0
Posted 06/01/2015 by de baard van alan moore in Comics
 
 

2014: Het Jaar van de Activist


Was 2014 het jaar van de superheldenfilm? Was het het jaar van DC Comics, Marvel of misschien zelfs Image? Niets van dat alles. 2014 was het jaar van de activist. Waar je ook keek op de sociale media. Ze zaten werkelijk overal!

Het is onmiskenbaar dat comics de laatste jaren aan populariteit hebben gewonnen. Niet zozeer de boekjes zelf, maar wel doordat ze dienen als grondstof voor enkele van de populairste films van de voorbije 15 jaar. Dat brengt, behalve een toegenomen economische waarde, ook het nodige prestige mee. Het nadeel van het verkrijgen van meer prestige is de aandacht die ermee gepaard gaat. En dan vooral wanneer grote groepen mensen elke beslissing die je neemt onder een vergrootglas leggen…

Er waren natuurlijk de gewone controverses. Zo introduceerde Marvel alweer een zwarte Captain America en een vrouwelijke Thor. Dat viel om tal van begrijpelijke redenen niet zo goed bij veel lezers. Er ontstonden gesprekken over dit alles en dat is niet erg. Dat hoort erbij en zal doorgaan totdat Marvel en DC de persen definitief stopzetten.

Maar er gebeurde ook andere dingen. Zo kwam DC onder vuur te liggen doordat enkele licentiehouders vermeend “seksistische” t-shirts hadden gemaakt die niet bepaald in de smaak vielen bij vrouwelijke Comic-Con bezoekers. De Engelse supermarktketen Tesco werd het onderwerp van een virale Twittercampagne toen een 7-jarig meisje werd gefotografeerd terwijl ze boos naar een bordje keek waarop stond dat een Spider-Man-klok het ideale cadeau voor jongens was. Zij was ook een liefhebster van superhelden. Seksisme? Veel Twitteraars vonden van wel en het bordje werd aangepast…

tesco spider-man

Waarschijnlijk kun je stellen dat het activisme rondom de comic naar een hoger niveau werd getild door het verschijnen van Bitch Planet #1. Schrijfster Kelly Sue DeConnick maakte via de sociale media al naam als feministe en activiste tegen seksisme. In Bitch Planet verwerkt ze niet alleen haar visie in een satire, maar biedt ze ook ruimte aan een sociologieprofessor om haar ideeën te verkondigen. Hiermee werd de comic ook een stukje propaganda.

Het hoogtepunt kwam tijdens de zomer van 2014 langszeilen. Marvel kwam zwaar onder vuur te liggen toen ze een nieuwe Spider-Woman-comic aankondigden en terloops een variant cover lieten zien van de hand van Milo Manara, een artiest die voornamelijk bekend van zijn werk voor erotische strips.

SPIDERWOMAN001Manara-06299-600x853.0

De Britse blogger Rich Johnston (Bleeding Cool) legde een link tussen de cover en Manara’s werk op diens vermaarde erotische strip Click. Andere bloggers gingen ermee aan de haal en gebruikten het stuk voor hun eigen agenda. Ze maakten er een aanklacht van tegen Manara’s ‘gebrekkige tekenkwaliteiten’ en het zoveelste bewijs dat Marvel niets begrijpt van vrouwen en hen niet als lezers niet eens lijkt te willen. Enkele kranten, waaronder The Guardian, schreven artikelen over de kwestie. Ook op de sociale media gingen de mensen ermee aan de haal.

Nu kun je best wel een punt maken over het al dan niet vrouw(on)vriendelijke gehalte van deze cover. Maar de manier waarop men met de feiten aan de haal ging, gaf te denken. Zo ging bijna alle critici eraan voorbij dat het hier ging om een variant cover die in zeer beperkte mate beschikbaar zou zijn. Ze schoten zich pas echt in de voet toen een tekenares het zo bont maakte om Manara zelfs tekentips te geven. Vanuit de creatieve gemeenschap werd hier met verbazing en hoongelach op gereageerd. Iemand met beduidend minder talent ging aan een van de grootmeesters van het stripmedium uitleggen hoe hij diende te tekenen. Get over yourself!

kritiek spider-woman

Het is verbazingwekkend dat niemand bij grote uitgeverijen als Marvel of DC de zaken benoemt zoals ze zijn. De verongelijkten maken nog geen 1 procent van de lezersgroep uit. Zelfs dat is hoog ingeschat, want wie veel van de fanatiekelingen volgt via sociale media ziet ze ook opduiken bij andere brandjes. Sommige blijken ook duidelijk geen comics te lezen. Iets wat naar voren kwam toen er, naar aanleiding van de aankondiging van Marvel’s Black Panther-film, serieus werd nagedacht over protesten omdat het typisch was dat een zwart personage weer werd vergeleken met een dier. Er dient hierbij wel vermeld te worden dat dit door enkele wakkere lezers de kop in werd gedrukt door met de geschiedenis van de Black Panther op de knoppen te komen. Toch koos men bij Marvel eieren voor hun geld en werden enkele andere Manara-covers die op de planning stonden teruggetrokken. De commotie rond de Spider-Woman-variant werd dan weer creatief opgelost.

Ironisch genoeg zou het grootste probleem van de nieuwe Spider-Woman vooral de slecht gemaakte openingsissue zijn. Maar daar hoor je dan weer bijna niemand over…

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar