2
Posted 18/12/2014 by Donnie Darko in Tv/Film
 
 

Mad Max Special


Het lijkt alsof Hollywood tegenwoordig niets anders kan dan (comic-)boekverfilmingen of vervolgen breien aan reeds bestaande franchises. Het is al langer dat je eerder naar de (semi)-indieproducties moet kijken om nog iets echt origineel te kunnen bekijken, maar voor Mad Max: Fury Road maken we graag een uitzondering. Zeker na het bekijken van die nieuwe fantastische trailer. Een trailer die blijkbaar velen kon overtuigen, want na al het slechte nieuws dat ons bereikte vanop de set vreesden velen het ergste. De vertrouwenscrisis die Warner Bros. en vele waarnemers hadden, ligt echter compleet achter ons. Na enkele vroege previewscreenings in 2013 waar iedereen over elkaar heen struikelde om enthousiast de kwaliteiten van de film te bezingen, en de glorieuze doortocht op San Diego Comic-Con in 2014, is het vertrouwen zo groot dat Mad Max Fury Road voor Warner de absolute prioriteit gekregen heeft in hun line-up voor 2015.

Vooraleer we echter verder ingaan op de woelige weg van de vierde Mad Max-prent naar de grote zalen, kijken we naar het verleden en de films die de carrière van regisseur George Miller gemaakt hebben en voor een deel ook overschaduwen.

MAD MAX (1979)

Als iemand de titel Mad Max vermeldt dan doemen automatisch beelden op van een post-apocalyptische wereld die volledig gedomineerd wordt door wind en zand, waar zelfs geen beetje groen te zien is. Waar een nieuwe versie van de Romeinse gladiatoren elkaar bekampen vanuit en vanop hun stalen machines op zoek naar dat beetje brandstof dat het verschil betekent tussen leven en sterven. Een wereld ook waar geen sprake meer is van een sedentaire beschaving, maar waar iedereen zich als nomade doorheen een desolaat landschap voortbeweegt en de wet van de sterkste voluit geldt.

Als je dan ook opnieuw kijkt naar de eerste film uit 1979, is het een schok om vast te stellen dat dat beeld totaal niet strookt met de werkelijkheid. De wereld waar Mad Max zich in afspeelt verschilt niet zoveel met de onze. Het verval is duidelijk ingezet en de wetteloosheid regeert, maar er wordt toch nog wanhopig getracht om een gemeenschap te vormen en de orde te bewaren. Een groot deel van de bevolking heeft zich duidelijk nog niet aangepast aan de nieuwe realiteit en leeft nog steeds een sedentair bestaan.

five-things-you-might-not-know-about-mad-max-on-the-33rd-anniversary-of-its-release

Max Rockatansky (Mel Gibson) is nog één van die mensen die de schijn probeert hoog te houden. Hij maakt deel uit van de Main Force Patrol, een politiemacht die als laatste de wegen beschermt. Max is één van de sterkhouders van dat korps, maar heeft er hoe langer hoe meer genoeg van. Hij wil zich focussen op zijn vrouw en kind, maar door een aanvaring met de Nightrider zal hij onder de aandacht komen van de Acolytes, een nomadische motorbende onder leiding van Toecutter. De rust die hij zo hard zoekt zal een droom blijven…

De Australische George Miller is van opleiding geen regisseur, maar dokter. Sinds de jaren ’60 werkte hij dan ook als arts op de spoedafdeling van een ziekenhuis in Sydney. Zijn ontmoeting met Byron Kennedy op de universiteit van Melbourne, waar hij als vrije student filmgeschiedenis studeerde, zou hem al snel op het pad brengen dat de man nu al ondertussen 36 jaar bewandelt. Samen maakten de twee vrienden een kortfilm, Violence in the Cinema Part 1, maar toen ze geen geld vonden om een tweede deel aan dat filmpje te breien, ging Miller terug aan de slag als spoedarts. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en acht jaar later hebben Miller en Kennedy genoeg bij elkaar gespaard om te investeren in wat de start van een heel woelige carrière zou worden, waarin de eigenzinnige regisseur maar 9 films zou maken, Fury Road inbegrepen.

Mad Max was in die tijd revolutionair qua beeldvoering, toon en esthetische stijl. Meteen ook de reden dat de film in al die jaren amper gedateerd is en de actiescènes nog steeds behoren tot het beste dat het genre te bieden heeft. Veel van de huidige Hollywoodproducties zouden beter nog eens goed kijken naar deze film. Wat Miller met heel weinig geld ($350.000-600.000 Australische dollar), heel veel talent en zonder digitale effecten (die bestonden nog niet, uiteraard) doet is ontzagwekkend. Het gevoel van snelheid dat hij weet te creëren door de camera laag bij de grond te houden of net bovenop de auto’s te plaatsen, drijft de spanning de hoogte in. Zelfs het ietwat ouderwetse gebruik van undercranking, waarbij de camera beelden registreert aan een tempo dat iets lager ligt dan 24 frames per seconde, om nog meer snelheid te geven aan de achtervolgingen past wonderwel in het geheel.

madmax1_esq6nnp9

Toch zullen jonge lezers geduld moeten hebben en hun verwachtingen moeten bijstellen bij het bekijken van de film aangezien het ritme laag ligt, behalve dan in de actiescènes, en er bijna een uur voorbijgaat alvorens de film het oorsprongsverhaal van Marvel’s The Punisher nadoet. De film is echter nooit saai en eens aan het einde gekomen besef je pas hoeveel er ook effectief gebeurd is in dat anderhalve uur. De personages alleen al zijn genoeg om de aandacht meer dan vast te houden. Zo is Toecutter (Hugh Keays-Byrne) werkelijk fantastisch om te observeren. Hij is koel, berekend, beheerst, welbespraakt en dus het compleet tegenoverstelde van de stereotiepe slechterik die een gebrek aan diepgang moet verbergen door zo gek mogelijk te doen.

De film blijft een monument dat indertijd de box-office deed ontploffen in Australië. Ondanks het daaropvolgende wereldwijde succes van de film gooide Mad Max in de belangrijkste markt op dat moment, de Verenigde Staten, nooit echt hoge ogen. Het zou Miller en Kennedy worst wezen, want zij waren plotseling miljonairs en dachten al aan het vervolg…

Naar Mad Max 2 aka The Road Warrior…

mad-max

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!