0
Posted 18/06/2014 by de baard van alan moore in Tv/Film
 
 

Joss Whedon spreekt zich uit over de staat van de hedendaagse Superheldenfilm


Het behoeft geen uitleg dat in de afgelopen jaren het superheldengenre met enige afstand de meest succesvolle toevoeging is aan het filmlandschap. De successen van studio’s als Warner Bros./DC Entertainment, Disney/Marvel Studios, Sony/Columbia en Fox spreken voor zich. Of we het nu hebben over X-Men: Days of Future PastMan of Steel of The Amazing Spider-Man 2. Het publiek vreet het als zoete koek.

Er is echter ook een keerzijde die steeds vaker de kop opsteekt. In Amerika schrijven critici meer en meer dat de films wel heel erg hetzelfde zijn. De films veinzen dat ze speciaal zijn terwijl de enige variatie bestaat uit de wijze waarop personages in de film met elkaar praten. Zodra er geknokt wordt gaan de computers aan en worden er spectaculaire actiescènes op het scherm getoverd. Het probleem is dat deze scènes vaak ogen alsof ze door hetzelfde team in elkaar zijn gezet. Personages bewegen in herkenbare patronen over het scherm en ook de grootschalige destructie van gebouwen op de achtergrond verloopt volgens het bekende schema.

De vraag is hoelang het publiek dergelijke films nog wel zien. De studio’s mikken op veilig omdat ze nu eenmaal te maken hebben met een verdienmodel dat onder druk staat. Het publiek in de VS gaat niet meer zo vaak naar de bioscoop als men zou willen. Alleen in het buitenland wil de bezoeker nog regelmatig een filmpje pikken. Hollywood mikt de laatste jaren steeds meer en meer voor de niet-Amerikaan door bepaalde films bijvoorbeeld eerder in Europese gebieden uit te brengen. Marvel’s The Avengers zijn hier een goed voorbeeld van. Maar ze willen wel dat de Amerikaan zijn gemiddelde van vier bioscoopbezoekjes per jaar blijft maken.

Joss-Whedon-Avengers-Age-of-Ultron

Is de superheldenfilm gedoemd om te blijven hangen in een permanente staat van simplistisch geweld waarin mensen en dingen op spectaculaire wijze tegen elkaar blijven botsen of is er meer mogelijk? Films als The Dark Knight Rises en Captain America: The Winter Soldier laten op spaarzame momenten zien dat serieus drama ook in een superheldenfilm mogelijk is.

Innovatie wordt misschien ook noodzakelijk omdat het schema met superheldenfilms wel erg vol wordt. Warner Bros./DC komen de komende zomers waarschijnlijk met een stevig aantal stevig aantal DC-films aanzetten bovenop de Marvel-films van Disney, Fox en Sony en daarmee ligt het gevaar van verzadiging op de loer.

Men vroeg Joss Whedon, regisseur van de tot hiertoe meest succesvolle superheldenfilm (The Avengers), om zijn mening. Whedon heeft begrip voor de kritiek en stelt dat mensen duidelijk stellen dat ze klaar zijn met films waarin steden worden weggevaagd en er aan het einde toch een feestje wordt gevierd. “Natuurlijk heb ik ook de The Dark Knight-film gezien en dat was voor mij een vorm van genre-riffing. Het superheldengenre werd hier eigenlijk gebruikt als vertrekpunt voor een drama waardoor de film wat weg had van The Godfather. Mijn reactie was toen toch dat ik stiekem gewoon een superheldenfilm wilde kijken! We hebben eigenlijk net de technologie om er een waanzinnig geheel van te maken en ik was er nog niet klaar om een postmodern commentaar te zien in de vorm van een dergelijke film.”

Toch onderkent de regisseur wel dat er sprake is van een dilemma. Langs de ene kant is het verleidelijk om een monster van een actiefilm te maken, maar langs de andere kant is het noodzakelijk om er een zekere vorm van menselijkheid in te stoppen. Zodat het toch voornamelijk een film wordt over mensen. Dat is precies het effect dat Whedon hoopt te bereiken met de Marvel-sequel Avengers: Age of Ultron…

Comments

comments


de baard van alan moore

 
avatar