Random Article


Review: Star Wars – The Old Republic – Annihilation

 

 
Overzicht
 

Uitgeverij:
 
Schrijver:
 
Universum:
 
Personages: , , ,
 
Coverprijs: € 8,49
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Op zijn best


Sterk geschreven. Boeiende personages. Boordevol interne en externe conflicten. Nauwelijks plot holes. Voldoende humor.

Op zijn slechtst


Sommige achtergronden van personages vragen toch om wat meer uitleg dan we in het boek krijgen.


Star wars: Annihilation, een duistere titel voor het sluitstuk van de quadrilogie die de MMORPG The Old Republic vergezelde. Deze keer speelt het verhaal zich af in de tijd na het spel waarin het machtige Rijk ferme klappen krijgt. Is dit boek zo donker als de titel doet vermoeden? Lees het hier.

Posted 24/09/2015 by

 
Full Article
 
 

Na Revan, Deceived en Fatal Alliance verscheen met Annihilation het laatste boek in de The Old Republic-quadrilogie, een reeks die draaide rond de MMORPG met de gelijknamige naam. Schrijver Drew Karpyshyn was niet alleen hoofdschrijver van de Jedi Knight-verhaallijn in het spel, maar pende ook Revan neer en enkele jaren geleden werkte hij de zeer geslaagde Darth Bane-trilogie met succes af. De ideale man dus om ook het sluitstuk aan deze Old Republic-avonturen te breien.

Het is enkele jaren na de afloop van het spel. De Republiek staat op het punt de oorlog te winnen. Het Rijk verliest haar grip op de veroverde werelden, de keizer is verdwenen en de kosten/baten-analyse van de oorlog slaat rood uit. Gelukkig is er nog Darth Karrid, een Sith die zich omhoog werkt op de sociale ladder in de hiërarchie. Ze doet dat voornamelijk doordat ze het bevel heeft over The Ascendant Spear, een gigantisch en uitermate dodelijk schip. Eén van de laatste grote doornen in het oog van de Republiek en één van de redenen waarom de oorlog blijft aanslepen.

Theron Shan is lid van het SIS, ook wel de MI6 of CIA van de Republiek. Samen met Jedi meester Gnost-Dural en smokkelaarster Teff’ith krijg hij de opdracht een slapend virus in het systeem van de Ascendant Spear te plaatsen. Om toegang tot het schip te krijgen, moeten er echter heel wat omwegen genomen worden.

Star Wars  - Annihilation - fight

Het boek opent in een afgelegen grot. Daar vinden we toekomstig grootmeester en heldin van de Republiek Satele Shan die we kennen uit de eerdere boeken. De schok is groot als we ontdekken dat ze een kind krijgt. Voor de Jedi is dit natuurlijk een groot taboe en ze staat het kind af aan een andere Jedi die het zal opvoeden. We spoelen enkele jaren vooruit en maken kennis met Theron Shan. Hij is op een persoonlijke missie in Nar Shaddaa waar we al gauw zijn vindingrijkheid, intelligentie en trouw aan de Republiek leren kennen. Nog het belangrijkst van allemaal: hij heeft geen force krachten.

Het is enigszins een verademing eens een boek uit de tijdsperiode te lezen, waarin geen Jedi of Sith de hoofdfiguur is. Shan is iemand zoals jij en ik, zonder extra machten. Hierdoor voel je je onmiddellijk meer verbonden met de figuur. Het vergroot ook de spanning in conflictsituaties. Een Jedi die het opneemt tegen vijf man is helemaal niet spannend. Als Theron dat doet, zit je op het puntje van je stoel. Op de koop toe is Theron een erg leuk figuur: los, eigenwijs, humor zonder een clown te zijn, principieel en slim.

Er zijn slechts twee force users die wel een grote rol krijgen. Enerzijds is er Gnost-Dural, een cliché, wijze en soms arrogant overkomende Jedi. Karpyshyn weet dat en legt er daarom zelf de nadruk op door zijn personages kritiek te laten geven op de zogezegd ‘wijze Jedi’. Darth Karrid is de antagoniste en het minst geslaagde figuur. Het enige originele aan haar is haar verbintenis met het schip. Haar beweegredenen zijn vooral: macht en opklimmen in de Sith hiërarchie. Het personages voelt met andere woorden wat onderontwikkeld aan.

Nu goed, het is niet dat de andere personages zo’n karrenvrachten aan achtergrond krijgen. Karpyshyn weet donders goed om te gaan met de zeef. Alles wat noodzakelijk is, blijft. De rest gaat er onherroepelijk uit. Zo blijf je over met net genoeg info om een personage te laten slagen, zonder dat het gaat vervelen of het verhaal remt. Je krijgt ook dynamische figuren die evolueren doorheen het verhaal. Wat de personages en eigenlijk ook het verhaal tevens interessant maken, is hun onderlinge verbondenheid. Theron is zoon van Satele en ziet Theff’ith als zijn zus. Hun mentor stierf bij het bestrijden van de maakster van de Ascendant Spear, de voorgangster van Darth Karrid dus. En die Karrid, dat is dan weer de ex-padawan van Gnost-Dural.

Het verhaal is vrij recht-toe, recht-aan. De vernietiging van de Ascendant Spear is het doel. Dan weet je ook wat het sluitstuk van het verhaal zal zijn. De weg ernaartoe is er echter één vol conflicten en moeilijkheden, met af en toe eens een kleine plot twist die je ervan weerhoudt het boek neer te leggen. Veel van deze twists worden smoking gun-gewijs vroegtijdig opgebouwd om later weer op te duiken. Plotgaten en frustraties bij het lezen worden zo gemeden. Om op de Spear te raken moeten de personages eerst een decodeermachine zien te bemachtigen. Dit komt allemaal zeer spionage-achtig over, maar Annihilation komt nooit echt in de buurt van een spionnenboek. Dat is op zich wel jammer. Het had leuk geweest om deze stijl van verhaal volledig tot zijn recht te zien komen in het Star Wars-universum. In plaats daarvan kiest Karpyshyn voor een avontuur/actie-boek. Eentje die ook doorspekt is met de nodige humor. Van Theron’s ruzie met zijn baas en die laatste zijn flirtpogingen met een secretaresse (een hint naar James Bond en Moneypenny?) tot Theff’ith’s out of place gedrag tussen de Jedi en hooggeplaatste officieren. Karpyshyn maakt zo elke expositiescène interessant en vermijdt saaie stukken.

Ook serieuze aspecten gaat hij niet uit de weg. Jace Malcolm, de soldaat die we kennen uit de ‘Hope’ trailer voor de MMORPG is nu commandant van het leger van de Republiek. Hij blijft echter achtervolgd worden door de vele vrienden die hij aan het front verloren is. Beïnvloedt dit zijn beslissingen? Gaat hij soms zodanig over lijken dat hij wordt wat hij bestrijdt?

Annihilation is een sequel op de Dark Horse mini-serie Star Wars: The Lost Suns. Je hoeft deze echter niet gelezen te hebben. Ook de drie vorige boeken hoeven niet in je kast te staan, maar bieden wel info over de achtergrond van het verhaal.

Hoewel Drew Karpyshyn al zeer sterk aan kwam zetten met zijn Darth Bane trilogie, spant hij met Annihilation de troon. Star Wars: Annihilation is een erg vlot en sterk geschreven actieboek. We volgen een kleine groep figuren waar we al snel een band mee krijgen in een recht-toe, recht-aan verhaal. Nadien heb je alleen maar zin om meer te lezen over de avonturen van Theron Shan.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.