0
Posted 24/02/2015 by Donnie Darko in Tv/Film
 
 

Fast and Furious Special


In Hollywood zijn er maar weinig dingen die volledig critic-proof zijn: Michael Bay en de Fast and Furiousfranchise. De recensenten mogen nog zo hard ‘volksverlakkerij’ roepen, niemand luistert naar die schuimbekkende pilaarbijters.

Nieuwe film van Michael Bay? Boom! $1 miljard aan de box office. Nieuwe Fast and Furious? Boom! 7 maal het startbudget terugverdiend! Wees maar zeker dat dit terecht is, zeker in het geval van de films die van Vin Diesel een actiester maakten. Fast and Furious draait niet om intelligentie, maar om olie, benzine én familie. Dat laatste is wat ons hier bij Brainfreeze ook zo aanspreekt, want de chemie tussen de verschillende acteurs is voelbaar, zeker vanaf de vierde film. Eens je in de zaal zit, maak je deel uit van een feestje dat Vin Diesel, Paul Walker, Jordana Brewster, Michelle Rodriguez, Dwayne “The Rock” Johnson, Tyrese Gibson en Ludacris organiseren.

Nu binnenkort Furious 7, de 7de film in de franchise, in de zalen komt, werd het tijd om eens terug te blikken op wat voorafging. Spoilers: heel wat lekkers, maar dat was wel al duidelijk!

fastfursign

De naam Roger Corman zegt jullie waarschijnlijk niets, maar enkele van zijn films meer dan waarschijnlijk wel. Dat kan haast niets anders, want in bijna 60 jaar carrière heeft de man een 400-tal films geregisseerd en vooral geproduceerd. Bijna alle grote regisseurs (Francis Ford Coppola, Peter Bogdanovich, Martin Scorcese,…) en acteurs (Jack Nicholson, Peter Fonda, Robert DeNiro) kregen hun start van de man. Corman was vooral bekend van exploitationfilms met allerhande concepten zoals Gothic Horror, LSD-movies, Women In Prison, blaxploitation en ga zo maar door. De films met snelle auto’s behoorden daar ook toe. Death Race 2000 kennen jullie zeker, al was het maar omwille van de remake en zijn sequels of het feit dat Sylvester Stallone er één van zijn eerste rollen in had. In 1955 maakte Corman echter een klein filmpje met de naam The Fast and The Furious. Als je de korte inhoud leest, denk je eerder aan The Chase, die leuke actiekomedie uit 1994 met Charlie Sheen en Kristy Swanson, maar sommige elementen herken je ook in de huidige films.

the-fast-and-the-furious-poster

Nu kan je de eerste prent in de huidige franchise, die dus ook The Fast and The Furious (2001) heet, ook een exploitation flick noemen met zijn focus op snelle en flashy auto’s compleet gepimpt met neonverlichting, stereosystemen, onafhankelijke brandstofregulatoren en NOS injectoren, de continue shots van mensen die aan het koppelen zijn, vlammende uitlaatpijpen en racers die super intens door hun vooruit staren. Het valt in dezelfde categorie, alleen wordt het nu met een veelvoud aan budget van een Cormanfilm gedaan. The more things change, huh? The Fast and The Furious is dan ook volledig op maat gemaakt van de jeugd die wil genieten van de auto’s, de bling, de ladies en de hippe muziek. Wat verwacht je ook anders van een Neal H. Moritz productie? Die man zit niet in de business om goeie films te maken, maar om een bepaalde demografische groep veel geld afhandig te maken. He makes product, not art. En toch… De film mag dan al wat gedateerd zijn, hij werkt en hij is ook gewoonweg goed. Ook al is de film om heel cynische redenen opgestart, er gebeurt iets magisch op het scherm. Magie die in dit eerste deel nog voornamelijk van Vin Diesel (als Dominic Toretto) komt. Het is zoals Jordana Brewster (als Mia Toretto) zegt in de film tegen Paul Walker (als Brian O’Connor). Dominic Toretto is een kracht op zichzelf. Hij zuigt de aandacht naar zich toe en je kan als kijker niet anders dan gefascineerd zijn door het rauwe, bijna animale charisma dat van hem afstraalt. Zijn personage is een mengeling van een westernheld en samurai. Hij leeft volgens een eigen code. Toretto beschermt de mensen die dicht bij hem staan en vernietigt zijn vijanden, zij die zijn eer in vraag stellen of besmeuren. Diesels personage kadert binnen die cultuur van archetypische (anti-)helden en dat is ook waarom de film zo goed werkt. Het verhaal heb je al duizenden keren gezien – undercover agent infiltreert een criminele groep en er ontstaat een conflict tussen hoofd en hart -, net zoals het puberale haantjesgedrag, maar Diesel verkoopt het geheel als waren het splinternieuwe met chroom afgewerkte velgen.

fast-and-furious

De film was uiteraard een groot succes voor het budget dat er maar in gestoken werd ($38 miljoen) en een sequel, 2 Fast 2 Furious (2003), kon niet uitblijven. Vin Diesel en regisseur Rob Cohen besloten niet terug te keren omdat ze op dat moment bezig waren met het filmen van XXX, een andere Neal H. Moritz productie. Vin Diesel had in die periode niet echt veel zin om zich te binden aan sequels, XXX: State of the Union zou hij bijvoorbeeld later ook al weigeren. De enige persoon die uiteindelijk voor de camera terug zou komen is Paul Walker, een goede zaak aangezien hij duidelijk gepassioneerd was door de films, en zou een nieuwe partner krijgen in Tyrese Gibson (als Roman Pearce), ook een goede zaak omdat hij en Walker goed samenspelen. Achter de camera krijgen we John Singleton als vervanging voor Cohen en voor de sequel uitkwam waren we daar wel redelijk enthousiast over vanwege de films die hij eerder maakte (onder andere Boyz ‘n the Hood en Poetic Justice).

74daef411f3e20f5db55b482c508db01

Singleton kon echter niet overtuigen met de generische drek die 2 Fast 2 Furious geworden is. Als je van de eerste film iets moet onthouden, dan is het dat dit concept alleen maar werkt als ensemblefilm gevuld met charismatische acteurs. Ja, Ludacris (als Tej Parker) is cool – een geluk dat de deal met Ja Rule niet doorging, want die was echt slecht in de eerste – en Devon Aoki (als Suki), aka deadly little Miho uit Sin City, mag er ook wel wezen, maar ze krijgen veel weinig te doen. Zoals eerder gezegd zijn Walker en Gibson een goed team, maar twee mannen maken nog geen familie. Bovendien worden alle personages en hun interacties naar de achtergrond geschoven om volledig te focussen op een achterlijk plot waar ze zelfs in direct-to-video actiefilms op spuwen. Toch straalt de slechtste film in de franchise bij momenten nog diezelfde exploitation vibe (ruwweg de eerste 20 minuten), maar dat is te weinig om dit tranendal vol foute CGI (een NOS injectie is niet hetzelfde als Warp 9 uit Star Trek…) van de afgrond te redden. De film is grootser (hier heel wat meer dan enkel drag races) en luider (zowel visueel als auditief), maar niet… Vul het cliché zelf maar aan.

2 Fast 2 Furious bracht zeker geld op, maar omwille van de hogere kost bleek de winst toch wat tegen te vallen. Ja, het maken van nog een sequel was een zekerheid, maar er moesten toch heel wat veranderingen doorgevoerd worden aan de formule.

I8QFA

The Fast and The Furious: Tokyo Drift (2006) brengt dat ook al vanaf de eerste seconden. Een volledig nieuwe cast, een volledig nieuwe setting, maar zonder echter het verleden te verloochenen. Want vergis je niet, als je kwam voor de babes, de races en gepimpte auto’s dan ben je bij Tokyo Drift nog steeds aan het juiste adres. Regisseur Justin Lin, aangetrokken na het kritische succes van zijn solodebuut Better Luck Tomorrow, brengt de franchise pas écht in het nieuwe millennium. Waar de vorige films nog kinderen waren van de toch wel oppervlakkige en lege aanpak die gehanteerd werd in de jaren 90, word je hier getrakteerd op de audio-visuele overload die we nu zo gewoon zijn.

De visuele stijl is dus totaal anders en op de tonen van een remix van DJ Shadow’s fantastische “6 Days” maken we kennis met nieuwe frontman Lucas Black. Hij geeft, wat ons betreft, schitterend gestalte aan Sean Boswell, de zuiderse jongen met meer branie dan verstand. Wat hem linkt aan de vorige films en in het bijzonder aan het personage van Paul Walker is dat ook Sean constant in de problemen geraakt omwille van de meisjes. Na een openingsrace om U tegen te zeggen, die dus ook met gemak die uit de vorige film overschaduwt, wordt hij naar zijn vader in Japan gestuurd om daar hopelijk wat volwassener te worden. Deze ezel is echter zo lomp dat hij zich wel voor de zoveelste keer aan dezelfde steen stoot, wat enkele echt grappige momenten oplevert. Je krijgt hierdoor veel sympathie voor Sean en zijn interacties met de andere personages geven de film ook een hart die de tweede film zo hard miste. Ja, het is allemaal van een heel basaal niveau, maar als je naar Tokyo Drift kijkt om een accuraat beeld van de menselijke psyche te krijgen, dan moet je toch eens leren om je verwachtingen bij te stellen. Niet elke film mag aan dezelfde standaard gehouden worden omdat ze ook andere doelen voor ogen hebben.

Het draait dus nog steeds vooral om het racen en de vernieuwing zit hier in het driften, gecontroleerd slippen eigenlijk. Klinkt lullig, maar Lin weet op basis van dit technische kunstje heel erg dynamische en spannende races op te bouwen. We gaan zelfs zover om te zeggen dat je bij momenten de indruk hebt dat je naar ballet met vier wielen zit te kijken. Tot onze grote vreugde is het aantal CG-shots ook tot een minimum beperkt. Echte kunstjes, dat is waar het om draait.

6521

Jullie merken het, wij zijn heel erg enthousiast over Tokyo Drift en vinden het zelfs één van de hoogtepunten in de reeks. Velen dachten daar echter heel anders over en de film kreeg dan ook na zijn nochtans goeie openingsweekend rake klappen. Tokyo Drift moest allesbehalve rode cijfers voorleggen, maar er werd wel besloten om enkel een sequel te maken als de oorspronkelijke acteurs terug aan boord zouden komen. Vin Diesel konden ze alleszins al overtuigen voor een kleine cameo (in ruil voor de rechten op Riddick), maar er zou toch nog wat overtuigingskracht aan de pas komen om de rest ook aan boord te krijgen.

Dat verklaart waarom Fast & Furious (2009) nog steeds erg focust op twee hoofdpersonages. Het zijn dan wel Paul Walker én Vin Diesel, maar het is nog niet wat het in de latere delen zou worden. Zo verdwijnen Sung Kang (die zijn personage Han uit Tokyo Drift herneemt) en Michelle Rodriguez (als Letty Ortiz) spijtig genoeg veel te snel uit de film. Dit vierde deel is dan ook nog volop een overgangsfilm die 2 cycli, 2 tijdperken met elkaar wil verbinden. Alleen is de formule nog niet 100% getweakt.

Fast-Furious-paul-walker-5012294-1600-1200

Net zoals bij de derde film wordt al van bij het begin duidelijk welk vlees je in de kuip hebt. Fast & Furious wil geen “kleine” exploitationfilm meer zijn. Hij wil zijn nichepubliek nog altijd meekrijgen (de reden waarom er ook nog enkele obligate “bling bling” sequenties inzitten), maar bovendien een groter publiek aanboren. De actiescène die de film opent is dan een relatief groots opgezette bedoening, met stunts die meer zijn dan snel racen en op het juiste moment koppelen of NOS in de motor injecteren. Neen, hier gaat het hem om ambitie, respectabiliteit en credibiliteit. De franchise wil meespelen in eerste klasse en slaagt daar,ondanks een paar schoonheidsfoutjes (die slechterik werkt even hard op de zenuwen als in 2 Fast 2 Furious), wonderwel in. Zo was het een goed idee om Diesel en Walker opnieuw aan de tegenovergestelde kant van de wet te zetten. Dat creëert een spanning tussen de twee personages die ten top gedreven wordt omwille van de ontegensprekelijke chemie die er heerst tussen de toch wel heel verschillende acteurs. De één een bulldog en de ander een surfer dude. Verwar het echter niet met de homo-erotische spanning die van jaren 80 actiefilms afdroop, het gaat hier echt om familie, wederzijds respect en vertrouwen.

Er wordt vaak minachtend over gedaan, maar die simpele (niet simplistische) principes en gevoelens die de karakters drijven spreken aan. Enerzijds omdat ze belangrijk zijn, maar ook omdat ze net zo simpel voorgesteld worden. De echte wereld is al grijs genoeg, laat entertainment af en toe ook eens comfort brengen in plaats van altijd maar cynisch te wezen.

Film Title: Fast & Furious

Een geslaagde comeback dus en het publiek dacht daar blijkbaar ook zo over. De film haalde meer dan het dubbele binnen van het derde deel terwijl hetzelfde productiebudget voor handen was. Dat betekende dat ze hun nieuwe publiek gevonden hadden en dat een vierde sequel gegarandeerd was.

Fast-Five-banner

Die sequel, sober Fast Five (2011) genoemd en het verhaal rechtstreeks oppikkend van de vorige, is een waar genot van de eerste tot de 130ste minuut, alles wat scheef zat bij de vorige films wordt hier rechtgezet. Zo is het een film geworden met een gigantische cast vol bekende gezichten uit de vorige films zoals Gal Gadot (als Gisèle Yashar), Tyrese Gibson, Ludacris en Sung Kang. Vin Diesel, Jordana Brewster en Paul Walker blijven dan wel de kern uitmaken van het ensemble, maar de andere leden van de ‘familie’ krijgen meer dan voldoende tijd om te schitteren.

Tegenstander van dienst is de menselijke tank Dwayne “The Rock” Johnson (als Luke Hobbs), die gedreven door een haast Bijbelse furie op jacht gaat naar Diesel en de zijnen. Die vijandigheid vindt zijn climax in een werkelijk titanisch gevecht tussen Johnson en Diesel. Wie heeft er Batman vs Superman nog nodig als je Diesel vs Johnson reeds gezien hebt? Goed, technisch gezien is er nog een echte slechterik aanwezig in Fast Five, maar die wordt enkel gebruikt om de plot vooruit te drijven en dat is maar best ook. De tweede en vierde film in gedachten houdend.

img2

Fast Five valt eigenlijk nog het best te omschrijven als een update van Steven Soderbergh’s Ocean’s 11 (ook al een remake), maar dan zonder oersaai te zijn, met meer actie, echte chemie tussen de personages en een coolness factor die niet artificieel gecreëerd moest worden. Wat de twee films dan wel gemeen hebben is het feit dat ze beiden heist-films zijn. Elk personage heeft zijn eigen specialiteit en er wordt ook getraind om de uiteindelijke heist uit te voeren. Verwacht echter niet dat het hier even hard uitgewerkt is als in de film van Soderbergh. Die scènes doen er voor het verloop van het verhaal ook niet toe, ze zijn gewoon cool. Net zoals de grote actiemomenten trouwens (de treinroof, de achtervolging doorheen de favelas, de diefstal van en ontsnapping met de kluis), realistisch is het allesbehalve, maar het zit allemaal zo retestrak in elkaar dat je absoluut geen moeite moet doen om je te laten meeslepen door de opeenvolging van waanzinnige stunts. De film deed dan ook terecht de box office ontploffen.

fast-amp;-furious-6-film-poster-wallpapers_36085_1600x1200

Wat valt er nu eigenlijk nog te zeggen over het zesde deel, Furious 6 (2013), dat hierboven nog niet is aangehaald? Wel, dit is de film die alles wat voorafkwam netjes aan elkaar hangt. Wat is er echt met Letty gebeurd na haar auto-ongeluk in de vierde film, wie vermoordde Han in Tokyo Drift en nog meer.

Hoe de makers Michelle Rodriguez terug introduceren in de reeks doet overigens heel hard denken aan de vierde film. Net zoals Walker en Diesel toen aan verschillende kanten van de wet stonden, kan dat hier ook gezegd worden van Rodriguez, die in de film aan geheugenverlies lijdt, en Diesel. De ene groep is een hechte familie en het team van de fantastische villain Owen Shaw (gespeeld door Luke Evans) is eerder een perfect geoliede machine waar ieder lid als vervangbaar beschouwd wordt. Subtiel is de metafoor niet bepaald, maar efficiënt wel.

Nu is subtiliteit nooit belangrijk geweest in deze franchise – zo hoort het overigens ook -, maar we raden jullie toch aan om, zeker bij deze film, het suspension of disbelief niveau op maximum te zetten. Zo zit er een achtervolging in de film waar een tank een grote rol speelt en in de climax kom je zelfs in contact met die mythische landingsbaan die ongetwijfeld de lengte van de aarde beschrijft. Het heeft ook als voordeel dat sommige personages ook wat larger-than-life kunnen worden. Dwayne Johnson met andere woorden… Hij wordt, zeker in het begin, voorgesteld als een persoon die rechtstreeks uit een Frank Miller-comic kwam gelopen. Je hoort Hobbs zo ‘I’m the goddamn Batman’ uitbulderen of je kan hem ook zien als Sin City’Marv met een politiebadge. Die overdreven toon uit zich ook in wat de meest stomende symbolische seksscène ooit moet zijn, de race tussen Dominic en Letty. Zij zijn het über power couple dat Edward en Bella heel nipt van de troon stoot.

fast-furious-6-1

Wat kunnen we verwachten van Furious 7? Meer van hetzelfde uiteraard, maar dan met een nog groter budget, nog meer geflipte stunts en vooral met Jason Statham als villain en James Wan (The Conjuring, Insidious, Saw) als regisseur. Het is heel makkelijk om onvoorwaardelijk fan te zijn als dat soort namen gelinkt zijn aan een film. Het zou ons erg verwonderen mocht Furious 7 niet de eerste film zijn die dit jaar de kaap van de $1 miljard zal overschrijden. Al was het alleen maar omdat het de laatste kans is om Paul Walker in een Fast & Furious-film bezig te zien. Walker zal zeker gemist worden in de sequels die ongetwijfeld het verhaal zullen verderzetten.

Hier bij Brainfreeze zijn we onvoorwaardelijke fans van de franchise, zelfs in zijn zeldzame mindere momenten. Dominic Toretto weet immers: “You don’t turn your back on family, even when they do.

Furious 7 vlamt op 1 april de bioscoopzalen binnen.

fast_and_furious_7_banner_1

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!