Random Article


Review: Maleficent

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario:
 
Acteurs: , , ,
 
Filmstudio: , ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 97 minuten
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 28 mei 2014
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Sterke Angelina Jolie. Mooie vormgeving. Leuk concept.

Minder


Gebrek aan sterke antagonist. Het middenstuk van de film is niet sterk genoeg.


Maleficent is een van de bekendste en meest duistere slechteriken in het Disneypantheon. Toch weten we bijzonder weinig over haar. Waar komt ze vandaan? Hoe komt het dat ze toch wel een behoorlijk rot karakter heeft? Maleficent vertelt het verhaal van Doornroosje vanuit haar oogpunt en dat blijkt heel wat anders te zijn dan het verhaal dat we allemaal kennen.

3
Posted 24/05/2014 by

 
Full Article
 
 

Aaah, de gouwe ouwe Disney-animatiefilms. Een tijd van pure nostalgie, sprookjes en het de jeugd aankweken van volledig misplaatste verwachtingen. Deze week keren we een stukje terug naar die goeie oude tijd. Helaas geen animatie, wel live-action. Maleficent is namelijk een prequel/sidequel op Sleeping Beauty (1959), de Disneyverhaling van het oude sprookje dat we in het Nederlands kennen als Doornroosje.

review maleficent wings
De middeleeuwen. Een voice-overstem vertelt ons over twee landen. Aan de ene kant is er het rijk van de mensen, natuurlijk inherent slecht (zo zijn we wel). Het andere is dat van het betoverde bos, een gebied vol met wezens van allerlei makelij. Daarbij horen de feeën. Eén van hen is Maleficent. Ze komt in contact met Stefan, een mens die een diamant kwam stelen in het bos. Natuurlijk, zoals dat gaat in sprookjes, worden de twee verliefd. Stefan heeft echter een ontembare ambitie die de liefde in de weg staat. Maleficent blijft alleen achter en zint op wraak.

De film wordt geafficheerd als het echte verhaal van Maleficent uit de Disneyfilm. Dat blijkt niet helemaal waar te zijn. Veel van dezelfde personages, locaties en verhaallijntjes komen inderdaad overeen, maar toch wijkt Maleficent af van het Disneysprookje. Dat is aan de ene kant jammer. Het had een mooi stukje vertelkunst geweest mocht men binnen de bestaande structuur een verhaal kunnen bouwen waarin Maleficent een aangenaam figuur blijkt te zijn. Dat is een uitdaging die men niet heeft aangedurfd. Aan de andere kant is het Disneysprookje zelf een variatie op de versie van de gebroeders Grimm, dat dan ook weer een variatie is op vroegere versies. Als je weet dat in sommige varianten Doornroosje verkracht wordt en daardoor al slapend moeder wordt van een tweeling, dan kan je de makers van Maleficent wel wat ruimte gunnen.

Lukt het om Maleficent een ‘goede’ kant te geven? Ja, zonder twijfel. De eerste Maleficent die we zien is een blij, gelukkig en verliefd kind. We leven dus onmiddellijk mee met haar wanneer ze keihard bedrogen wordt. Ook haar tegenstander leent daartoe bij. Koning Stefan – in de originele film een protagonist – is vaak enorm onuitstaanbaar. Wanneer je zijn tronie ziet, weet je al dat hij nooit een goed personage kan zijn. De manier waarop hij met een zwaar schots accent de naam ‘Maleficent’ uitspreekt (Mooahlifisint) geeft je onmiddellijk de neiging hem te trakteren op een high five. Met een stoel. In zijn gezicht. Als de oudere Maleficent dan de betovering over het kind van Stefan uitspreekt, kan je haar eigenlijk alleen maar steunen. Erger nog: alle mensen blijken uitschot te zijn. Waarom zou ze niet heel wat harder optreden tegen hen?

review maleficent Stefan
Tot vlak na het moment van deze vloek is Maleficent een topfilm. Zoals hierboven te lezen valt, leef je mee met de personages en ben je benieuwd naar het vervolg. Helaas valt de film dan stil om pas weer aan tempo te winnen rond de laatste tien minuten. Gedurende het hele middenstuk ondergaat Maleficent een persoonlijke ontwikkeling die op zich interessant is, maar veel te lang uitgetrokken is. Bovendien is dit gedurende het hele middenstuk de focus van de film en wordt het centrale conflict; de strijd tussen Maleficent en Stefan even on hold gezet. Een grote fout, want het is op zich niet voldoende om helemaal alleen de film te dragen en interessant te houden.

Maleficent, wellicht de meest memorabele Disney-slechterik ooit, is gepromoveerd tot protagonist. Men moest dus wel met een nieuwe antagonist op de proppen komen die serieus van wanten weet. Stefan faalt hier compleet in. Op geen enkel moment straalt er dreiging of gevaar van hem uit. Hij komt over als een misselijkmakende charlatan en je zal absoluut niet voor hem supporteren, maar hij vormt eigenlijk nooit een stevige tegenstander voor Maleficent, die over behoorlijk wat duistere krachten beschikt. Dat gebrek voel je dan ook in de spanning.

aurora review maleficent
Angelina Jolie is griezelig op twee manieren. Enerzijds als haar personage Maleficent, anderzijds als haar buitengewone spiegelprestatie van het personage uit de animatiefilm. Wanneer de film op dvd uitkomt, zal het de moeite lonen om de scène waarin Maleficent de vloek uitspreekt over de kleine Aurora (de latere Sleeping Beauty) in beide films back-to-back te bekijken. De scène verloopt sowieso vrij synchroon met onder meer flarden dialoog die uit de originele film gekopieerd zijn, maar het is vooral Jolies mimiek die perfect is. Haar glimlach, haar lach is buitengewoon onheilspellend en lijkt bijna een kopie uit de animatiefilm. Haar gezicht, met de brede mond en uitstekende hoekbeenderen lijkt in die scène bijna animatie, zo spot-on is het. Ook elders in de film speelt ze haar collega’s moeiteloos weg. Je kan ook simpelweg zien dat ze zich amuseert met de rol.

Maleficent review - betovering
Jolie werpt een grote schaduw, maar dat betekent niet dat de overige acteurs geen goede job doen. Elle Fanning (Super 8) speelt een overtuigende prinses Aurora. Naïef, onschuldig, guitig en vrolijk. Zo zou je haar personage het best kunnen omschrijven. Sharlto Copley (The A-team, Elysium) is een koning Stefan zoals we die niet kennen. Als het de bedoeling was om hem irritant en onuitstaanbaar te maken, dan is Copley daar uitstekend in geslaagd. Wilden de makers hem echter ook dreigend maken, dan hebben zowel zij als de acteur zich ferm misrekend.

Regisseur Robert Stromberg heeft hier de leiding over zijn eerste langspeelfilm. Toch is hij geen onbekende in de wereld. Als special-effects-artiest werkte hij al mee aan films als Pirates of the Caribbean: At World’s End, Life of Pi en The Road. Hij weet ons af en toe te verrassen met een mooie shot. Zo zien we Maleficent in het begin van de film aan een razende snelheid over en door haar sprookjeswereld vliegen. Dat is zeer leuk uitgevoerd en is onmiddellijk een toffe kennismaking met de inwoners en het uitzicht van het bos. Ook op andere momenten weet hij er de sfeer in te houden met een mooie vinding, een interessante cadrage, enzovoort. Zo komt Maleficent verscheidene malen vanachter bomen of tralies, vanuit het duister tevoorschijn. Een shot waarbij vooral haar ogen opvallen. Ook de bijzonder geslaagde vervloekingsscène is niet alleen de verdienste van Jolie. De setting, opbouw en uitvoer zijn gewoonweg perfect. Dat is dan weer Strombergs werk.

Maleficent is een mooie poging en zeker de moeite waard om te gaan bekijken. Angelina Jolie is in topvorm als een bij wijlen griezelige maar toch sympathieke Maleficent. Helaas blijft het een Disney-film en is men soms te braaf. Het volledige middenstuk is daar het voorbeeld van. Meer duisternis en meer aandacht voor het externe conflict in plaats van het interne conflict van Maleficent had de film sterker gemaakt.

Comments

comments


Killian

 
avatar
Schrijft sneller dan zijn schaduw. Misschien ook beter. Maar zeker sneller.


3 Comments


  1. avatar
     
    Yann

    Eerst en vooral: helemaal eens wat betreft Angelina Jolie, want het is een zeer sterke acteerprestatie.

    Ik vind de parallellen met de originele film wél zeer geslaagd. Vergelijk bijvoorbeeld de twee doornenstruiken die opduiken in deze film met die uit Doornroosje: mooi gedaan.

    Ik heb ook veel minder problemen met Stefan als antagonist: ik vind het een heel geslaagde weergave van iemand die tot waanzin gedreven wordt door ambitie. Het is hem er vooral om te doen om beter te zijn dan Malificent, hij behandelt zijn dochter echt als een object.

    De vervloekingsscène (en een paar andere kopieën uit het origineel) zijn inderdaad mooi gebracht, maar verder vond ik de beeldvoering nu ook weer niet zó speciaal.

    Wat mij het meeste stoorde, was de comic relief. De “goede feeën” vond ik tenenkrullend irritant. De wrange humor van Maleficent werkte voor mij wel.

    Al bij al ben ik het wel eens met de score, al neig ik naar nog een half sterretje meer.




    • avatar
       
      Tom

      Ik zeg niet dat wat wel gelijk loopt niet mooi gedaan is. Ik zeg wel dat het een stuk indrukwekkender had geweest, mochten ze binnen het originele verhaal gewerkt hebben. En dat zou dan ook zijn wat ze beloofd hebben.
      Stefan: hij was als kind al half bezeten en op het einde is hij dat nog. Ik zie hier geen evolutie hoor…
      De beeldvorming is hetzelfde type als in Snow White and The Huntsman of Alice in Wonderland. Overdreven en onrealistisch stilistisch en strak. Ik vind dat wel mooi. Maar ja, idd, het is dus wel al eens gedaan.
      Die comic relief: ja. Zoals ik ook al zei, het mocht heel wat duisterder. Heel dat middenstuk is gefocust op een luchtige sfeer en das nergens voor nodig.




  2. avatar
     
    Vincent

    Het is een prachtige film waarin veel liefde is gestoken. Interessant verhaal, mooie aanvulling op het sprookje uit 1959. De muziek is ontroerend mooi en Angelina Jolie speelt onbeschrijfelijk goed. Ik had zo mijn twijfels toen ik hoorde dat zij deze rol op zich zou nemen maar ongelooflijk, wat is die vrouw een waanzinnige actrice. Met name het proces waarin Maleficent evil wordt, speelt Angelina verbluffend. Het is absoluut een van m’n lievelingsfilms geworden, omdat de film je echt doet verrassen. Ik geef hem dan ook 4,5 ster.





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.