Posted 16/08/2016 by de baard van alan moore in Comics
 
 

Het Overlijden van Popimage.com (of waar sites heengaan om te sterven)


Eind juli is in alle stilte de site popimage.com heengegaan. De site werd al 6 jaar niet meer bijgewerkt en op een gegeven moment verlopen de contracten met webhostingbedrijven en dan gaat een website down. De inhoud vervliegt en het is niet veel meer dan een herinnering.

De site werd in 1999 opgericht door een groepje enthousiastelingen die wilden schrijven over comics. Het is grappig om te zien hoe de site evolueerde in de 11 jaar dat ie bestond. In den beginne was het een maandelijks magazine waarin de schrijvers een collectie maakten van reviews, interviews, opinie en links naar nieuws. Elke maand werd er ook een cover op de voorpagina geplaatst om het magazinegevoel te versterken. De originelen van deze covers werden geveild voor het goede doel.

En dan het nieuws. In maart 2000 hadden de jongens van popimage bijvoorbeeld aandacht voor de overleden comicbookgrootheden Charles Schulz (Peanuts) en Gil Kane (Superman). Ze namen het op voor Stan Lee die in deze dagen gebasht werd omdat ‘zijn’ bedrijf Stan Lee Media samenwerkte met boyband de Backstreet Boys. Hun argument is dat de kleine comicbookindustrie (en daar horen online comics ook bij) alleen maar baat kunnen hebben bij de extra aandacht die een popact als de Backstreet Boys met zich meebrengt. Prijst daarom Lee.

Het kan nog veel schattiger. Wat te denken van deze… Zo merken ze op dat de lezers waarschijnlijk al het een en ander hebben gehoord over de trailer van de door Bryan Singer geregisseerde eerste X-Men-film. Voor wie het gemist heeft wordt een link naar de website bijgevoegd en de waarschuwing dat je wel Quicktime moet installeren om de trailer te kunnen bekijken. En wanneer je denkt aan de berichtgeving rondom DC/Warner Bros.’ Suicide Squad nu dan maakt deze quote het af: “After the success of BLADE, and the failure of almost every other movie attached to the House of Ideas, Marvel has a lot riding on this one. “. Yep, het staat er echt!

In het midden van de jaren 00 wordt het magazine-idee ten grave gedragen. De site ontwikkelt zich tot een plaats voor reviews, sporadische interviews en host nu vooral webcomics. Zo kun je nu ook de eerste comics van de toen nog onbekende Chip Zdarsky (Howard the Duck, Sex Criminals) lezen en bijvoorbeeld een titel als Young Bottoms in Love. Gevarieerd is het zeker. Het is ook de laatste periode dat er nog wat goede artikels verschijnen.

In 2007 vertrekt een groot deel van de oude staf wegens tijdgebrek en neemt een nieuwe groep het over. De site verandert in een verzamelplek voor columns en wat webcomics en bloedt vanaf dat punt langzaam dood.

prison funny

Veel van de schrijvers zijn uitgewaaierd naar andere websites. Zo kun je voormalig popimage-schrijvers vandaag de dag tegenkomen bij Comic Book Resources en ComicsAlliance. Anderen werden redacteur bij een serieuze uitgever of begonnen een eigen comicbookwinkel. Je zou kunnen zeggen dat de tijd voor deze site simpelweg is geweest.

Maar wat ons aan het denken zette, is dat er eigenlijk geen notie van is. Wanneer een blad na bijna 20 jaar ermee ophoudt dan is er altijd wel een persberichtje. Popimage verdween nu in het niets en bestaat alleen nog in de ‘serverruimte’ die geobsedeerde nerds (zoals ondergetekende) in hun hoofd hebben zitten.

Alle goede artikelen uit de eerste jaren zoals de interviews met Warren Ellis, Grant Morrison en Douglas Rushkoff en de obscure nieuwsberichtjes zijn alleen nog te bereiken via The Wayback Machine, maar dan moet je wel weten dat deze site er ooit is geweest. Wie herinnert zich dat Comicon.com een van de grootste twee comicbookwebsites was van de vroege jaren 00? Of dat ninthart de place to be was voor de licht snobistische lezer in de nillies? Sites waarbij je de artikelen nog niet kon delen op Facebook of Twitter.

Is het overdreven sentiment of verliezen we met het heengaan van dit soort sites ook een stukje comicbookgeschiedenis? Wij denken toch van wel.

 

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar