0
Posted 31/10/2014 by Donnie Darko in Tv/Film
 
 

Halloween Special: 10 Opmerkelijke Gore Films (NSFW)


Vorige Halloween stond in het teken van variëteit. Toen kregen jullie een round-up van al het beste dat de vele horrorsubgenres te bieden hebben. Deze keer focussen we op een fenomeen dat intrinsiek deel uitmaakt van het horrorgenre en alle subgenres doorkruist: GORE! Deze Halloween draait bij Brainfreeze dus helemaal om bloed en ingewanden.

De gore in een horrorfilm vervult dezelfde functie als actiescènes (explosies, gevechten,…) in actiefilms. Je kan nog andere vergelijkingen maken. Probleem met dit soort vergelijking is dat horrorfilms heel veel dingen kunnen doen. De actiefilm is een genre op zich terwijl horror een verzameling is van heel veel erg verschillende subgenres. Jump scares zijn bijvoorbeeld een ander middel om een reactie teweeg te brengen bij het publiek. Niet alle horrorfilms bevatten dus gore effects.

Gore zelf kan dan nog eens heel veel verschillende functies hebben… In Braindead of Tucker and Dale vs Evil draait het om het komische effect, denk aan een slagroomtaart in screwball-komedies. In andere films, waarvan er enkele in deze top 10 zijn terechtgekomen, moet wat je te zien krijgt effectief ook weerzinwekkend zijn. In het algemeen kan je goede Gore FX appreciëren zoals een goede explosie, matte painting of één of ander CGI-shot. Er gaat een soort artistiek en visceraal genot van uit (wow, dat hebben ze goed gedaan) alleen is het onderwerp anders…

Het opstellen van deze lijst was een echt huzarenstukje, gezien de regels die we onszelf opgelegd hadden. Er mocht geen overlap zijn met eerder gepubliceerde artikels (Slasher Special, Evil Dead Special, Zombie Special en de Halloween tips van 2013). Films zoals Braindead, Evil Dead 2, Re-Animator of Friday the 13th komen dus niet in deze lijst voor. De films moeten ook goed zijn, dus verwacht je niet aan een oplijsting van de amateuristische probeersels van onder andere Andreas Schnaas (Violent Shit, Nikos The Impaler) of Olaf Ittenbach (Black Past, Premutos, Legion of the Dead). Herschell Gordon Lewis (Blood Feast, 2000 Maniacs, The Gruesome Twosome), die aanzien wordt als de “Pope of Gore”, zit om dezelfde reden niet in deze lijst. Let op, die films zijn meestal heel bekijkbaar, maar al even vaak saai en amateuristisch.

Om deze inleiding tot de lijst af te sluiten, herinneren we er nog even aan: dit artikel is uiterst NSFW!

10. VAMPIRE GIRL VS FRANKENSTEIN GIRL

(Yoshihiro Nishimura en Naoyuki Tomomatsu, 2009, Japan)

Rare mensen, die Japanners. Stereotypering, inderdaad, maar het valt toch op dat het entertainment van het in het dagelijkse leven nochtans erg beheerste volk zo extreem is. Extreem in alles nota bene, niet alleen qua seks en geweld.

Waar Japan in het verleden vaak te ver de donkere kant opzocht (Guinea Pig, Shogun’s Sadism, Kichiku Dai Enkai, All Night Long,…), is de New Wave van Japanse gore heel wat luchtiger. Tokyo Gore Police, The Machine Girl, Meatball Machine, Horny House of Horror en nog andere films die deel uitmaken van de nieuwe stroming bieden evenveel aandacht aan over-the-top humor als aan gore-effecten. In Vampire Girl vs Frankenstein Girl is dat niet anders. Eigenlijk moet je de film zien als een soort kinderfilm, maar dan met veel bloed en rondvliegende ledematen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de subculturen die aan bod komen (de wrist-cutters, Gothic Lolitas en Ganguro-bende)…

Je herkent ook overduidelijk de invloeden van de Tokusatsu superheldenseries en -films (Kamen Rider, Super Sentai/Power Rangers) in de manier waarop de personages zichzelf kunnen upgraden. Zo kan één van de personages plots opstijgen als een helikopter omdat ze een propeller van ledematen in haar hoofd geplant krijgt…

Vampire-Girl-vs-Frankenstein-Girl-02

9. MURDER SET PIECES

(Nick Palumbo, 2004, Verenigde Staten)

Om de zoveel jaar komen er films naar boven drijven die de grens opzoeken en er vervolgens compleet overgaan. Vorige Halloween haalden we A Serbian Film al aan, maar jaren daarvoor was er Murder Set Pieces van Nick Palumbo. Eigenlijk is het een wonder te noemen dat de film nog zo efficiënt is, want hij heeft serieus wat handicaps en is allesbehalve zo goed als sommige andere extreme horrorfilms op deze lijst. Zo heeft het script heel weinig om het lijf (die flashbacks zijn bovendien tenenkrullend simplistisch) en vallen de cameo’s van onder andere Texas Chainsaw Massacre-alumni Gunnar Hansen en Edwin Neal, Tony Todd (Candyman, Final Destination) en Cerina Vincent (Cabin Fever) serieus uit de toon. Dat laatste geldt eigenlijk ook voor alle andere acteurs, overtuigen doen ze zelden. Bovendien heeft het geheel zo’n hoog ‘kijk naar mij, kijk naar mij‘ gehalte dat het lachwekkend wordt. En toch…

De film is doordrongen van de extreme misogynie van het hoofdpersonage en het realisme van zijn daden is zo onmiskenbaar dat Palumbo slaagt in zijn opzet, ondanks zichzelf, een schokkende film af te leveren die je op eigen risico bekijkt. De vele hyperrealistische gore-effecten van de gasten van Toe Tag FX hebben daar zeker iets mee te maken. De jongens van Toe Tag, Fred Vogel en Jerami Cruise (ze hebben ook een cameo in de film), zijn ook verantwoordelijk voor de faux-snufffilmtrilogie August Underground, die ook in deze lijst had kunnen zitten.

ubijstvo-po-kuskam

8. STORY OF RICKY

(Ngai Choi Lam, 1991, Hong Kong)

Samen met Ichi The Killer (zie later) is dit waarschijnlijk de film die het meest in het kraam van Brainfreeze past. Net zoals Ichi is Story of Ricky (aka Riki-Oh) gebaseerd op de gelijknamige ultra-gewelddadige manga van Masahiko Takajo and Saruwatari Tetsuya. De film komt qua toon nog het dichtst bij de eerste films van Sam Raimi en Peter Jackson. Riki-Oh is heel gewelddadig, maar het is allemaal zo cartoonesk en campy dat je meer plat ligt van het lachen dan kotsend naar het WC loopt. Ideaal dus als je een avondje doorbrengt met vrienden en een bak bier…

Misschien nog interessant om te vermelden is dat Riki-Oh een Category III-film is. Net als in Engeland en de Verenigde Staten heeft Hong Kong een heel erg streng ratingssysteem. Category III is nog steeds de strengste rating die je daar kan krijgen: niemand onder de 18 mag zo’n film bekijken of kopen. Vooral films met veel seks en geweld worden in die categorie ondergebracht. Compleet geschifte en foute films zoals Raped by an Angel, Men Behind The Sun en Ebola Syndrome, bijvoorbeeld. Ook meer respectabele films zoals Lust, Caution (Ang Lee), Election (Johnnie To) en SPL (Wilson Yip) kregen echter dezelfde rating. Niet alleen voor exploitation dus.

StoryOfRicky-AssistantWarden

7. STREET TRASH

(Jim Muro, 1987, Verenigde Staten)

Street Trash kon alleen maar voortgebracht worden in de jaren 80 onder Ronald Reagan. Terwijl de acteur-president er alles aan deed om de Amerikaanse mensen terug wat fatsoen bij te brengen, terwijl hij ook hun zakken leegroofde en de grootste populatie daklozen ooit creëerde, beleefden de grindhouse-cinemazalen hun hoogtepunt. De grootste trash was te zien op de vele schermen van wat waarschijnlijke de meest beruchte straat in New York was: 42nd street. Frank Henenlotter (Basket Case, Frankenhooker) en Abel Ferrara (Driller Killer, Bad Lieutenant, Ms. 45) zijn maar enkele regisseurs die deel uitmaakten van de scène daar.

Street Trash trekt op vele vlakken op de gemiddelde Troma Entertainment-producties zoals Toxic Avenger, Terror Firmer, Class of Nuke ‘Em High en consoorten (allemaal aanraders overigens). De film draagt dezelfde soort anarchistische, hyperkinetische humor en oneerbiedigheid voor het politiek correcte denken in zich. Afgehakte piemels vliegen door de lucht, mensen smelten voor je ogen weg en de personages gedragen zich wel heel erg immoreel.

Er is echter één groot verschil met de films die Troma uitkakt, Jim Muro en Roy Frumkes pakten het maken van hun film heel wat serieuzer aan dan Lloyd Kaufman (stichter van Troma) en de zijnen. Als je goed kijkt naar de film dan valt onmiddellijk op hoe professioneel alles opgenomen is met behulp van een Steadicam. Dit stukje techniek was nog relatief nieuw in die tijd, zeker op low-budget producties, maar zorgt er wel voor dat Muro heel erg vloeiende camerabewegingen kon maken. Later zou Muro omwille van zijn expertise met het camerasysteem trouwens gevraagd worden om mee te werken aan Terminator 2, True Lies, Titanic en de X-Menreeks.

StreetTrash

6. MEET THE FEEBLES

(Peter Jackson, 1989, Nieuw-Zeeland)

Eigenlijk was het de bedoeling dat Braindead Jacksons tweede film zou worden, maar omwille van financieringsproblemen zou dat feest niet doorgaan. Dat gebeurt wel vaker, maar niet net voor het filmen zou starten. Jackson zat met heel wat opgekropte woede en dat merk je aan deze film, die nog het best omschreven kan worden als “The Muppets doen crack en branden elk heilig huisje plat en gooien er dan nog eens een thermonucleair wapen tegenaan om absoluut zeker te zijn”.

Oorspronkelijk was de film geconcipieerd als één aflevering van een late night tv-show totdat een Japans filmbedrijf interesse begon te tonen in enkele vroege tests die het team van Jackson gemaakt had. De Nieuw-Zeelandse filmcommissie werd aangesproken om extra fondsen te vergaren om de film uit te breiden. Na een initiële weigering besloten die toch geld te injecteren, maar Jackson leefde tijdens de hele shoot op oorlogsvoet met de geldschieters. De filmcommissie besloot na het beëindigen van de shoot zijn naam van de eindgeneriek te halen…

Als je de film bekijkt dan zal je wel begrijpen waarom. Meet The Feebles registreert de uren voor de start van de eerste live-uitzending van het “Fabulous Feebles Variety Hour” waar een bont allegaartje (het understatement van het jaar) het beste van zichzelf zal geven. Dat zullen ze toch proberen, want achter de schermen loopt alles fout. Niets is heilig in deze compleet geschifte film. Er wordt gelachen met aids en sodomie, alle lichamelijke secreties (bloed, zweet, tranen, stront, kots, snot, etter én sperma) vliegen in het rond, er wordt seks bedreven à volonté op elke manier denkbaar, er wordt gelogen en bedrogen en de film eindigt dan ook op de enige logische manier: in een bloedbad…

Als je Jacksons huidige producties bekijkt, zou je amper kunnen geloven dat ze door dezelfde persoon zijn gemaakt, maar je ziet toch nog altijd dezelfde liefde voor monsters en donkere slapstickhumor.

harry

Klik door naar de nummers 5-1…

Comments

comments


Donnie Darko

 
avatar
Grr. Arghh!