Posted 09/03/2017 by Killian in Columns
 
 

Winnaarsverslag van exclusief The Walking Dead Event door FOX België en Nederland

Als onderdeel van de The Walking Dead EuroTour organiseerde FOX op 6 maart een groots The Walking Dead-evenement te Amsterdam, Nederland. Niemand minder dan special effects- en make-up-legende Greg Nicotero, fan-favorite Norman Reedus (ook wel Daryl Dixon) en Jeffrey Dean Morgan (ook wel Negan, maar ook gekend voor andere comicbookrollen in Watchmen, The Losers & Batman V Superman: Dawn of Justice) waren te gast in het Tuschincki Theater. Onder begeleiding van Sverre Denis en Nicolette van Dam werden zij de kleren van het lijf gevraagd door 300 fans uit België en Nederland die in de voorafgaande weken een toegangsticket hadden gewonnen. Onder deze horde fans bevonden zich ook nog vier Nederlandse en twee Belgische superfans die een Meet & Greet in de wacht hadden gesleept met hun idolen. Een van deze gelukkige Belgische fans was Yannick Brugmans. Dit is zijn verslag:

Belgische fans kregen van Fox de kans om gebruik te maken van een speciaal ingelegde bus naar het evenement in Amsterdam. De afgesproken locatie voor vertrek was de hoofdingang van het Crowne Plaza Hotel te Antwerpen waar men om 13:00 stipt samen richting onze noorderburen zou vertrekken. Toen de Marketing- en PR-manager van Fox, die ons zou begeleiden, een tiental minuten voor vertrek arriveerde, kregen de wachtende fans te horen dat ons vertrek uitgesteld werd naar 13:30. Dit was al het eerste spannende moment van de dag…

Eens 13:30 konden alle zestig passagiers instappen om te beginnen aan de twee uur durende rit richting Amsterdam. Een rit die nog langer aanvoelde dan dat die al was. Wegens het gebrek aan animo, buiten een Telenet-medewerker die enkele minuten na het vertrekken langskwam om een unieke button aan eenieder te overhandigen (die duidelijk op kantoor was geprint) was iedereen wat op zichzelf toegewezen. Dat we vijf minuten voor het aankomen van de bus te horen kregen dat we enkele straatjes van het theater werden afgezet met de vraag van de begeleider of iemand de weg wist, was dan ook allerminst bevorderlijk voor de sfeer. Maar met een doorzettende ingesteldheid en de nodige aanwijzingen van bevraagde voetgangers wisten we dan toch onze eindbestemming te bereiken.

Aan het Tuschinski Theater stonden heel wat fans aan te schuiven in de heisa van voorbijgangers die tevergeefs hoopten een beeld te kunnen opvangen van de acteurs. Per tien uitgenodigden werden de 300 fans binnen gelaten in de foyer waar men, met een hapje en een drankje aangeboden door Fox, ongeveer een uurtje de tijd had om gebruik te maken van de randanimatie die aanwezig was, namelijk ‘echte’ walkers, een standje met een green screen voor een foto met je wederhelft en de fans zelf. Hier bleek al snel dat de The Walking Dead-fanbase een hechte community is. Tijdens dat ene uurtje alleen al heb ik vele verhalen en herinneringen opgerakeld met mannen en vrouwen van heel diverse leeftijden uit zowel Belgïe als Nederland. Het was duidelijk voor velen deugdzaam om ongeremd even enthousiast als de persoon naast je te kunnen praten en begrepen te worden over hun favoriete televisiereeks.

Eens de deuren tot de zaal open gingen, kon iedereen plaatsnemen en in spanning afwachten op het volgende onderdeel van de planning. Persoonlijk had de organisatie ook hier wat preciezer mogen zijn in het communicatieve luik naar de uitgenodigde fans toe. Na het vele verplaatsen van publiek naar specifieke plaatsen op de ongenummerde zitplaatsen, kon men ons vertellen wat er ging gebeuren. Eerst kregen we allemaal de twaalfde aflevering van het zevende seizoen te zien, om dan vervolgens aan de opnames van het semi-live praatprogramma te beginnen.

Vlak voor de aflevering van start ging, werd er nog een aankondiging gedaan en wist men ons een lijstje op te noemen van zes namen (waaronder de mijne) met de vermelding dat wij ons terug even uit de zaal mochten begeven. Om zeker te zijn dat we geen kans misten om onze spullen te laten signeren, waren we het alle zes eens met elkaar dat we best onze spullen ook mee naar buiten namen.

Eens in de gang naast de zaal, wist een medewerker ons te zeggen dat wij hem mochten volgen voor onze exclusieve meet & greet met de aanwezige cast en crew. Hevig ademend en rood aanlopend in ons aangezicht volgden we de medewerker twee verdiepingen omhoog tot net buiten een kamer waar men ons vertelde even te wachten. Laaiend enthousiast dat we waren, begonnen we met elkaar te praten over wat we zouden zeggen en vragen aan onze idolen in afwachting van het verlossende woord over welke twee personen eerst binnen mochten komen. Die eerste twee personen, dat waren mijn reisgezel en ikzelf…

Bij het binnenkomen van de kamer, stonden we plots oog in oog met Norman Reedus, Jeffrey Dean Morgan en Greg Nicotero, omringd door hun entourage. Terend op de black-out die we toen hadden, ondanks het vele voorbereiden in onze gedachtengang, stapte ik op de dichtstbijzijnde persoon af om hem te begroeten en mezelf voor te stellen. Die persoon was Norman. Ik ben er van overtuigd dat het hen opgevallen was hoe zenuwachtig wij waren en dat Norman hierdoor heel casual een praatje met ons startte waar de andere twee op inpikten. We hebben wat gekeuveld in sneltempo over de oorspronkelijke DOOM-game met Jeffrey, George Romero easter eggs uit de reeks met Greg en over hoe Norman naar eigen zeggen graag tequila drinkt maar er niet zo goed tegen kon, alvorens we door iemand in maatpak gewapend met een clipboard voor de backdrop van de aanwezige fotograaf werden geduwd.

Na enkele flitsen voor onze ogen, niet goed beseffende wat er gaande was, hoorde we iemand in het Nederlands zeggen dat onze tijd bijna op was. Zonder na te denken heb ik onze helden dan maar zo snel, maar bovenal vriendelijk, mogelijk gevraagd of ze mij de eer wilde doen om mijn spullen te signeren. Zo gezegd, zo gedaan en na enkele vlotte bewegingen uit de polsen was ik twee gesigneerde posters en POP!-figuren rijker. Dit ongelooflijke moment waarop we de gehele week al wachtte, de illustere en exclusieve meet & greet, duurde hoogstens vier minuten. Bij het buitenkomen was het de beurt aan de overige vier winnaars die per twee naar binnen mochten om dezelfde routine te volgen.

Eens we alle zes onze idolen hadden mogen begroeten, keerden we terug in alle stilte naar de zaal waar ondertussen de aflevering al begonnen was. Nog compleet onder de indruk van wat er zich net allemaal afgespeeld had, hebben we deze episode uitgekeken, afwachtend naar het vervolg van de avond. De aflevering werd afgelost door het introduceren van Sverre Denis en Nicolette van Dam die ons op hun beurt dan vertelden wat er ging gebeuren, wanneer het publiek moest applaudiseren en wanneer de gasten op het podium gingen verschijnen. Gedurende twee uur werden er verschillende fragmenten opgenomen voor de uitzending later die avond en konden sommige fans hun op voorhand ingestuurde vraag stellen aan de drie favoriete bankzitters van die avond.

Wanneer het event afgelopen was, troepten de meeste fans samen aan het podium als walkers naar een groep overlevenden in de hoop een handtekening of een foto met hun iconen te kunnen versieren. En hoewel alle drie de heren al snel aan de mouw werden getrokken door hun achterban, namen ze toch steevast de tijd om de wens van enkele gelukkigen in te willigen met handtekeningen en selfies. Wetende hoe druk hun dagdagelijkse schema is gedurende hun Europese toer, is dit iets wat hen naar mijn mening siert.


Na het evenement mochten we bij het verlaten van de theaterzaal een goodiebag buit maken. Hierdoor ging ik met een T-shirt, koffiemok, stressbal, zaklantaarn, veldfles en een muts in een “Walking Dead-messenger bag” rijker naar huis. Op het einde van de rit kan ik onder andere besluiten dat de drie “special guests”, ondanks hun naam en faam, een zeker contact willen behouden met de fans waar mogelijk. Al is dit niet vanzelfsprekend in de showbizwereld van promotours en tijdschema’s gerund door managers. Ook heb ik meermaals de indruk gekregen dat het organisatorische aspect naar de fans toe soms wat te wensen overgelaten heeft. Gelukkig werd dit heel aangenaam opgevangen door en voor de fans zelf die vrolijk en familiair met elkaar probeerden te genieten van deze gouden kans. Want wij, om het met de woorden van Rick Grimes te zeggen, wij zijn The Walking Dead.

Comments

comments


Killian

 
avatar
"I don't know who you are, but I will find you and write for you."