0
Posted 17/03/2014 by Axel in Events
 
 

Verslag: Four Continents Cup 2014


Een nieuw jaar, een nieuwe editie van de Four Continents Cup. Met de vorige show in het achterhoofd, zakken we naar het Tempelhof in Brugge af. Lees ons verslag van vorig jaar er maar op na. Vorig jaar verrasten de Eurostars vriend en vijand en werd het talrijk opgekomen publiek op een fantastische show getrakteerd. Ook dit jaar leidt de organisatie alles in goede banen, straalt de show professionaliteit uit en is de inzet van de atleten groter dan wat je tijdens de grote Amerikaanse wrestlingshows ziet. Maar als een oude zeur mompel ik dan dat het vorig jaar beter was.

Niet dat het een slechte avond was, verre van eigenlijk. Professioneel worstelen blijft in wezen pure fun. Waar kan het publiek juichen voor Skeletor? Waar vechten een Mexicaan, een Algerijn, een Italiaan en een Libanees voor een prestigieuze trofee? Waar gaan we allemaal luid supporteren voor nen Hollander godbetert? Maar het ontbreken van meerdere herkenbare gezichten en een vrouwenwedstrijd voelen als het belangrijkste gemis aan. Of misschien zijn we allemaal gekomen voor de hoofdwedstrijd van de avond en kunnen alle voorgaande wedstrijden ons minder boeien?

Family Entertainment

Caribe Caliente danst het publiek tegen zich

De openingswedstrijd tussen  de gemene Santos en de kleurrijke Caribe Caliente verloopt vreemd. Het publiek kiest langzamerhand de kant van de getalenteerde Santos en gaat de dansende Columbiaan uitjoelen. Wanneer eerstgenoemde zijn wedstrijd wint, volgt gejuich vanuit de tribunes. Het is overduidelijk, dit publiek weet wat het wil. In de daaropvolgende wedstrijd neemt Skeletor het niet tegen He-Man, maar tegen de azijnpissige Helmer Lo’ Guennec op. Tegen de verwachtingen in wordt dit de leukste wedstrijd voor de pauze en geniet iedereen van de acrobatische kwaliteiten van de gemaskerde Skeletor.

Terwijl “Smack My Bitch Up” van The Prodigy uit de geluidsinstallatie knalt en de eeuwig op de eerste rij zittende Nederlandse fans wild worden, verschijnt The Dutch Fighting Machine” Kenzo Richards ten tonele. Opnieuw liggen onze verwachtingen bij Nederlands bekendste worstelaar hoog, maar na zijn overwinning tegen El Magico blijven we – net als vorig jaar – met een onvoldaan gevoel achter. Een mening die uiteraard niet door zijn posse wordt gedeeld, want die veren na de wedstrijd enthousiast recht als de worstelaar hen voor hun steun komt bedanken.

De eigenlijke Four Continents Cup-wedstrijd wordt gedragen door de Mexicaan Ultimo Chingon (vocaal gesteund door een grote groep landgenoten) die met zijn charisma en flegma zijn tegenstanders Yassin Osmani, Italian Dream en Ahmed Chaer ruimschoots overklast. Hij bespeelt het publiek op meesterlijke wijze en toont zich veel leniger dan zijn grote frame doet vermoeden. Hij haalt het tot de finish, maar moet de overwinning aan de Italiaan laten. Ook hier laat het publiek ongenoegen blijken, want die verlaten en masse de zaal richting cafetaria.

Starbuck

Starbuck heeft de wedstrijd in handen.

Na de pauze kan het publiek genieten van een zeer goede wedstrijd tussen de voor ons onbekende Tyson Heel en de Canadian Rebel” Starbuck. De wedstrijd bouwt traag op voor men naar de grote finish gaat. Starbuck wint, maar zijn tegenstander kan na deze vertoning met opgeheven hoofd naar de douches gaan. Tyson Heel heeft een zekere look (“Justin Bieber!” werd vanuit de zaal gebruld) en straalt zelfvertrouwen uit.

De Four Continents Cup is al grotendeels vergeten vooraleer we aan de main event beginnen, want net zoals vorig jaar draait alles rond de razend populaire Brugse worstellegende Bernard Vandamme en de vraag of het zijn laatste wedstrijd wordt. Deze avond zet hij zijn carrière op het spel in een wedstrijd tegen Brainfreeze-favoriet en volksheld Cybernic Machine. Een Career versus Career-wedstrijden is niet uitzonderlijk binnen deze sport, want de stipulatie brengt het nodige drama en emotie met zich mee. Wat een goede wedstrijd een meerwaarde geeft.

Cybernic Machine

Naarmate de wedstrijd vordert, valt alles op zijn plooi. De Bruggeling is duidelijk niet opgewassen tegen de vleesgeworden grizzlybeer, en incasseert een stevig pak slaag. Wanneer de gemaskerde volksheld zijn tegenstander op de schouder neemt en hem vervolgens op zijn finisher trakteert, lijkt de buit binnen. Cybernic Machine telt Bernard Vandamme met de drie belangrijke tellen neer en behoudt zijn prestigieuze Europese titel. De glorierijke carrière van The Chippendale of the Ring zit er op en kan hij in zijn thuisstad met betraande ogen  zijn talrijke fans bedanken voor hun jarenlange steun.

Of niet….  Een tweede scheidsrechter merkt als enige op dat Vandamme’s voet onder de touwen ligt, en de tel bijgevolg ongeldig is. Terwijl we rondkijken of gokchinees Zheyun Ye zich ergens in de tribunes schuilhoudt, wordt het publiek wild. Bernard Vandamme profiteert van het ongeloof van zijn tegenstander die volledig uit zijn lood lijkt geslagen en verslaat de kampioen.Bernard Vandamme

Vandamme laat het gejuich en hysterisch gejoel van zijn talrijke fans over zich heen komen en poseert met zijn herwonnen Europese titel terwijl een zichtbaar en terecht teleurgestelde Cybernic Machine naar de kleedkamer afdruipt. Shame on you, Bernard, shame on you! En zo volgt onze gemaskerde held  in de voetsporen van worstelaars Terry Funk, Ric Flair, Mick Foley en vele andere die na het verliezen van een Career-wedstrijd vroegtijdig aan hun pensioen begonnen. Onze favoriet is niet meer, en dat is een spijtige zaak…

Comments

comments


Axel

 
avatar
Et alors?