Random Article


Review: Transformers – Age of Extinction

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , , , ,
 
Filmstudio:
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 166 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 16 Juli 2014
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Spectaculaire actie. Geen al te foute humor. Ingewikkelder verhaal. Autobots met meer persoonlijkheid. Geen Shia LaBeouf.

Minder


Te lang. Teveel personages en subplots. Enkele verhaalproblemen. Screentime van de Dinobots is veel te kort.


Met Transformers: Age of Extinction levert Michael Bay zijn vierde prent rond Hasbro’s Robots in Disguise af. Een nieuwe cast, nieuwe Autobots, Decepticons en Dinobots. Opnieuw Style over Substance? Of toch More Than Meets The Eye?

0
Posted 05/07/2014 by

 
Full Article
 
 

We need a new army – Optimus Prime

Met Transformers: Age of Extinction is regisseur Michael “explodo!” Bay inmiddels aan zijn vierde live-action film rond Hasbro‘s gekende Robots in Disguise toegekomen. Deze keer zeggen we Shia LaBeouf, Megan Fox en Rose Huntington-Whiteley (gelukkig!) vaarwel, want Age of Extinction speelt zich een aantal jaren na voorganger Dark of the Moon af en gaat voor een geheel nieuwe cast. Enkel de gekende Autobots Optimus Prime (stem van Peter Cullen), Ratchet (stem van Robert Foxworth), Brains (stem van Reno Wilson) en Bumblebee keren terug, alsook – take it or leave it – Michael Bays gekende explosies.

Het nieuwe menselijke hoofdpersonage van dienst is Cade Yeager, een alleenstaande vader en amateur-uitvinder gespeeld door Mark Wahlberg (Pain & Gain, 2 Guns). Yeager wordt samen met zijn dochter Tessa (Nicola Peltz) en haar racende vriend Shane (Jack Reynor) in een nieuwe strijd tussen de goedaardige Autobots en de kwaadaardige Decepticons gezogen, wanneer hij per ongeluk een gedeactiveerde Optimus Prime vindt.

Transformers-_Age_of_Extinction_66

Enkele jaren na de slag om Chicago uit Dark of the Moon, zijn de Transformers – zowel Autobot als Decepticon – geen graag geziene gasten op aarde. Ze worden opgejaagd door Cemetery Wind, een geheime CIA-eenheid onder leiding van de paranoïde Harold Attinger (Kelsey Grammer) en de Decepticon-premiejager Lockdown (stem van Mark Ryan). En dan is er nog het bedrijf KSI onder leiding van Joshua Joyce (Stanley Tucci), die zo zijn eigen plannetjes heeft met de technologie achter de Transformers. Voeg daarbij dan nog de ietwat herrezen Decepticon-leider Megatron (nu Galvatron), het element gekend als Transformium, een tactische buitenaardse bom gekend als The Seed en – natuurlijk op het eerste zicht de grootste troef van Age of Extinction – de populaire Dinobots en je staat garant voor meer dan 160 minuten Transformers-geweld…

Eerst en vooral, Transformers: Age of Extinction is opnieuw zeer duidelijk een Michael Bay-film. Alle gekende Bay-isms zitten erin – talrijke explosies, slow-motion kikkerperspectieven, hersenloze topmodellen, product placement a volonté en style over substance. Van de compleet foute humor uit de eerste drie Transformers-films blijft er gelukkig wat minder over. De racistische karikaturen zijn wat verminderd en enkele grappen werken wel degelijk. Kern van de zaak blijven echter de spectaculaire actiescènes, explosies en transformaties, met als hoogtepunt het eindgevecht in Hong Kong. Het hart van iedere geek zal sneller kloppen bij het zien van een Optimus Prime die op de rug van de tot een T-Rex transformerende Grimlock ten strijde trekt.

Transformers-_Age_of_Extinction_25

Mind = Blown

Het grootste probleem van alle Transformers-films waren de menselijke zijpersonages. De geheel nieuwe cast is echter een heuse verbetering tegenover de vorige. Mark Wahlberg is een veel meer geloofwaardige leading man dan Shia LaBeouf. Zijn karakterverhaallijn loopt gelijk op met deze van de verbitterde Autobot-leider Optimus Prime en zijn interacties met zijn schoonzoon in spé zorgen voor de vrolijke noot. Het hart van de zaak is echter zijn relatie tot zijn tienerdochter Tessa (Nicola Peltz). Een typisch “alleenstaande vader die het beste wil voor zijn dochter“-verhaal, waar Bay net iets te veel aandacht aan besteedt. Nicola Peltz volgt dan weer Megan Fox en Rose Huntington-Wiley op als niets meer dan eye candy.

CIA-agent Harold Attinger is een cliché villain, doch geloofwaardig gespeeld door Kelsey Grammer, en Stanley Tucci amuseert zich duidelijk in zijn rol als de excentrieke uitvinder Joshua Joyce. Ondanks een ietwat flauwe introductie, ga je zijn personage doorheen de film steeds liever en liever beginnen zien. Zijn Chinese assistente Su Yueming (Li BingBing), is er dan weer louter en alleen om de opbrengst van de film aan de Chinese filmkassa op te drijven.

Ook bij de Transformers zelf zit de stemcast vrij goed. In de vorige films leken enkel Optimus Prime, Megatron en Bumblebee wat persoonlijkheid te hebben, terwijl de rest van de Autobots en Decepticons inwisselbaar waren. De verbitterde Prime en Bumblebee blijven top en het tragische lot van Ratchet zorgt deze keer voor de nodige emotie, terwijl John Goodman wat extra’s geeft aan de oorlogsbot Hound. Ken Watanabe is echter vrij karikaturaal en cliché als Drift, dewelke louter opgesomd kan worden met de woorden “Japans + samurai + eervol”. Hoofdschurk Lockdown is dreigend genoeg (doch een beetje dom tegen het einde), maar ergens is het zonde dat de rol van Galvatron – de herrezen Megatron – voornamelijk een plotelement blijft en hij pas in een sequel zijn tanden mag laten zien. Het is tevens ook leuk dat de posities van de Autobots als underdog worden aangekaart, al lijken ze bij momenten zonder hun leider Optimus net iets té laf om iets te verwezenlijken.

Transformers-_Age_of_Extinction_63

De grootste problemen bij Transformers: Age of Extinction zijn echter de te lange speelduur en de overvloed aan personages en subplots, waarbij constant nieuwe elementen worden geïntroduceerd. De MacGuffin van de film is dit keer The Seed. Hoewel we de effecten hiervan helemaal in het begin zien, zien we het ding pas echt opduiken wanneer de prent op zijn einde loopt. Veel te laat dus. Een hoop zijpersonages of zelfs villains mochten wegvallen en het is zeer spijtig dat de Dinobots – ondanks de vele teasers doorheen de film – zo weinig screentime krijgen (er zit zelfs geen stemrol voor één van hen in). Er wordt opnieuw een eigen versie van de Transformers-mythologie voorgeschoteld, maar echt storen doet dat niet vermits er inmiddels zoveel verschillende incarnaties van de franchise zijn. De fans van de Transformers-comics of animatieseries zullen Age of Extinction waarschijnlijk de beste prent van Michael Bay vinden, omdat er heel wat geschiedenis wordt uitgediept en de sci-fi elementen toch stevig overheersen. De hoofdpersonages zijn immers nu o.a. een uitvinder en een technologiegigant, geen stotterende tiener. Het Transformium-element is wat cheesy, maar uiteindelijk wel een goeie toevoeging tot de franchise. Het einde belooft ook veel goeds. Hopelijk krijgen we met Transformers 5 eens een echte Transformers-film die zich grotendeels in de ruimte afspeelt. Als Age of Extinction opnieuw de eerste film van een nieuwe Transformers-trilogie wordt, opent het zeker en vast tal van interessante mogelijkheden…

Is Transformers: Age of Extinction een knaller van een film? Niet echt. Maar een leuke zomerblockbuster is het zeker en vast. Ondanks zijn te lange speelduur, doet ie voorgangers Dark of the Moon en zeker Revenge of the Fallen in het niets verdwijnen. Je zal de zaal verlaten met gemengde gevoelens, maar je hebt wel een episch stukje cinema mét de Autobots op de rug van de Dinobots achter de rug. That’s gotta count for somethin’…

Transformers-_Age_of_Extinction_65

Transformers: Age of Extinction loopt vanaf 16 juli in de Belgische bioscoopzalen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.