Posted 05/03/2016 by Donnie Darko in Columns
 
 

Donnie Darko’s Bi-Weekly Horror Digest #16


Het is soms moeilijk om het bos door de bomen te zien in de wereld van horror, exploitation en sleaze… In deze tweewekelijkse rubriek vertelt Donnie Darko je in hapklare brokken wat de moeite is om te bekijken (of ook niet) en waar je moet zijn om dat lekkers te kunnen bemachtigen…

RITUAL

  • Jaar: 2002 
  • Regisseur: Avi Nesher
  • Korte inhoud: Alice Dodgson neemt een post aan als de persoonlijke dokter van een jonge man die geplaagd wordt door een Voodoocult.

Niet alleen de derde film in de Tales From The Crypt-reeks, maar ook nog eens een remake van de Jacques Tourneur klassieker I Walked With A Zombie. Vanuit beide invalshoeken gezien werkt de film echter voor geen meter.

Zo bezit de film niet die tongue-in-cheek toon die de andere TftC-films, Demon Knight en Bordello of Blood, zo kenmerkte. Die twee films kwamen rechtstreeks voort uit de tv-reeks die de perfecte vertaling was van de legendarische comics uit de jaren 50. Ritual is niets meer dan een standaard voodoo horrorfilm die niets van stijl heeft, bevolkt wordt door slechte acteurs en volkomen routineus verloopt.

Deze film betekende daarom ook het einde van de Tales From The Crypt-franchise en dat is zwaar betreurenswaardig. Hopelijk neemt HBO nog eens de tijd om de oorspronkelijke zes seizoenen te restaureren in HD.

2,5

Ritual is ietwat moeilijk te vinden op dvd, maar dat is nu ook zo erg niet. Schaf je eerder de mooie Blu-Rays van de eerste twee films aan. Deze zijn beschikbaar in de US (regio A) en in Oostenrijk (regio B).

maxresdefault-6

I SPIT ON YOUR GRAVE 3

  • Jaar: 2015
  • Regisseur: R.D. Braunstein
  • Korte inhoud: Jennifer Hills is terug en ook nu moet ze de mannen weer een lesje leren.

De tweede sequel op de remake (horror, it gets complicated) van Meir Zarchi’s klassieke rape-revenge film volgt niet het standaard parcours van de eerste twee films in wat blijkbaar een franchise geworden is. In ISoYG 3 volgen we opnieuw Jennifer Hills, de ‘heldin’ uit de eerste film, terwijl ze probeert voort te gaan met haar leven. De wereld waarin ze leeft is echter bevolkt met klootzakken.

Ik ben altijd al een fan geweest van rape-revenge films omdat ze zich afspelen in een wereld die heel echt is (het rape-gedeelte) en tegelijkertijd ook compleet niet (het revenge-gedeelte). Vrouwen en mannen die het slachtoffer zijn van seksueel geweld krijgen nooit de gerechtigheid die ze verdienen en dit soort fantasie werkt heel cathartisch en is heel erg bevredigend. Je ziet iets dat gruwelijk is, maar uiteindelijk komt alles goed (behalve dan voor de daders) en wat meer is: het is het slachtoffer zelf dat voldoening neemt.

Veel van dit alles vind je ook in dit derde deel terug, maar spijtig genoeg snappen de makers het genre niet echt en al zeker niet wat er achter schuilt. Het is duidelijk dat schrijver Daniel Gilboy heel veel artikeltjes over seksueel geweld gelezen heeft, dat hoor je immers in de soms heel geforceerde dialogen die de acteurs moeten debiteren, maar Gilboy zelf heeft helaas niets te vertellen. Och, dat is eigenlijk geen probleem, het is immers leuk om nog eens een complexloos onsubtiele, woedende film te zien. Het is leuk om Jennifer Hills een dikke pijp in een verkrachter zijn gat te zien rammen, dat soort slag verdient niet beter (vergeven is niet mijn sterkste kant). Het probleem bij deze film ligt echter in zijn einde… Jennifer wordt dan namelijk plots geportretteerd als pure moordenaar in plaats van wraakengel, wat alles dat vooraf kwam en vooral het gevoel van catharsis compleet ondermijnt. Plots wordt ISoYG 3 een ordinair verhaal over een vrouwelijke seriemoordenaar. Dat is onvergeeflijk en toont aan dat de makers, zoals reeds eerder gezegd, echt niets snappen van dit subgenre

 1,5

I Spit On Your Grave 3 is zelfs in de UK uncut op Blu-ray te vinden. De andere delen, alsook het origineel, zoek je best in de Benelux, want anders is de kans groot dat de film gecensureerd is.

 Cy0Vogr

DREAM HOME

  • Jaar: 2010
  • Regisseur: Pang Ho-Cheung
  • Korte inhoud: Soms moet je heel erg ver gaan om je droomhuis in handen te krijgen.

Hong Kong cinema is er altijd sterk in geweest om het politieke met het heel erg gore te combineren en dat allemaal te besprenkelen met een donker humoristisch sausje. Dat is ook meteen de beste omschrijving voor deze prent met Josie Ho. Enerzijds een sociale satire over de moeilijke financiële situatie in Hong Kong (zie ook de rest van de wereld) en de dromen die daardoor uit het bereik van veel mensen blijven. Anderzijds is de film ook een heel erg goeie en grappige slasher met heel erge gore kills. Zo is de openingsscène alleen al de aankoop van de Blu-ray waard…

Door de specifieke manier waarop regisseur Pang Ho-Cheung zijn verhaal vertelt, blijft de film over zijn hele lengte interessant. Toch is er een onevenwicht tussen de scènes in het heden (slasher) en het verleden (satire). Hadden beide delen even goed uitgewerkt geweest, dan hadden ze een veel coherenter geheel kunnen vormen.

3,5

Dream Home is in de UK op Blu-ray beschikbaar.

 800full-dream-home-screenshot

PATRICK

  • Jaar: 1978
  • Regisseur: Richard Franklin
  • Korte inhoud: Don’t piss off the coma dude…

Tijdens de jaren 70 en 80 was de Australische cinema bezig aan zijn heropleving. Eentje dat maar van korte duur zou blijken, maar ze bracht wel een heleboel steengoeie films voort, zoals Wake in Fright en Picnic At Hanging Rock. Het horrorgenre kon ook genieten van die boom en de sterkhouders binnen die zogenaamde Ozploitation cyclus waren zonder twijfel producer Antony I. Ginnane en scenarist Everett De Roche. Samen met regisseur Richard Franklin lagen ze aan de basis van Patrick, de film die Australië op de kaart zo zetten wat horrorproducties betreft.

Het is ook één van onze meest favoriete horrorfilms aller tijden omdat de sfeer zo heel specifiek is en er ook heel wat aandacht besteed wordt aan de karakters, iets dat niet altijd vanzelfsprekend is binnen het genre. De makers namen hun werk overduidelijk heel erg serieus.

De derde akte van de film vervalt misschien iets te snel in het gemakzuchtige om het verhaal af te ronden, maar het blijft goed om in gedachten te houden dat Franklin ontegensprekelijk heel wat dreiging kan laten uitgaan van een comateuze patiënt. Zelfs zonder dat element van spanning is het een genot om een heleboel personages te observeren die realistisch worden neergezet, maar via hun handelingen duidelijk aantonen dat ze meer dan één vijs los hebben. Zo tarten de relationele capriolen van Kathy Jacquard (gespeeld door de charismatische Susan Penhaligon) de verbeelding. Ook het hoofd van het medisch instituut zou in het echte leven nooit een licentie krijgen, maar wat is het een genot om Dr Roget bezig te zien. Hij lijkt immers in de verkeerde eeuw geboren te zijn met zijn ethisch heel twijfelachtige aanpak.

Was Hitchcock een Australiër dan was Patrick de film die hij zou maken. De film bevat namelijk suspense, een groep personages die compleet gaga zijn en een zwart gevoel voor humor.

 4

Patrick is te vinden op een regio-vrije Blu-ray van het fantastische Severin Films.

patrick3

SINISTER/SINISTER 2

  • Jaar: 2012/2015
  • Regisseur: Scott Derrickson/Ciaran Foy
  • Korte inhoud: Bughuul wil uw kinderen. Naar Bughuul luister je best.

Het is redelijk gemakkelijk om te zeiken op Jason Blum, maar het moet gezegd worden: de man heeft al meer hits dan misses geproduceerd en hij heeft ook als outsider Hollywood veranderd.

Scott Derrickson heeft ook al veel goede films geproduceerd (binnenkort kunnen we dat hopelijk ook van Marvel’s Dr. Strange zeggen), maar toch moet je jezelf altijd overtuigen om zijn films te bekijken. Het zal die streng religieuze achtergrond zijn, van hem dan. Vooroordelen die je altijd opzij moet zetten als je zijn films bekijkt. De man heeft echt heel veel talent… The Exorcism of Emily Rose is nog altijd één van de beste exorcismefilms ooit en Hellraiser Inferno was de beste van de latere delen uit een franchise die na de vierde film eigenlijk niets meer met Clive Barkers creatie te maken had.

Sinister dan, meer dan een leuk concept blijkt de film niet te zijn na een tweede kijkbeurt. Competent gemaakt, dat wel, maar heel flets gefilmd (behalve dan de zogenaamde ‘murder films’) en erg mechanisch qua plotontwikkeling. De vertolking van Ethan Hawke blijft wel overeind, hij speelt dan ook het enige personage dat iets of wat is uitgewerkt.

Ciaran Foy, die het opgemerkte debuut Citadel maakte, was de uitverkorene voor Sinister 2. Helaas moest die overduidelijk werken met een inferieur script dat wel een interessante invalshoek heeft en de mythologie op de juiste manier voortzet, maar eerder een verzameling is van losse scènes dan een echte film. Op elk moment lijkt er een conflict te zijn tussen de horror en het menselijke drama, alsof twee films tegen hun wil bij elkaar gezet werden. Het mechanisme om de ‘murder films’ in de film te verwerken is ook heel lui en geforceerd. Het helpt ook niet dat de kinderen in Sinister 2 ontsnapt lijken te zijn uit een Ralph Lauren of Tommy Hilfiger catalogus. Binnen een paar jaar zie je hun gezichten zeker in één of andere reeks op The CW. In alle opzichten een inferieure sequel dus.

 3

2

Sinister 1 en 2 zijn heel gemakkelijk te vinden op Blu-ray.

maxresdefault-7

 

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!