Random Article


Review: The Amazing Spider-Man 2

 

 
Overzicht
 

Genre:
 
Regisseur:
 
Scenario: , , ,
 
Acteurs: , , , , , , ,
 
Filmstudio: ,
 
Soundtrack:
 
Speelduur: 142 min.
 
Taal: Engels
 
In de bioscoop vanaf: 16 April 2014
 
Score
 
 
 
 
 


User Rating
no ratings yet

 

Goed


Spectaculaire actie. Groot aantal zeer pakkende scènes. Stevige uitbreiding van Spider-Man-filmwereld. Topprestaties van Andrew Garfield, Emma Stone en Dane DeHaan. Prachtige climax.

Minder


Onevenwichtig. Minder goed uitgewerkte villains. Verliest soms rode draad uit het oog. Voelt meer aan als een collectie van scènes dan als film.


Andrew Garfield slingert volgende week voor de tweede keer de zalen binnen als Marvel’s gekende webspinner in The Amazing Spider-Man 2. Lees hier al de Brainfreeze-review, de eerste in de Benelux!

2
Posted 10/04/2014 by

 
Full Article
 
 

Let’s go catch a spider…

Twee jaar geleden brachten Sony/Columbia Pictures en regisseur Marc Webb (500 Days of Summer) met The Amazing Spider-Man een veel te vroege, doch geslaagde en succesvolle reboot van de filmfranchise rond Marvel‘s bekendste superheld. De nog steeds even toepasselijk genaamde Webb keert terug achter de camera in The Amazing Spider-Man 2, dewelke na de obligatoire hervertelling van het gekende en inmiddels meer dan 50 jaar oude oorsprongsverhaal de nieuwe filmwereld van de webspinner danig mag opentrekken…

De Britse Andrew Garfield kruipt opnieuw in de huid van Peter Parker/Spider-Man, die zopas is afgestudeerd en nog steeds zijn gewone leven probeert te combineren met zijn bestaan als gemaskerde superheld. De belofte die hij aan de vader van zijn vriendin Gwen Stacy (Emma Stone) heeft gemaakt speelt hun relatie stevig parten. Ook is hij nog steeds op zoek naar aanwijzingen rondom de mysterieuze dood van zijn ouders al die jaren geleden. Zowel deze gebeurtenis, als de oorsprong van zijn krachten, als de terugkeer van zijn oude jeugdvriend Harry Osborn (Dane DeHaan), als de nieuwe vijanden die opduiken… hebben echter allemaal één ding gemeen: OsCorp…

The_Amazing_Spider-Man_2_25

The Amazing Spider-Man 2 dient de basis te leggen voor de uitbreiding van een heus Spider-Man-filmuniversum onder Sony/Columbia Pictures en dat merk je doorgaans de film. Een hoop gekende en minder gekende personages uit Marvel’s Spider-Man-comics worden vernoemd of hebben een kleine cameorol. Fans van de comics en animatieseries zullen heel wat klinkende namen horen. Uiteraard zijn er ook aardig wat nieuwe grote vijanden waarmee Spidey te maken krijgt. Jamie Foxx (Django Unchained) vertolkt Max Dillon, hier aanvankelijk een veel te verlegen elektricien bij OsCorp die een ongezonde obsessie met Spider-Man verkrijgt en uiteindelijk getransformeerd zal worden tot de machtige Electro. Paul Giamatti heeft een zeer kleine rol als de Russische maffioso Aleksei Sytsevich, beter gekend als de Rhino, en Dane DeHaan (Metallica: Through the Never) kruipt in de huid van Harry Osborn, een oude jeugdvriend van Peter Parker, erfgenaam van OsCorp en – in deze versie – de eerste Green Goblin

De rode draad in het verhaal is de knipperlichtrelatie tussen de pas afgestudeerde Peter Parker en Gwen Stacy, alsook hun connecties tot OsCorp. Andrew Garfield voelt zich opnieuw zeer comfortabel in zijn dubbelrol als Peter Parker/Spider-Man en speelt het klassieke personage met verve. De chemie tussen Garfield en Emma Stone als Gwen Stacy spat van het scherm en hun samenspel levert zonder twijfel enkele van de beste scènes op. Wanneer Peter het masker aantrekt (en het deze keer gedurende een groot deel van zijn gevechten ook aanhoudt), volgt de ene wisecrack na de andere. Zoals het hoort voor Spider-Man, dus. Houd zeker ook een oor open voor Spider-Man’s hilarisch toepasselijke ringtone.

The_Amazing_Spider-Man_2_51

Sally Field zorgt weer af en toe voor een vrolijke noot als Peter’s iets te naïeve tante May, terwijl Campbell Scott kort schittert als Peter’s vader Richard in flashbacks en opgedoken videobestanden die wat meer vertellen over de tragische geschiedenissen tussen de Parkers en OsCorp. Norman Osborn (Chris Cooper) zelf is slechts heel even in de film te zien, want de spotlight wordt al snel doorgeschoven naar zijn zoon Harry (DeHaan). Ook de chemie tussen Peter en Harry als oude jeugdvrienden die beiden in de steek werden gelaten door hun vaders, is tastbaar. Dane DeHaan zet (ondanks dat kapsel) een uitstekende en dreigende Harry Osborn neer, dewelke iets meer megalomaan lijkt dan we van het personage gewend zijn.

Jamie Foxx speelt in feite twee geheel aparte rollen. Als de verlegen, doch ietwat karikaturale Max Dillon kan hij wel wat sympathie opwekken, maar als de machtige Electro speelt hij dat haast meteen weer kwijt. Dit is niet zozeer de schuld van Foxx’s acteerprestaties, maar van het script. Net zoals Rhys Ifans als Curt Connors/The Lizard in de vorige film, ondergaat Dillon na het verkrijgen van zijn krachten een transformatie van “personage met een diepgaander tragisch verhaal” naar “megalomane superschurk” op amper vijf minuten. The Amazing Spider-Man 2 heeft in sommige gebieden misschien de ondertitel “Rise of Electro“, maar Electro is naar het einde van de prent louter een dommekracht voor de échte schurk van de film: Harry Osborn…

The_Amazing_Spider-Man_2_16

Terwijl ook Harry een supersnelle transformatie ondergaat tot de volledige Green Goblin, werd zijn personage tenminste gaandeweg het verhaal beter uitgediept. Zijn haat jegens Peter Parker/Spider-Man is gegronder en voelt aldus een pak geloofwaardiger aan dan deze van Electro. We zijn nog wat verdeeld over de nieuwe look van de jonge Goblin, maar zijn gevecht met Spider-Man in de klokkentoren is hondsbrutaal en levert één van de hoogtepunten uit de film op. Zonde dat het niet langer duurde.

Electro schiet misschien als personage wat te kort, als special effect mag hij er wel zijn. De makers waren slim genoeg om voor de Ultimate Marvel-versie van de klassieke booswicht te opteren. Geen geelgroen spandex dus, maar een blauwachtige huid en een ietwat Dr. Manhattan uit Watchmen-achtige vibe. Electro straalt één en al macht uit en zijn gevechten met Spider-Man staan garant voor de grafische hoogtepunten van de film.

The_Amazing_Spider-Man_2_26

Tijdens de promotie voor The Amazing Spider-Man 2 dachten velen dat het overaanbod van drie slechteriken een tweede Spider-Man 3 (2007) zou opleveren. Dat is gedeeltelijk ook terecht gebleken. Harry heeft in zijn volledig Green Goblin-pak ongeveer evenveel schermtijd als Venom in Spider-Man 3 en de climax met een team-up tussen Goblin en Electro doet inderdaad ook wat denken aan deze tussen Venom en Sandman, maar uiteindelijk is het aanbod van villains hier toch wat beter verdeeld. Paul Giamatti is als Aleksei Sytsevitch en daarna als de gemechaniseerde Rhino slechts een vijftal minuten in beeld gedurende de hele film. Zijn personage wordt dan ook louter als grap afgeschilderd.

De film heeft echter wel moeite met alle subplots en de vele geplante zaadjes voor de toekomst aan elkaar te knopen. Comicbookfans zullen smullen van de vele verwijzingen naar gekende plaatsen (Daily Bugle! Ravencroft Institute!) en personages (J. Jonah Jameson! Felicia Hardy! Gustav Fiers/The Gentleman!) uit de Spider-Man-wereld en de toekomstige films in de reeks, maar voor de gewone filmkijker kan het misschien soms allemaal wat moeilijk te volgen zijn. In feite voelt The Amazing Spider-Man 2 niet zozeer aan als een mooi samenhangende en op zichzelf staande prent, maar eerder als een 140 minuten durende kijk op de levens van verschillende personages uit Spidey’s wereld in de tijd tussen The Amazing Spider-Man en het volgende grote avontuur. Zoals een nummer van de comicbookreeks, in feite (of vergelijk het, als je wil, met Iron Man 2 uit 2010, zoals die Marvel-prent de basis legde voor de latere Captain America, Thor en The Avengers, zo doet The Amazing Spider-Man 2 dat voor Sinister Six, Venom en The Amazing Spider-Man 3 en 4). Toegegeven, Peter leert hier – zoals beloofd in deze “Untold Story“-saga – veel meer over zijn ouders en OsCorp. Zijn relatie met Gwen/belofte aan haar vader blijft enigszins centraal staan en krijgt wel degelijk een spetterende climax, maar toch blijft het geheel vanwege tal van zijsprongen zeer onevenwichtig aanvoelen.

The_Amazing_Spider-Man_2_50

Dit wordt ook niet geholpen door enkele gigantische toonveranderingen. Spider-Man is en blijft natuurlijk een grappenmaker, zelfs wanneer het te link wordt, en aldus komt enkel Andrew Garfield weg met de plotse shifts tussen de meer humoristische en tragische scènes. De rest van de cast en de film in zijn geheel echter niet. Het verschil tussen de goofy Max Dillon en de melodramatische Electro is bijvoorbeeld te groot om nog serieus te nemen. Hetzelfde geldt voor enkele plotse overgangen in de structuur van de film. Bij de personages heb je enerzijds de serieuzere en goed uitgewerkte Peter Parker, Gwen Stacy en Harry Osborn, anderzijds heb je de karikaturale Rhino en, de ergste van allemaal, Marton Csokas als Dr. Kafka – hoofd van het Ravencroft-gekkenhuis – die rechtstreeks uit een foute B-film komt gewandeld. Een reddend element van The Amazing Spider-Man 2 is natuurlijk de tragische emotionele climax, dewelke comicbookfans een geekgasm zal bezorgen en de gewone casual filmkijker mogelijk flink zal verrassen…

The Amazing Spider-Man 2 kan louter als film als onevenwichtig en misschien zelfs als iets te lang worden omschreven, maar als live-action Spider-Man-avontuur of gewoon “collectie scènes uit de wereld van Spider-Man” biedt het wel een fantastische kijkervaring. Ondertussen zijn we het in dit tijdperk van trilogieën en Cinematic Universes toch al gewend om deze blockbusters eerder als afleveringen van een langere reeks te bekijken in de plaats van films op zich, dus storen doet ons dat zeker niet. The Amazing Spider-Man 2 is objectief gezien misschien niet veel beter dan de vorige, maar puur als Spidey-avontuur is het wel een pak groter, actievoller, beter, emotioneler en vooral meer fun. Zeker de comic- en tekenfilmfans van de muurkruiper zullen dit als één van de beste (misschien zelfs dé beste) Spider-Man-films tot hiertoe bestempelen. Het is inderdaad ietwat zonde van de zwak uitgewerkte Electro en Rhino, maar Spidey, Gwen en Harry/Green Goblin zijn al genoeg om van The Amazing Spider-Man 2 een oerdegelijke superheldenfilm te maken. Dit is Spider-Man zoals je hem altijd al op het grote scherm hebt willen zien, spijtig genoeg kunnen we nog niet hetzelfde zeggen voor zijn villains.

Vanaf 16 april slingert The Amazing Spider-Man 2 onze bioscoopzalen binnen.

Comments

comments


Arno

 
avatar
I'm not locked in here with you. You're locked in here with me.


2 Comments


  1. avatar
     

    Bedankt voor de uitgebreide review! Klinkt toch iets beter dan verwacht eigenlijk




  2. avatar
     
    ghostrider

    ik heb hem gezien maar was nu niet onder de indruk. het voelt te veel als opstap naar deel 3 vooral door het einde en ge moet ook deel 1 hebben gezien om te kunnen volgen. goed maar vind deel 2 van raimi toch wel beter. wat vond de rest van de brainfreeze crew ervan?





Leave a Response



Gelieve een kleine rekensom te maken. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.