer geworden. De Charlton-personages, zoals Captain Atom, Blue Beetle, Peacemaker en The Question, zouden later gewoonweg deel uitmaken van het DC-universum en daar niet zoveel potten breken. Elk Watchmen-personage is daarentegen door Moore en Gibbons ontworpen om een specifieke rol in de comic te spelen en los van deze rol kun je er niet zoveel mee. 

Zonder de context van Watchmen is Rorschach bijvoorbeeld gewoon de zoveelste psychopaat. Juist doordat je als lezer werd meegenomen door het leven van deze 'patiënt', begreep je waarom de jonge Walter Kovacs uitgroeide tot deze rechtlijnige vigilante en kreeg je als lezer gevoel bij hem. Doctor Manhattan geloofwaardig laten overkomen is ook een hele opgave. Moore en Gibbons deden een poging om een personage te scheppen dat zijn menselijke vorm ontgroeide en een godheid werd, maar tegelijkertijd ook een stukje menselijkheid behoudt. In Watchmen nam hij een duidelijk moreel standpunt in ten opzichte van het leven en de mensheid in het bijzonder. Als je ook maar iets afwijkt van dit principe dan wordt Doctor Manhattan eigenlijk iets zoals DC's The Spectre of de modernere incarnaties van Captain Atom en kan de lezer zich afvragen wat zijn meerwaarde is?

Watchmen is de enige superheldencomic waarvan je kan zeggen dat het zijn literaire pretenties waarmaakt zonder dat het belachelijk wordt. Het is jammer om dit louter uit commerciële motieven te laten verwateren. 

Moore en Gibbons waren het er onderling over eens dat het verhaal van Watchmen zou stoppen na het twaalfde en laatste deel. Er werd wel gewerkt aan een vervolg genaamd The Minutemen maar dat zou een prequel zijn, dewelke het verhaal van de roemruchte voorgangers van Nite Owl, Silk Spectre, Comedian, Ozymandias, Rorschach en Doctor Manhattan uit de jaren 1940 zou vertellen. Ze wisten dus toen al dat het volledige verhaal van de oorspronkelijke cast verteld was.

DC Comics begrijpt dat niet. Schrijvers als Tom King, Joshua Williamson en Geoff Johns kunnen niet in de schaduw van Alan Moore staan. Met Before Watchmen in 2012 publiceerde DC een hele rij comics onder leiding van getalenteerde hedendaagse comicbookmakers, maar het voegde werkelijk niets toe aan de mythologie van de Watchmen-comic en deed er soms zelfs afbreuk aan. Het is ironisch dat juist The Minutemen – een prequel van Darwyn Cooke rond de superheldengroep uit de jaren 1940 – zich onttrok aan dit feest van middelmatigheid. Die titel deed namelijk wel iets nieuws met personages die een bijrol vervulden in Watchmen, maar de prequelverhalen rond de centrale cast van Watchmen deden dat niet. Dat men wederom lippendienst wil bewijzen aan Watchmen kan dus uiteindelijk alleen maar teleurstellen. Heeft Alan Moore na jaren van omkijken in verbittering toch zijn wraak op DC?

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar