Random Article


Review: The Texas Chain Saw Massacre (1974)

 
 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: ,
 
Acteurs: , , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack: ,
 
Speelduur: 83 minuten
 
Taal: Engels
 
Verkrijgbaar vanaf: 17 november 2014 (BR restauratie)
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Alles

Minder


Niets


Eén van de grootste horrorklassiekers aller tijden wordt 40 jaar. We gaan na of The Texas Chain Saw Massacre nog niets van zijn kracht verloren is…

0
Posted 03/12/2014 by

 
Full Article
 
 

My family’s always been in meat.

In de jaren 70 zijn er heel wat schitterende horrorfilms uitgekomen. Denk maar aan Suspiria (Dario Argento), The Exorcist (William Friedkin), Halloween (John Carpenter), Carrie (Brian De Palma) en Dawn of the Dead (George Romero). Maar de meest beroemde én beruchte is nog altijd The Texas Chain Saw Massacre (TCSM) van Tobe Hooper. Naar aanleiding van de 40ste verjaardag (!) trakteert uitgever Second Sight ons op een prachtige Blu-Ray uitgave met de in 4K gerestaureerde versie van de film aangevuld met vele extra’s waaronder een openhartige making of (The Shocking Truth).

Sally Hardesty en haar broer Franklin rijden samen met drie vrienden door het hart van de grote Texaanse staat om het gevandaliseerde graf van hun grootvader te bezoeken en alles weer op orde te stellen. Onderweg dreigen ze in brandstofnood te komen en moeten ze wachten op een levering bij het plaatselijke tankstation. Ze besluiten dan maar om de wijde omgeving te verkennen, waarbij ze op een schijnbaar verlaten huis stoten. Nieuwsgierigheid is een deugd, maar in dit geval zal het de vijf jongeren wel heel erg zuur opbreken…

texaschainsawblu4

The Texas Chain Saw Massacre is één van de weinige films die na al die jaren nog geen spatje van zijn kracht verloren is. Toegegeven, de nochtans erg goede vertolkingen voelen soms wat ouderwets aan, maar geen enkele kijker bereikt ongeschonden het einde van deze film. Reeds vanaf het begin is de film een aanval op de zintuigen, vooral dankzij de experimentele muziek die in niets vergeleken kan worden met de zorgvuldig gecomponeerde symfonische muziek die we gewoon zijn van een ‘normale’ film. Alles heeft de bedoeling je steeds dieper in de nachtmerrie te sleuren die de hoofdpersonages doorstaan. Je voelt de drukkende Texaanse hitte en de ergernis die iedereen voelt voor de irritante Franklin. Naarmate de film vordert voel je de waanzin binnendringen, wortel schieten en tijdens de befaamde dinner scene openbloeien tot een ware psychose.

Het feit dat de film dit allemaal teweegbrengt, is volledig te wijten aan de véritestijl die Tobe Hooper (Eaten Alive, Lifeforce, The Mangler) hanteert. De film is echter geen valse documentaire, want als je goed kijkt dan zie je hoe gestileerd alles is. Hooper verzorgt zijn kaders en maakt gebruik van Hollywoodiaanse camerabewegingen en standpunten. Eens de schok van eerste kijkbeurt gepasseerd is, zie je pas met welke zorg Hooper en chef camera Daniel Pearl hun prent ingeblikt hebben. De restauratie doet trouwens niets af van de ruwe textuur die een deel uitmaakt van de ervaring. Want dat is TCSM vooral, een ervaring. Die mag dan wel niet voor iedereen zijn, maar niet voor niets maakt de film deel uit van de permanente collectie van het New Yorkse MOMA (museum voor moderne kunst).

479291_10150663735783869_540798868_9301861_1507787952_o

The Texas Chain Saw Massacre heeft een hele generatie filmmakers getraumatiseerd en dat is heel duidelijk aan hun films te zien. Denk maar aan Only God Forgives van Nicholas Winding Refn, een film die zich al even hard in een onbehaaglijke sfeer nestelt als Hooper’s klassieker. Denk ook aan The Woman van Lucky McKee waar de familie die daarin opgevoerd wordt al een even geschifte dynamiek bezit. Denk echter vooral aan Calvaire van Fabrice DuWelz, waar de beste regisseur van België het aandurfde om een hommage te brengen aan de befaamde dinner scene uit TCSM en er zelfs in slaagt om die te evenaren.

In tegenstelling tot de andere horrorfranchises (waar de sequels zich in een sneltempo opvolgen), duurde het bij TCSM 12 jaar voor het eerste vervolg in de zalen kwam. Het is één van de grootste paradoxen in de filmindustrie. Het publiek zegt dat ze iets anders willen, maar als ze moeten stemmen met hun portefeuille dan kiezen ze toch voor wat ze al miljoenen keren eerder zagen. Hooper zat dus echt met de handen in het haar, maar besloot dan om te doen wat Evil Dead 2 een jaar later (in 1987) ook zo succesvol zou doen: er volledig over gaan. Ook al is de toon compleet anders, The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986) draagt nog altijd die aanstekelijke waanzin in zich die het origineel zo goed maakt. Later zouden nog de minderwaardige, maar nog steeds erg bekijkbare sequels Leatherface (1990), met Viggo Mortensen in een vroege rol, en Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation (1994), met Renée Zellweger en Matthew McConaughey, volgen. Sequels die overal met de grond gelijk gemaakt worden, maar wat ons betreft allesbehalve doodgezwegen moeten worden. Zelfs de remake uit 2003 en zijn sequel (2006) vinden bij momenten de juiste balans tussen een moderne filmstijl en de brutale kracht van het origineel. Enkel de meest recente film in de reeks, Texas Chainsaw 3D (2013), voelt aan als de vreemde eend in de bijt… Laten we ons echter gelukkig prijzen dat Alexandre Bustillo en Julien Maury, het regisseursduo achter A l’Interieur, Livide en Aux Yeux des Vivants, werden aangetrokken om een prequel te maken tot wat waarschijnlijk de perfecte horrorfilm is.

The_texas_chainsaw_massacre_1974_b

 

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.