0
Posted 16/05/2015 by Donnie Darko in Columns
 
 

Donnie Darko’s Bi-Weekly Horror Digest #5


Het is soms moeilijk om het bos door de bomen te zien in de wereld van horror, exploitation en sleaze… In deze tweewekelijkse rubriek vertelt Donnie Darko je in hapklare brokken wat de moeite is om te bekijken (of ook niet) en waar je moet zijn om dat lekkers te kunnen bemachtigen.

TRICK ‘R TREAT

  • Jaar: 2007
  • Regisseur: Michael Dougherty
  • Korte inhoud: Het is Halloween, wat denk je dat er gaat gebeuren?

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat deze film van Michael Dougherty, de schrijver van X2 en Superman Returns, een grote release zou krijgen, maar om één of andere duistere reden werd hij gewoon gedumpt op video. Zoiets gebeurt wel vaker, maar deze fantastische anthologyfilm met een grootse cast (Anna Paquin, Brian Cox, Dylan Baker,…) verdiende dat allerminst. Meer zelfs, het is één van onze favoriete anthologyfilms omdat Dougherty perfect de Halloween spirit weet te vatten en zijn film op een heel speciale manier structureert.

In plaats van een omkaderend verhaal als vertrekpunt voor de verschillende niet gerelateerde verhalen te gebruiken, linkt de scenarist-regisseur alles aan mekaar en worden de verhaaltjes ook door elkaar verteld. Alles vloeit daardoor heel erg organisch over in elkaar waardoor je nooit verveeld kan zijn, een terugkerend probleem bij dit soort films. Niet dat je in slaap zou gevallen zijn mocht Dougherty wel alles sequentieel verteld hebben. Neen, daarvoor bevatten de verhaaltjes veel te veel weerhaken en interessante wendingen.

Mede daardoor is de Trick ‘r Treat een favoriet van vele horrorfanaten geworden. De film is overduidelijk met veel passie gemaakt en werd niet geconcipieerd door middel van marktstudies. Hopelijk komt de sequel, die al geteased wordt sinds 2013, er snel aan.

4

Trick ‘r Treat is heel gemakkelijk aan een lage prijs te vinden in de winkels.

bring-home-the-spirit-of-halloween-with-these-trick-r-treat-collectables

THE TOXIC AVENGER II en III

  • Jaar: 1989
  • Regisseur: Michael Herz, Lloyd Kaufman
  • Korte inhoud: Toxie bindt de strijd aan met misdaad, corruptie en het kwaadaardige bedrijf Apocalypse Inc.

Compleet debiel, slecht geacteerd en geregisseerd, dialogen die je oren doen bloeden, gedreven door foute humor en doorspekt met gratuit bloot en geweld; alleen een Troma-film geraakt er mee weg.

Wacht, gebruikten we al niet exact dezelfde bewoordingen voor de eerste film? Ja, maar veel is er ook niet veranderd, behalve dan dat alles nog hysterischer is, nog meer overdreven, nog meer Tromatastic! Je merkt echter wel dat er gerommeld moest worden aan de montage. Sommige delen in de tweede film duren veel te lang (het gedeelte dat zich afspeelt in Japan) en het einde wordt wel heel snel afgehaspeld. Dat heeft uiteraard te maken met het feit dat de oorspronkelijke cut van de film 5 uur duurde en er dan maar besloten werd om het teveel aan materiaal te gebruiken om nog een derde Toxie in elkaar te steken. Dat merk je des te meer aan die derde film: de slechtste, braafste, saaiste en meest ‘mainstream’ film van de hoop. Och, wat doet het er uiteindelijk toe! Niets is zo fun als een Troma-film zelfs als de film echt slecht is in plaats van gespeeld slecht.

2,5

The Toxic Avenger II en III zijn in volledig ongecensureerde HD-glorie uitgegeven door 88 Films.

1RaFn1ZBn89RIlcuoGWuw7cteob

GRACE

  • Jaar: 2009
  • Regisseur: Paul Solet
  • Korte Inhoud: Omwille van een auto-ongeluk sterft het ongeboren kind van een jonge vrouw. Zij weigert echter om het kind te laten verwijderen voordat de 9 maanden voorbij zijn. Na de “geboorte” steken er heel wat complicaties de kop op…

Als je ons vraagt om te kiezen tussen ruwe, ongeschaafde lowbudgetfilm die de grenzen opzoekt of een tot in de puntjes afgewerkte bigbudgetfilm die de platgetreden paden bewandelt dan is de keuze snel gemaakt. Voor de slechte verstaander, we kiezen altijd voor het eerste en dat is ook wat we krijgen van het langspeelfilmdebuut van Paul Solet.

Bij momenten weet de film te choqueren en dat zal nog meer zo zijn als er bij de kijker een kindje op weg is of als je er al eentje in huis hebt. Grace toont aan dat de horror die het diepst onder de huid kruipt meestal dicht bij de realiteit staat. Het beste bewijs daarvoor is Stephen King, hij heeft immers zijn hele carrière gebouwd op die basis.

Het slechte nieuws is echter dat het scenario nog een paar drafts had kunnen gebruiken. Niet alleen om enkele onnozelheden te verwijderen (personages die herhaaldelijk dingen niet opmerken terwijl ze er met hun neus op staan te staren), maar vooral om de focus van het verhaal enkel en alleen te leggen op het personage van Jordan Ladd. Het is duidelijk dat ze de film alleen kon dragen en het had het geheel ook wat indringender en claustrofobischer gemaakt. De nevenplots leiden de aandacht teveel af en de acteurs naast Ladd irriteren al te vaak door hun amateurisme. De montage helpt dat ook niet echt te verdoezelen, want sommige overgangen zijn te bruusk en doen al te vaak denken aan wat je te zien krijgt in studentenfilms. Zo erg als in de kortfilm met dezelfde naam wordt het echter nooit.

De eerlijkheid gebiedt ons echter wel te zeggen dat we hadden gewild dat het verhaal zelf een andere meer realistische en psychologische richting insloeg, maar het zou verkeerd zijn om een film daar op af te rekenen. Toch wekt Grace dat gevoel op omdat het nu allemaal wat onlogisch verloopt. Een film moet echter beoordeeld worden op wat hij is en niet wat je zou willen dat hij was. In dat geval kunnen we dit alleen maar een hoopvol debuut noemen van een regisseur met potentieel.

3

Een Blu-ray met vele extra’s, waaronder de oorspronkelijke kortfilm, is te koop in Duitsland voor een laag prijsje.

grace-1

BAD BIOLOGY

  • Jaar: 2008
  • Regisseur: Frank Henenlotter
  • Korte inhoud: Een jongen met een moorddadige, drugsverslaafde penis en een seksverslaafd meisje met 7 clitorissen proberen zo goed als ze kunnen te overleven in deze donkere wereld. Kan hun ontmoeting de pijn van hun bestaan wat verlichten?

Lees die korte inhoud, dat is gewoon de definitie van exploitation. Nog specifieker, Frank Henenlotterexploitation. Het was 17 jaar geleden dat de man een film gemaakt had en dat is aan Bad Biology duidelijk te zien. Elk geschift, ziek, politiek incorrect idee dat hij in die lange, droge periode had opgespaard, stak hij in deze film. De film voelt dan ook aan als de lange, intense, overweldigende climax van een unieke carrière.

Nog maar eens wordt het duidelijk wat de kracht van Henenlotter is: hij kan het meest wansmakelijke hilarisch maken en omtoveren in een ervaring die zelfs bij de meest preutse zuurpruim een glimlach op het gezicht kan toveren. Ondertussen is het alweer 7 jaar geleden dat de man een film gemaakt heeft. Dat is een spijtige zaak voor iedereen die ook maar één van zijn films gezien heeft.

3

Bad Biology is gemakkelijk te vinden op Amazon, maar onze persoonlijke kopie hebben we opgepikt in een Finse box-set waar ook nog Stitches en Chop in zaten.

Bad-Biology

AT THE DEVIL’S DOOR

  • Jaar: 2014 (US), 2015 (EU)
  • Regisseur: Nicholas McCarthy
  • Korte inhoud: Je ziel verkopen kan nare gevolgen hebben. Hier opent het een deur voor een demon om deze wereld binnen te komen.

In ieder gegeven jaar komen er ontelbare erg goede indie-horrorfilms uit, maar de laatste jaren vinden die alsmaar meer hun weg naar de mainstream. Adam Green, Joe Lynch, Adam Wingard en Ti West zijn maar enkele namen die toch wel redelijk gekend zijn, zeker bij mensen die een beetje met horror bezig zijn.

Nicholas McCarthy wordt echter vaak vergeten, net zoals de twee films die hij tot nu toe gemaakt heeft. Nu moeten we bekennen dat we ook nog maar recent bekend werden met de regisseur via zijn eerste langspeelfilm, The Pact. Een openbaring is het minste wat je die film kon noemen. Zijn tweede langspeler ligt in dezelfde lijn qua sfeer, maar McCarthy is duidelijk gegroeid in zijn vak. Hij behoudt de drukkende, melancholische sfeer uit The Pact en laat opnieuw vrouwen de film dragen, maar nu heeft hij ook echt een goed verhaal te pakken. The Pact werkte heel erg goed ondanks het feit dat het de zoveelste supernatural horrorfilm was, maar hier worden we getrakteerd op een verhaal dat rechtstreeks uit een Hellblazer-comic zou kunnen komen. Alleen is John Constantine hier in de verste verste niet te bespeuren. Neen, de personages zijn hier volledig zelf aangewezen om zich te redden, maar hoe stop je een demon die absoluut onze wereld wil binnendringen en onder ons wil leven?

Infiltreren is hier misschien een beter woord, want At The Devil’s Door is vooral een low-key gebeuren waar het creëren van een gevoel van onbehagen (alhoewel er iets te vaak geforceerde jump scares in verwerkt worden) en het meeleven met de personages belangrijker is dan een overdaad aan speciale effecten. Bovendien heeft McCarthy enkele verrassingen in petto die de aandacht van de kijker nooit doen verzwakken. Het is een kunst om als indie-filmmaker in je verhaal rekening te houden met de financiële beperkingen, maar toch nooit de indruk te wekken dat je je film nodeloos aan het rekken bent. Nicholas McCarthy toont met ATDD perfect aan hoe je dat precies moet doen. Onthou dus zijn naam, traag maar zeker bouwt hij namelijk een prachtige filmografie op.

4

At the Devil’s Door is op Blu-ray te verkrijgen in Frankrijk en Duitsland.

at-the-devils-door-8

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!